2018-07-11
1 Korintiërs 1:10 NLV
Daar is ‘n legende oor ‘n groep kwartels wat in ‘n woud gewoon het. Die voëls was gelukkig daar, behalwe vir hulle vyand, die kwartelvanger. Hy sou hulle roep naboots en wanneer hulle bymekaar kom, sou hy ‘n net oor hulle gooi en wegdra om by die mark te gaan verkoop. Eindelik het ‘n wyse ou kwartel gesê, ‘Broers en susters, ek het ‘n plan. Wanneer die kwartelvanger sy net oor ons gooi, moet ons almal ons koppe in ‘n gaatjie in die net druk en ons vlerke begin klap. Dan kan ons as een opstyg en daarmee wegvlieg.’ Die voëls het almal saamgestem en die volgende dag presies dit gedoen om suksesvol te ontsnap. Toe die kwartelvanger se vrou hom vra waar die kwartels is om na die mark toe te neem, het hy geantwoord, ‘Toe hulle almal saamstaan, was daar geen keer aan hulle nie!’ In ‘n brief aan die gemeente in Korinte het Paulus geskryf, ‘Lede van die huisgesin van Chloë het aan my vertel… dat daar allerlei struwelinge onder julle voorkom’ (vers 11 NLV). Paulus het ook gesê, ‘En nou… pleit ek by julle… om eendragtig saam te staan – één in julle oortuigings. Daar mag nie groepvorming onder julle wees nie. Julle moet van harte saamstem in julle denke en in julle visie.’ Sukses in enige onderneming verg die dood van individuele ego’s en selfbelang. Wanneer ‘n fout dus gemaak word, weier om blaam te verplaas. Wees vergewensgesind en moenie ‘n oortreding toelaat om in bitterheid te ontwikkel nie. Bied lof vir ander spanlede se sterkpunte en hulp in die areas waarin hulle swak is, aan. Wees pligsgetrou en betroubaar en bly op die groter doel gefokus. Wanneer ons leer om saam te werk, is daar geen keer aan ons nie!
Sielskos: Ef 1:1-4:16; Luk 6:17-26; Ps 137; Spr 17:22-23
1 Corinthians 1:10 NLT
There’s a legend about a covey of quail that lived in a forest. The birds were happy there except for their enemy, the quail catcher. He would imitate their call, and then when they gathered together he’d throw a net over them, stuff them into his hunting basket, and carry them off to market. Finally a wise old quail said, “Brothers and sisters, I have a plan. When the quail catcher throws his net over us, we should all put our heads into a section of the net together and start flapping our wings. That way we can lift it as one and fly off with it.” The birds all agreed, and the next day they did exactly that, making a successful escape. When the quail-catcher’s wife asked him, “Where are the quail to take to market?” he replied, “When they all got together there was no stopping them!” Writing to the Corinthian church, the apostle Paul said, “Some members of Chloe’s household have told me about your quarrels” (v. 11 NLT). Then he went on to say, “Live in harmony with each other. Let there be no divisions…Rather, be of one mind, united in thought and purpose.” Success in any venture calls for the death of individual ego and self-interest. So when a mistake is made, refuse to place blame. Be forgiving, and don’t allow an offense to develop into bitterness. Offer praise for other team members’ strengths, and offer help in their areas of weakness. Be conscientious and dependable and stay focused on the bigger goal. When we learn to work together there’s no stopping us!
Soul food: Eph 1:1-4:16; Luke 6:17-26; Ps 137; Prov 17:22-23
2018-07-10
2 https://www.bible.com/bible/1/2CO.5.17.kjvCorinthians 5:17 KJV
Nothing in history compares to what has been accomplished by Christian missionaries. Over one hundred years ago, a writer returning from a trip around the world discovered that missions and missionaries were being bombarded with criticism in the London newspapers. So he wrote a letter to the papers defending missions. In it he said that the transformation of wild savages in the isles of the South Seas was something to behold, and that to make light of this was a heinous crime: “In a voyager, to forget these things is base ineptitude; for should he chance to be at the point of shipwreck on some unknown coast, he will most devoutly pray that the lesson of the missionary may have preceded him.” The author of that letter was none other than Charles Darwin. And after his return from his around-the-world trip he was transformed. Consider the Papuans, one of the aboriginal tribes of New Guinea. Missionaries from Holland began to work with them, and in 1860, the first fruits of the New Holland Mission were seen when a man named Nathaniel Pepper, one of the aborigines, accepted Christ. Some years later, when thousands had been converted, the Papuan school won first prize in academic competitions among the twelve hundred colonial schools in New Holland. Quite a feat! Skeptics may have built a few leprosariums, hospitals and orphanages, but by far it’s been the followers of Jesus Christ who have made the greatest impact on this world.
