Vrede, ten spyte van omstandighede

God stuur ons selde in situasies, waar ons gemaklik voel, in. In plaas daarvan belowe Hy ons om by ons, ten spyte van ons vrees, te wees. Dis God se teenwoordigheid, nie gemaklike omstandighede nie, wat ons geloof versterk en die beste in ons na vore bring.

God het vir Abraham gesê om ‘n ryk, bekende familie te verlaat en na ‘n land te gaan wat hy nie ken nie. Hy het verduidelik dat Abraham aan ‘n nuwe nasie wat die wêreld sou seën, geboorte sou gee. Abraham het gegaan en ‘n nasie is gebore. God het vir Moses gesê om die farao, die magtigste man op aarde, te konfronteer en dat God Moses sou gebruik om sy mense te verlos. Moses het gekonfronteer en God het verlos. God het vir Josua gesê dat as hy sterk en moedig sou staan wanneer almal anders na slawerny wou terugkeer, sal God saam met hulle gaan en vir hulle die land gee. Josua was sterk en moedig en God het saam met hulle gegaan en vir hulle die land gegee. Oor en oor sien ons hierdie patroon in die Skrif. Dawid het voor Goliat te staan gekom, Elia het voor die profete van Baäl te staan gekom, Daniël het voor ‘n trop leeus te staan gekom – en altyd was God, te midde van hulle vrese, daar.

Indien jy dalk dink dat hierdie verhale van dapperheid almal tot die verlede hoort, het die geskiedkundige, Everett Ferguson, bereken dat daar die afgelope vyftig jaar meer mense vir hulle geloof doodgemaak is, as in die eerste driehonderd jaar van die kerk se bestaan. Hier is dus Jesus se Woord aan jou wanneer iemand nie van jou hou nie, wanneer jy siek is of die ekonomie ineenstort en jou pensioen krimp: ‘Ek laat vir julle vrede na; my vrede deel Ek met julle…’

Sielskos: 1 Sam 27-31; Luk 24:45-53; Ps 63; Spr 22:17-23