2020-12-06
2 Korintiërs 5:21 NLV
Ghandi het een keer gesê: ‘Ek weier om toe te laat dat enigiemand met vuil voete deur my gedagtes loop.’ Dis egter presies wat ons doen wanneer ons na ou stemme van veroordeling luister.
‘n Gerespekteerde outeur skryf: ‘Negatiewe beskuldigings neem verskeie vorms aan. ‘Jy is nie so geestelik as wat jy moet wees nie… Jy het nie verlede week hard genoeg gewerk nie… God kan as gevolg van jou verlede jou nie seën nie.’ Dis leuens.
Ons hoef nie in veroordeling te lewe wanneer ons foute maak nie. Selfs Paulus het gesê: ‘Ek versuim die goeie wat ek so graag wil doen, maar die slegte wat ek nie wil nie, dít doen ek’ (Romeine 7:19 NLV). Daar is ‘n tyd om berou te hê en ‘n tyd om dit af te skud en vorentoe te beweeg. Jy kan nie die verlede verander nie. As jy vandag in skuld lewe oor gister, sal jy nie die krag hê om in oorwinning te lewe nie. Die Bybel sê: ‘…trek God se vryspraak as borsharnas aan’ (Efesiërs 6:14 NLV). Die borsharnas beskerm jou hart, die kern van jou wese, die manier waarop jy oor jouself dink en voel. As jy dink: ‘Ek het nie veel van ‘n toekoms nie. Ek het te veel foute gemaak. God sal nie tevrede met my wees nie,’ is dit ‘die aanklaer’ wat praat en hy het geen gesag oor jou nie.’
God sê dat die aanklaer ‘neergewerp’ is (sien Openbaring 12:10). Staan dus vas en herinner hom: ‘God het Hom wat nie sonde geken het nie, sonde gemaak ter wille van ons sodat ons, op grond van ons eenheid met Christus, deur God vrygespreek kan word.’ God sien jou ‘in Christus,’ dus is jy volkome, geregverdig en aanvaarbaar. Ja, jy kort nog werk – maar Hy sal nie opgee op jou nie!
Sielskos: Pred 11:7-12:1; Ps 39:4-13; 2 Tim 4:6-8
2020-12-05
Galasiërs 5:26 NLV
Klink dit bekend? ‘Jy dink jou dag was moeilik? Ek het dertig kliënte voor middagete gehad!’ Dis maklik om in ‘Die Martelaar kompetisie’ vasgevang te word, waar jou probleme erger as enigiemand anders s’n is. As jy nie versigtig is nie, kan dit ook jou huis bekruip.
Alicia Howe skryf: ‘Aan die einde van die dag wanneer frustrasie in die werkplek vars is en huistake nog voorlê, is omstandighede ryp daarvoor. Eggenote wat desperaat nodig het dat hul maat hulle inspanning raaksien, veg vir die titel van die persoon wat die hardste gewerk het.’
Met dit in gedagte: 1) Wees op die uitkyk vir onuitgesproke pleidooie vir bemoediging. Wanneer jou maat frustrasie uitdruk, moenie probeer om te bewys dat jy meer rede tot frustrasie het nie. Jesus het gesê: ‘Elkeen wat kan hoor… moet goed luister…’ (Markus 4:9 NLV). Wat jou maat nodig het, is die versekering dat hulle in staat is om die probleem te hanteer.
2) Bewys dikwels waardering. Die feit dat die samelewing geneig is om spesifieke rolle aan die verskillende geslagte toe te ken, gee jou nie die reg om jou maat as vanselfsprekend te aanvaar nie.
3) Versterk jou eggenoot se pogings om te help. Moenie die manier wat hulle die wasgoed opvou of die tuin hark, kritiseer nie. Wanneer jy dit doen, kan jy gewaarborg wees dat hulle dit nie weer sal doen nie.
Dink aan ‘n vurk met vier tande: a) Respekteer mekaar se werk. b) Erken dat alhoewel julle werke verskillend is, beide van hulle moeilik kan wees. c) Wees sensitief en buigbaar genoeg om te help wanneer dit nie ‘jou werk’ of ‘jou beurt’ is nie. d) Verbied die klagte: ‘Ek’s moeg.’ Dis onproduktief en die kans is goed dat julle altwee moeg is om dit aan te hoor!
