2018-06-15
Filippense 3:20 NLV
Elke jaar kry die Stille Oseaan-salm, wat vyf tot ses jaar in die oseaan geleef het, skielik die drang om na die water van hul geboorte-rivier terug te keer. Met vissermanne, bere en enorme hidro-elektriese damme wat in hulle pad staan, veg hulle hul weg stroom-op om by hulle tuiste uit te kom. Wetenskaplikes weet nie hoe die salm dit regkry om na die presiese rivier waar hulle gebore is, terug te keer nie. Sommige wetenskaplikes dink hulle doen dit omdat hulle die vars water van hulle rivier kan proe of ruik. Ander wetenskaplikes dink dat hulle dalk die sterre gebruik om te navigeer. Ongeag hoe hulle dit doen, weet ons dat hulle nie kaarte en kompasse gebruik nie; hulle reis is instinktief. Hulle het ‘n verlange na ‘n spesifieke rivier en hulle sal nie rus totdat hulle die rivier vind nie. Dis presies hoe dit met ons is. God het ons vir die hemel geskep en niks in ons lewe sal daardie verlange stil nie (sien Prediker 3:11). Net soos daardie salm, is ons in hierdie wêreld, maar nie van hierdie wêreld nie. Ja, ons vind vreugde daarin om die lewenstaak wat God vir ons gegee het te vervul, maar dit is niks teenoor die vreugde wat in die hemel vir ons wag nie. Paulus stel dit so: ‘Ons daarteenoor het ons burgerskap in die hemel. Van dáár verwag ons ook die Here Jesus Christus as Redder. Hy sal ons vernederde liggame verander in liggame met goddelike heerlikheid, soos sy eie. Hiervoor sal Hy dieselfde krag gebruik as dié waarmee Hy alle dinge onder sy gesag bring’ (Filippense 3:20-21 NLV). Soos jou geredde geliefdes die aarde verlaat om hemel toe te gaan, sal jou verlange om by hulle aan te sluit, net groter word.
Sielskos: Eseg 31-33; Mark 16:1-20; Ps 80:1-11; Spr 15:11-14
Philippians 3:20 NLT
Every year Pacific salmon, having lived five to six years in the ocean, suddenly get the urge to return to the headwaters of their birth river. Battling fishermen, bears, and giant hydroelectric dams, they fight their way upstream determined to reach their home. Scientists don’t know how the salmon make their way back to the exact river in which they were born after being in the ocean for several years. Some think it’s because they can taste or smell the fresh water from their river. Others think they may use the stars to navigate. Regardless of how they do it, we know they don’t use charts and compasses; their journey is intuitive. They have a longing for a particular river, and it can’t be satisfied until they find it. That’s exactly how it is with us. God created us for heaven, and nothing in this life will fully satisfy that longing (See Ecclesiastes 3:11). Just like those salmon – we’re in this world but we’re not of it. Yes, we find joy in fulfilling the assignment in life God has given us, but it’s nothing compared to the joy that awaits us in heaven. Paul puts it this way: “We are citizens of heaven, where the Lord Jesus Christ lives. And we are eagerly waiting for him to return as our Savior. He will take our weak mortal bodies and change them into glorious bodies like his own, using the same power with which he will bring everything under his control” (Philippians 3:20-21 NLT). And as your redeemed loved ones leave to go to heaven, your longing to join them will only increase.
Soul food: Ezek 31-33; Mark 16:1-20; Ps 80:1-11; Prov 15:11-14
2018-06-14
Colossians 4:6 NIV
Pray: “Lord, I join with the psalmist David and ask: ‘Let the words of my mouth, and the meditation of my heart, be acceptable in thy sight’ (Psalm 19:14). I realize that the words I speak have tremendous power, both in my own life and in my relationships. Your Word says, ‘Death and life are in the power of the tongue’ (Proverbs 18:21). Teach me to always speak words that are true to Your Word and glorify You. Help me to be careful to speak words that build others up and not tear them down, that edify rather than criticize, that are spoken in love and truth and not twisted by my own desires and expectations, and that bring confidence and not discouragement. Where I have spoken words that are negative or harmful about anyone else, forgive me. Keep me from saying things that hurt or cut others down in any way. I want to be kind with my words and have the tongue of the wise that promotes healing and blessing (See Proverbs 12:18). Help me to have such faith in Your Lordship over my life that I can ‘do all things without murmurings and disputings’ (Philippians 2:14). Help me not to speak negative things about myself. And every time I start to say a critical word, help me to stop immediately and keep a lid on it. Your Word says, ‘Let your conversation be always full of grace, seasoned with salt [in good taste], so that you may know how to answer everyone.’ Today let my words honor and glorify You. In Jesus’ name I pray, amen.”
