2020-08-27
Jakobus 4:3 NLV
Wanneer jy vir ‘n geliefde se verlossing bid, hoef jy nooit te wonder of dit in God se wil is nie. Sy wil word duidelik in die Skrif uitgespel: ‘want Hy wil dat almal gered word en die waarheid verstaan’ (1 Timoteus 2:4 NLV). Wanneer dit egter by dinge kom wat nie duidelik in die Skrif beloof word nie, moet jy sê: ‘As dit u wil is.’ Hoekom? Omdat die Bybel sê: ‘En selfs wanneer julle vra, kry julle dit nie omdat julle motiewe verkeerd is…’ Soms sukkel ons om hierdie waarheid te aanvaar, omdat ons oortuig is dat ons versoeke geregverdig is. Indien jou hart egter nie suiwer teenoor God is en jou wil in lyn met syne is nie, word jou motiewe deur selfbelang verkleur. Johannes sê: ‘Dit is die vrymoedigheid wat ons voor God het, dat wat ons ook al volgens sy wil vra, Hy na ons luister. As ons dan met die wete leef dat Hy na ons luister, na wat ons ook al vra, weet ons ook dat Hy die versoek wat ons gevra het, toestaan’ (1 Johannes 5:14-15 NLV). Wanneer jy vir iets bid wat jy nie seker is in lyn met God se doelstellings is nie, moet jy bid: ‘As dit u wil is.’ Dit beteken nie dat jou geloof swak is wanneer jy sê: ‘Here, ek wil hierdie ding hê – as dit u wil is, by u planne inpas, u beste vir my is en volgens u tyd plaasvind.’ Paulus sê: ‘…nou maak ons maar stuk-stuk uit van God en alles wat Hy vir ons doen en beteken…’ (1 Korintiërs 13:12 DB). Ons sien net ‘n gedeeltelike prentjie, maar God het volkome kennis van die situasie, van begin tot einde. Bid dus in geloof en vertrou God vir die regte resultate.
Sielskos: Gal 4-6; Luk 18:1-17; Ps 119:161-168; Spr 19:3-8
2020-08-26
1 Korintiërs 13:8 NLV
Die woorde van ‘n populêre liedjie lui: ‘I love you for a hundred thousand reasons, but most of all I love you ’cause you’re you.’ Daar is ‘n groot waarheid in daardie liedjie, veral as dit by kinders kom. ‘n Christelike sielkundige skryf: ‘Wanneer die geboorte van die eerste kind op hande is, bid die ouers dat hy normaal sal wees – met ander woorde, gemiddeld. Van daardie oomblik af, sal gemiddeld egter nooit goed genoeg vir hulle wees nie. Hulle kind moet uitblink. Hy moet sukses behaal. Hy moet triomfeer. Hy moet die eerste een van sy ouderdom wees om te loop of te praat of fiets te ry. Hy moet ‘n wonderlike rapport kry en sy onderwysers met sy kwinkslae en wysheid verstom. Hy moet ‘n ster in bulletjie rugby wees en later vir die eerste span speel en hoofseun wees. Sy suster moet soos ‘n engel kan sing, goed ballet doen en hoofmeisie wees. Sommige ouers gee hulle kinders dieselfde boodskap dag na dag gedurende hulle formatiewe jare: ‘Ons maak op jou staat om iets fantasties te doen. Moenie ons teleurstel nie.’ Ongelukkig is uitsonderlike kinders presies dit – ‘n uitsondering. Dit gebeur selde dat ‘n vyfjarige die Bybel memoriseer, skaak geblinddoek kan speel of simfonieë komponeer. Die oorgrootte meerderheid van ons kinders is nie skitterend briljant nie. Hulle is net kinders, met ‘n oorgrootte behoefte om geliefd te wees en aanvaar te word net soos hulle is. Die meeste ouers het gemiddelde kinders. Om meer te verwag lei tot aansienlike teleurstelling vir ouers en plaas onrealistiese druk op die jonger generasie.’ As jy lief is vir jou kinders vir wie hulle is, sal hulle eendag trots wees op jou en jou seën (sien Spreuke 31:28).