Sielskos: Jos 11-13; John 16:19-33; Ps 147:1-11; Spr 29:1-5
2020-12-04
Eksodus 18:23 NLV
Ons lees in Eksodus: ‘Die volgende dag moes Moses weer as regter vir die volk optree. Hulle het van vroegoggend tot laataand by Moses se tent tougestaan… Sy skoonpa sê toe vir hom: ‘Jy hanteer die saak nie reg nie. Jy en die volk sal die pas nie kan volhou nie. Jy kan dit nie alles op jou eie doen nie… jy moet… uit die volk bekwame en eerlike manne kry… Jy moet hulle aanstel om regters te wees… Hulle sal die las van jou skouers afhaal en dit saam met jou dra. As jy so maak en God jou lei om dit so te doen, sal jy die vrag kan dra en almal sal tevrede wees’ (verse 13-23 NLV).
Die uitvoerende direkteur van ‘n vinnig-groeiende kerk sê: ‘As iemand wat mense tevrede wil stel, weet ek hoe Moses moes gevoel het. Vinnige groei het my in ‘n posisie waar ek probeer het om alles te lei en te bestuur, geplaas. In die proses, het ek uitgemergel en gefrustreerd geraak. Wat ek besig was om te doen, was nie goed vir ons span of die kerk nie. In die weke wat gevolg het, het ons ons personeel herorganiseer, leiers met meer gesag bemagtig en ‘n pyplyn vir opleiding en ontwikkeling op alle vlakke ontwikkel. As leiers moet ons die versoeking weerstaan om helde te wees en alles self te hanteer. Dis krities om jaarliks jou leierskapstruktuur te evalueer. Leierskap in die bediening is moeilik, maar daar is dinge wat jy kan doen om ander mense te ontwikkel en die verantwoordelikheid te versprei.’
Dit verg gebed, nederigheid en geduld om die regte mense te ontwikkel. As jy dit egter doen en ‘God jou lei om dit so te doen, sal jy die vrag kan dra en almal sal tevrede wees.’ Dis ‘n wen-wen situasie vir almal!
Sielskos: Jos 8:30-10:43; Joh 16:12-18; Ps 2; Spr 28:25-28
2020-12-03
2 Timoteus 2:2 NLV
Die meeste kerkleiers sal saamstem dat mense hulle grootste hulpbron is. Die vraag is dus: Hoekom bestee ons nie meer tyd daaraan om nuwe leiers op te lei nie? Een pastoor maan dat indien ons dit nie doen nie: ‘Beperk ons die langtermyn groei en effektiwiteit van ons organisasies. Paulus het hierdie waarheid ingestel en die geskiedenis verander. Hy het leiers rondom hom opgelei en hulle geleer hoe om dieselfde te doen. Hy het vir sy protégé, Timoteus, gesê: ‘…Leer hierdie groot waarhede aan betroubare mense wat bekwaam is om dit aan ander deur te gee.’ Dis die kern van goeie leierskap.’
Wanneer jy die tyd neem om sorgsame leiers te ontwikkel, leer hulle om daardie selfde vlak van sorg aan die mense wie hulle bedien, oor te dra. Daar is gevestigde beginsels wat van toepassing op leiers in enige organisasie is – en die kerk is nie ‘n uitsondering nie.
Jon Gordon sê byvoorbeeld: ‘Goeie kliëntediens begin deur eerste op die werknemer en tweedens op die kliënt gefokus te wees. Organisasies fokus te dikwels al hulle energie op die kliënt, terwyl hulle die mense wat bedien, ignoreer. Dit mag dalk in die korttermyn werk, maar uiteindelik word werknemers moeg, uitgebrand, negatief en wrokkig. Organisasies wat die beste diens lewer, het ‘n kultuur waar werknemers gewaardeer en versorg voel en waar hulle voel dat daar na hulle geluister word. As jy wil hê dat jou span moet dien, moet jy hulle dien. As jy wil hê dat jou mense moet omgee, moet jy vir hulle omgee. As jy wil hê dat jou span lief moet wees vir hulle werk, moet jy vir hulle lief wees. As jy wil hê dat jou werknemers hulle beste moet gee, moet jy jou beste vir hulle gee.’