Soul food: 1 Sam 27-31; Luke 6:1-16; Ps 122; Prov 17:18-21
2 Korintiërs 5:17 NLV
Niks in die geskiedenis kan vergelyk word met dit wat Christelike sendelinge vermag het nie. Meer as eenhonderd jaar gelede, het ‘n skrywer van ‘n reis rondom die wêreld teruggekeer en ontdek dat sendings en sendelinge deur kritiek in die Londense koerante gebombardeer word. Hy het toe ‘n brief aan die koerante geskryf wat die sendinge verdedig het. Daarin het hy gesê dat die transformasie van die wilde barbare op die eilande in die Suid See iets was om te aanskou en om die sendings af te kraak ‘n gruwelike misdaad was: “‘n Reisiger wat per ongeluk op een van hierdie eilande gestrand word, moet hard bid dat die lesse van ‘n sendeling hom vooraf gegaan het.” Die skrywer van hierdie brief was niemand anders as Charles Darwin nie. Nadat hy van sy wêreldreis teruggekeer het, was hy getransformeer. Dink aan die Papoeane, een van die inboorlingstamme van Nieu-Guinee. Sendelinge van Holland het met hulle begin werk en in 1860 het die werk van die Nuwe Hollandse Sending vrugte afgewerp, toe ‘n man genaamd Nathaniel Pepper, een van die inboorlinge, homself tot Christus bekeer het. ‘n Paar jaar later, toe duisende inboorlinge bekeerlinge geword het, het die Papoeaanse skool eerste prys in ‘n akademiese kompetisies onder die twaalfhonderd koloniale skole in Nuwe Holland, verower. Voorwaar ‘n prestasie! Skeptici mag dalk ‘n paar inrigtings vir melaatses, hospitale en weeshuise gebou het, maar dit is verreweg die volgelinge van Jesus Christus wat die grootste impak op hierdie wêreld gemaak het.
Sielskos: 1 Sam 27-31; Luk 6:1-16; Ps 122; Spr 17:18-21
2018-07-09
Filemon 1:15-16 NLV
Wat het ‘n einde aan slawerny gebring? Die evangelie van Jesus Christus. Lees die brief wat Paulus aan Filemon geskryf het. ‘n Slaaf wat weggeloop het, is saam met Paulus in ‘n Romeinse tronk gegooi en daar het Paulus hom tot Christus bekeer. Toe die slaaf vrygelaat is, het Paulus hom na sy eienaar, Filemon, toe teruggestuur. Dit was die gebruik in daardie tyd om slawe wat ontsnap het, dood te maak wanneer hulle weer gevang word. Teen daardie tyd het Filemon egter ook ‘n bekeerde van die apostel Paulus geword, wat hom opdrag gegee het om die slaaf ‘nie langer as ‘n slaaf nie, nee, méér as ‘n slaaf, as ‘n broer vir wie ons lief is!..’ te ontvang. In hierdie broederskap is slawerny die doodskoot toegedien. Dink nou aan die dae van William Wilberforce, wat homself onder die prediking van John Wesley bekeer het. Wilberforce, ‘n klein, geboë mannetjie, het een van die magtigste lede van die parlement geword. Verteer deur die evangelie en die vryheid wat Christus aanbied, het Wilberforce al sy energie daarin gewerp om die slawehandel van Afrikane omver te werp. Sy sukses om dit dwarsdeur die Britse Ryk af te skaf het tot soortgelyke aksie in Amerika gelei. Dit was inderdaad proklamasies van preekstoele af wat gehelp het om slawerny vir eens en vir altyd te vernietig. Dit is dus deur die kerk wat slawerny afgeskaf is. Jesus het gekom ‘…om aan te kondig dat gevangenes vrygelaat sal word… dat onderdruktes bevry sal word van hulle verdrukkers’ (Lukas 4:18 NLV). Is jy ‘n lid van God se verloste kerk? Indien nie, kan jy vandag deel word daarvan!
Sielskos: 1 Sam 24-26; Luk 5:27-39; Ps 110; Spr 17:15-17