Sielskos: Gal 1-3; Luk 17:20-37; Ps 119:145-160; Spr 19:1-2
2020-08-25
1 Tessalonisense 5:18 NLV
God is duidelik oor hierdie kwessie: Ons is geroep om dank te betuig. Wie? Jy! Wanneer? In alle omstandighede. Hoekom? Omdat dit God se wil is vir jou! Hierdie deel van God se wil is duidelik. Dis nie ‘n voorstel nie, dis ‘n bevel. Aangesien daar meer bevele oor danksegging as enigiets anders in die Skrif is, geniet God dit duidelik om dank te ontvang. Die Psalmdigter het gesê: ‘Ek sal God se Naam loof met sang, Hom met danksegging verheerlik. Die Here verkies dit bo bulle en bo ‘n volmaakte offerdier’ (Psalm 69:31-32 NLV). Hoekom moet God ons daaraan herinner om dankbaarheid te betuig? Om dieselfde rede hoekom jy jou kind daaraan herinner om dankie te sê – dis bedagsaam en totdat dit nie ‘n gewoonte word nie, vergeet ons om dit te doen! Dawid, ‘n man na God se eie hart, het dikwels sy vergeetagtige siel daaraan herinner om dankie te sê: ‘Ek wil die Here prys en nie sy goeie dade vergeet nie’ (Psalm 103:2 NLV). Wanneer jy ondankbaar voel, stop en lees Dawid se ‘lys van voordele’ in jou Bybel – dit sal jou houding van dankbaarheid aanvuur. Selfs wanneer omstandighede nie goed lyk nie, kan God dit tot jou voordeel omdraai. Hy verdien in alle dinge jou dank. Selfs op sy laagste punt – in die vis se maag – het Jona die behoefte om God te dank herken. ‘…Ek het uit die doderyk geroep en U het my gehoor!… Ek sal met lofliedere vir U ‘n offer bring…’ (Jona 2:2,9 NLV). Maak dit dus ‘n gewoonte om ‘…altyd in die Naam van ons Here Jesus Christus vir God die Vader dankie vir alle dinge [te sê]’ (Efesiërs 5:20 NLV). Met ander woorde, ontwikkel ‘n houding van dankbaarheid.
Sielskos: Rig 19:16-21:25; Luk 17:11-19; Ps 119:137-144; Spr 18:22-24
2020-08-24
2 Timoteus 2:22 NLV
Die Bybel beskryf die toneel vir ons: “‘Ek het nou na jou toe gekom. Ek het na jou gesoek en hier het ek jou nou gekry. Ek het my bed oorgetrek met beddegoed van bont Egiptiese linne… Kom ons verlustig ons in liefdeslus, dwarsdeur die nag tot môre-oggend. My man is nie by die huis nie… Eers met volmaan sal hy weer terugkom.’ So oorreed sy die jong man met haar mooipraatjies… Hy loop dadelik agter haar aan. Hy was soos ‘n bees wat na die slagpale gelei word. Hy was soos ‘n wildsbok wat in die slagyster trap en ‘n pyl kloof sy hart. Hy was soos ‘n voël wat blindelings in ‘n vangnet vasvlieg. Hy het nie geweet dat sy lewe verby is nie” (Spreuke 7:15-23 NLV). Kom ons moderniseer die toneel. Die bed kan ‘n waterbed of die agtersitplek van ‘n motor wees. Die linne kan ‘n dik mat voor ‘n kaggel wees. Die kruie kan bier en pizza saam met sagte agtergrondmusiek wees. Vandag noem ons sulke ontmoetings ‘vriende met voordele.’ Dit beteken dat elkeen die voordele van seksuele intimiteit geniet, sonder ‘n greintjie toewyding of kommer oor die ander persoon se welstand. Kundiges kan ‘n groeiende berg bewyse dokumenteer dat dit altyd op dieselfde manier eindig: met skuldgevoelens, depressie en verwoeste lewens. Salomo pleit: ‘Luister na my, my seuns. Slaan ag op wat ek sê. Moenie julle ophou met so ‘n vrou nie. Bly uit haar pad uit. Baie is al op haar kerfstok. Sy het al talle sterk mans so laat ondergaan. Haar huis is die kortpad na die doderyk, die voorportaal van die dood’ (verse 24-27 NLV). Met ander woorde: Verwyder jouself van skadelike situasies voordat jy daarin vasval!