Soul food: Ezek 27:25-30:26; Mark 15:33-47; Ps 143; Prov 15:8-10
Kolossense 4:6 NLV
Bid: ‘Here, ek sluit by die psalmdigter Dawid aan en vra: ‘Mag die woorde van my mond en die gedagtes van my hart vir U aanneemlik wees…’ (Psalm 19:15 NLV). Ek besef dat die woorde wat ek spreek geweldige krag het, in beide my eie lewe en in my verhoudings. U Woord sê, ‘Die tong het mag oor dood en oor lewe…’ (Spreuke 18:21 NLV). Leer my om woorde te spreek wat altyd getrou aan u Woord is en wat U verheerlik. Help my om versigtig te wees om woorde te spreek wat ander mense opbou in plaas van afbreek, wat komplimenteer eerder as kritiseer, wat in liefde en waarheid gespreek word en nie deur my eie verwagtings en begeertes verdraai word nie, en wat vertroue en nie mismoedigheid meebring nie. Waar ek woorde gespreek het wat negatief of skadelik vir iemand anders was, vergewe my. Weerhou my daarvan om dinge te sê wat ander mense op enige manier seermaak of afkraak. Ek wil vriendelik met my woorde wees en ‘n tong hê wat genesing en seën bevorder (sien Spreuke 12:18). Help my om geloof in u Heerskappy oor my lewe te hê dat ek ‘…alles sonder kla of teëpraat’ (Filippense 2:14 NLV) kan doen. Help my om nie negatiewe dinge van myself te sê nie. Help my om onmiddellik op te hou wanneer ek ‘n kritiese woord begin sê. U woord sê, ‘Met woorde wat altyd vriendelik en sinvol is, moet julle gereed staan om die regte antwoord vir elke mens te gee.’ Laat my woorde U vandag eer en verheerlik. In Jesus se naam bid ek dit. Amen.’
Sielskos: Eseg 27:25-30:26; Mark 15:33-47; Ps 143; Spr 15:8-10
2018-06-13
2 Kronieke 26:4 NLV
Daar is ‘n grappie wat lui, ‘Maak nie saak wat ons ons kinders leer nie, hulle dring daarop aan om net soos ons op te tree!’ Ons glimlag, maar dis ‘n ernstige saak. Een kundige sê, ‘Ons leer wat ons weet, maar ons herproduseer wat ons is.’ Jou kinders kan dalk soms dit wat jy sê betwyfel, maar hulle glo altyd dit wat jy doen. Dus: 1) As jy wil hê dat hulle stiltetyd met God moet hê, moet jy stiltetyd met God hê. 2) As jy wil hê dat jou kinders moet kerk toe gaan, neem hulle, moenie hulle stuur nie. 3) As jy nie wil hê dat jou kinders moet vloek nie, let dan op wat uit jou mond kom. 4) As jy nie wil hê dat jou kinders moet rook, drink, of dwelms doen nie, moet jy dit ook uitlos. Wanneer jy een ding sê maar ‘n ander ding doen, sal jou kinders jou steeds liefhê, maar hulle sal op die ou einde respek vir jou verloor. Wat erger is, hulle sal dink, ‘As die beginsels wat jy preek nie vir jou werk nie, hoekom moet ek dit probeer?’ Jou voorbeeld sal ‘n groter impak as al jou vermanings hê. Lees die volgende twee Skrifgedeeltes noukeurig deur. Die eerste een word in die Ou Testament gevind: ‘Hy het gedoen wat reg was vir die Here, net soos sy pa… gedoen het.’ Die tweede een word in die Nuwe Testament gevind: ‘Ek weet dat jy die Here opreg vertrou, want jy het dieselfde geloof as jou ma, Eunice, en jou ouma, Loïs’ (2 Timoteus 1:5 NLV). Duisende jare skei hierdie twee Skrifgedeeltes, maar die waarheid wat hulle leer is tydloos: stel dus die regte voorbeeld!
Sielskos: Eseg 24:1-27:24; Mark 15:21-32; Ps 132:11-18; Spr 15:5-7