Is jy dus besig om mense op te lei wat ander kan oplei?
Sielskos: Jos 5:1-8:29; Joh 16:1-11; Ps 130; Spr 28:21-24
2020-12-02
1 Korintiërs 15:55 NLV
Toe Carolyn Arends se pa sterwend in die hospitaal gelê het, het ‘n suurstofmasker dit amper onmoontlik vir hom gemaak om met sy familie te kommunikeer. Hulle was dus verras om hom ‘n ou liedjie wat hy in die Sondagskool geleer het, te hoor neurie: ‘With Christ in the vessel we can smile at the storm, as we go sailing home.’ Ure voor hy na sy huis in die hemel toe vertrek het, het ‘n lied wat hy sestig jaar gelede geleer het, hierdie sterwende man vertroos en krag gegee.
Arends skryf: ‘Ek hoop dat ek aan die einde oor Jesus sal sing, praat en dink. Die dood is die monster in die kelder; dit laat ons oor ons skouer kyk en weerhou ons daarvan om die dae wat aan ons gegee is, vreugdevol te bestee. Wanneer ons egter die dood uit die skaduwees bring en dit in die lig van die evangelie ophou, verloor die dood nie net sy angel nie, dit word ook ‘n aanmaning om ons tyd wys te gebruik (sien Psalm 90:12).
Wanneer ‘n gelowige besef dat hy op pad is na die dood (oormôre of oor 50 jaar), kan hy ophou om die geweldige energie te gebruik om sy eie mortaliteit te ontken en dit aanwend om sy ewige lotsbestemming hier en nou te begin leef. Hy kan doelbewus begin om in die dinge wat hy aan die einde by hom wil hê, te belê. Die dood maak seer, maar dis nie die einde nie. Ons rou nie soos diegene wat geen hoop het nie. Ek weet nie hoeveel dae ek oor het nie, maar ek wil elkeen van hulle gebruik om die waarheid oor wie Jesus is – en wie ek in Hom is – in myself in te prent.’
Sielskos: Jos 1-4; Joh 15:18-27; Ps 65;
Spr 28:17-20
2020-12-01
Psalm 16:11 NLV
As jy twintig mense vra om die hemel te beskryf, is die kans goed dat jy twintig verskillende antwoorde sal kry. Daar is egter een ding wat vasstaan: dit is verreweg die beste om persoonlik by Christus te wees (sien Filippense 1:23), beter as enigiets wat ons onsself kan indink.
Billy Graham se dogter, Anne, het aan ‘n gesprek wat sy met haar ma gehad het, voor haar ma na die hemel toe vertrek het, gedink: ‘Ek het haar van my onlangse besoek aan Westminster Abdy vertel, waar konings en koninginne gekroon word. Die deur wat toeriste moet gebruik om die katedraal binne te gaan, is ‘n donker, beknopte spasie. Oorkant hierdie deur is daar ‘n ander deur wat na die manjifieke, glorieryke, massiewe heiligdom van die Westminster Abdy lei. Die skemer portaal is net ‘n plek om jou kaartjie en gidsboek te koop voordat jy die oorgang na die katedraal maak.
Ek kan my nie indink dat enigiemand met ‘n kaartjie tevrede sal wees om in die ingangsportaal te bly nie. Ons koop ons kaartjie hemel toe wanneer ons deur geloof in Jesus weergebore word. Ons raak vertroud met die ‘gidsboek’ na die hemel toe – die Bybel. My ma het op 14 Junie, 2007, die ingangsportaal verlaat en die heiligdom binnegegaan. Ten spyte van my seer hart, weet ek egter dat die hele doel van haar bestaan – en ons s’n – is om die oorgang na die hemel toe te maak.
Die psalmdigter het gesê: ‘…in u teenwoordigheid is vreugde, en aan u regterhand is daar blydskap vir altyd.’ Eendag sal ek ook verhuis, om vir ewig in die heiligdom te lewe. Intussen wil ek ander mense ‘n kykie op ons Vader se huis gee, sodat hulle ook met hoop kan uitsien om daarheen te gaan.’
Sielskos: 3 Joh; Judas; Joh 15:5-17; Ps 14; Spr 28:13- 16