Sielskos: Rig 16:1-19:15; Luk 17:1-10; Ps 119:129-136; Spr 18:21
2020-08-23
2 Korintiërs 5:9 NLV
Paulus skryf: ‘Ons streef in elk geval daarna… om Hom tevrede te stel. Ons almal moet voor die regbank van Christus verskyn sodat elkeen van ons kan ontvang volgens wat ons in ons aardse liggame gedoen het, of dit goed en of dit waardeloos was’ (verse 9-10 NLV). As jou hoofdoel in die lewe is om mense tevrede te stel, sal jy teleurgesteld wees. Die oomblik wat jy hulle nie meer tevrede stel nie, is die kans goed dat hulle jou sal kritiseer of jou sal verlaat. Die punt is dat jy nie aan almal toegewys is nie! Sodra jy dus jou Godgegewe gawe ontdek, vra: ‘Here, na wie toe stuur U my?’ ‘Een nag het die Here deur ‘n visioen vir Paulus gesê: ‘Moenie bang wees nie; hou aan met preek en moenie stilbly nie, want Ék is by jou. Niemand sal ‘n hand op jou lê om iets slegs aan jou te doen nie, want in hierdie stad behoort baie mense aan My.’ Paulus het die stad vir ‘n jaar en ses maande lank sy basis gemaak en die mense onderrig in die woord van God’ (Handelinge 18:9-11 NLV). Na wie toe het God jou gestuur? So seker as wat ‘n plant net in die regte soort grond floreer, so sal jy slegs sukses in die plek waaraan God jou toegewys het, behaal. Petrus het goed gedoen deur vir die Jode te preek, terwyl Paulus skryf: ‘…Hy [het] my… geroep… Dit het gebeur sodat ek Hom aan die nie-Jode kan verkondig…’ (Galasiërs 1:15-16 NLV). Jy moet mense liefhê en na die regte mense luister. As dit egter by jou roeping kom – moet jy deur God gelei word! Gaan dus waar Hy jou stuur en vertrou dat Hy vir jou sal sorg.
Sielskos: Job 2:7-10; Job 40:1-5; Job 42:7-17; Jak 5:10-11
2020-08-22
1 Korintiërs 12:5 NLV
Een van die grootste foute wat jy in die bediening kan maak, is om jouself met iemand anders te vergelyk. Daar word gesê as twee van ons identies is, is een van ons dalk oorbodig! Die apostel Paulus skryf: ‘En daar is ‘n hele verskeidenheid bedieninge, maar ons dien dieselfde Here.’ Dis waar dat jy nie sonder hulp alles kan word wat jy kan wees nie, maar God wil hê dat jy gementor word, nie gekloon word nie. Hy het elkeen van ons geroep om sekere waarhede op verskillende tye te beklemtoon. Johannes het byvoorbeeld liefde beklemtoon, Salomo het wysheid beklemtoon en Paulus het hoofsaaklik op genade bo die wet gefokus. Die behoefte bepaal die klem. ‘Aan die een gee die Gees die bekwaamheid om goddelike wysheid te verkondig, aan ‘n ander gee Hy die gawe van spesiale kennis. Aan iemand anders gee hierdie selfde Gees ‘n heel besondere geloof, aan nog een gee Hy gawes van genesing, aan ‘n volgende een die vermoë om wonders te verrig, aan ‘n ander die gawe van profesie, aan nog een die vermoë om te onderskei tussen geeste, aan iemand anders die gawe van die praat in tale, aan nog een die bekwaamheid om die tale uit te lê. Dit is een en dieselfde Gees wat al hierdie gawes bewerk en wat aan elkeen uitdeel soos Hy dit goedvind’ (verse 8-11 NLV). Nie almal sal jou bedieningstyl verstaan of waardeer nie. Dis in orde – dis nie ‘n populariteitskompetisie nie. Jy is geroep om ‘n dienaar, nie ‘n ster nie, te wees. Een van die grootste voorwaardes vir bediening is: ‘Van bestuurders word verwag dat hulle hulleself as betroubaar sal bewys’ (1 Korintiërs 4:2 NLV).
Sielskos: Rig 12-15; Luk 16:19-31; Ps 119:121-128; Spr 18:13-20
