2018-05-07
Openbaring 12:10 NLV
Die apostel Johannes het geskryf: “Toe het ek ‘n kragtige stem in die hemel hoor sê: ‘…Die aanklaer van ons medegelowiges is neergewerp, hy wat hulle dag en nag voor ons God aangekla het'” (vers 10 NLV). Satan het net een doel: ‘Die dief kom vir niks anders nie as om te steel, dood te maak en te vernietig…’ (Johannes 10:10 NLV). Hy sal jou vrede steel, jou drome vernietig en jou toekoms verwoes. Hy neem mense in diens om sy gif te smokkel. Vriende onthou jou verlede. Predikers verkonding alle skuld en geen genade nie. Sommige ouers versprei dit vier-en-twintig uur ‘n dag. Lank reeds in volwassenheid hoor jy nog hulle stemme: ‘Hoekom kan jy nie groot word nie?’ ‘Wanneer gaan jy my begin trots maak?’ Wat is die antwoord? Jesus! Hy ‘… het nou die heel belangrikste posisie in die hemel. Daarom kan Hy nou ons saak by God suksesvol verdedig’ (Romeine 8:34 DB). In die teenwoordigheid van God, in uitdaging van Satan, staan Jesus Christus in verdediging van jou op. Hy neem die rol van ‘n priester aan. ‘Wat meer is, ons het ‘n groot priester wat toesig hou oor die huis van God. Kom ons gaan dan die heiligheid binne, ja, tot voor God, met ‘n opregte hart en absolute vertroue, terwyl ons harte gesuiwer is van ‘n skuldige gewete…’ (Hebreërs 10:21-22 NLV). ‘n Skoon gewete. ‘n Skoon hart. Vry van beskuldiging – vry van veroordeling. Nie net van ons foute in die verlede nie, maar ook van ons toekomstige foute. ‘Juis daarom kan Hy ons saak by God regmaak wanneer ons deur Hom na God toe gaan. Hy sal altyd daar wees om ons saak by God te stel, want Hy leef vir altyd’ (Hebreërs 7:25 DB). Moet dus nie na jou aanklaer luister nie – vertrou jou voorstaander!
Sielskos: Deut 11-13; Mark 6:45-56; Ps 37:16-24; Spr 11:30-31
Revelation 12:10 NLT
The apostle John wrote: “I heard a loud voice shouting across the heavens…’For the accuser of our brothers and sisters has been thrown down to earth – the one who accuses them before our God day and night'” (v. 10 NLT). Satan has only one aim: “To steal, and to kill, and to destroy” (John 10:10). He’ll steal your peace, kill your dreams, and destroy your future. And he has deputized a horde of silver-tongued demons to help him. He enlists people to peddle his poison. Friends dredge up your past. Preachers proclaim all guilt and no grace. And some parents distribute it twenty-four hours a day. Long into adulthood you still hear their voices: “Why can’t you grow up?” “When are you going to make me proud?” So what’s the answer? Jesus! He’s “in the presence of God at this very moment sticking up for us” (Romans 8:34 TM). Let that sink in for a moment. In the presence of God, in defiance of Satan, Jesus Christ rises to your defense. He takes on the role of a priest. “And since we have a great priest over God’s house, let us come near to God with a sincere heart and a sure faith, because we have been made free from a guilty conscience” (Hebrews 10:21-22 NCV). A clean conscience. A clean record. A clean heart. Free from accusation – free from condemnation. Not just from our past mistakes, but from our future ones. “Since he will live forever, he will always be there to remind God that he has paid for [our] sins with his blood” (Hebrews 7:25 TLB). So don’t listen to your accuser – trust your advocate!
Soul food: Deut 11-13; Mark 6:45-56; Ps 37:16-24; Prov 11:30-31
2018-04-22
Luke 7:44 NKJV
Luke writes: “Behold, a woman in the city who was a sinner, when she knew that Jesus sat at the table in the Pharisee’s house, brought an alabaster flask of fragrant oil, and stood at His feet behind Him weeping; and she began to wash His feet with her tears, and wiped them with the hair of her head; and she kissed His feet and anointed them with the fragrant oil. Now when the Pharisee who had invited Him saw this, he spoke to himself, saying, ‘This Man, if He were a prophet, would know who and what manner of woman this is who is touching Him, for she is a sinner'” (vv. 37-39 NKJV). This scene took place in the house of Simon, a religious leader who was more concerned about “right and wrong” than he was about hurting people. He may have been theologically correct, but he lacked compassion. And Jesus confronted him about it! “He turned to the woman and said to Simon, ‘Do you see this woman?'” Simon saw her as a streetwalker and a loser. But not Jesus. He responded to the gift she brought and to the heart of love behind it. In determining her future potential to God’s Kingdom, He didn’t consult her sordid past or even refer to it. He saw her tears, understood her need, and shocked the religious crowd that day by saying, “Your sins are forgiven” (v. 48 NKJV). Be careful: When you’ve been in church for a while and forgotten what it’s like to be on the outside, you can become hard-hearted and fail to show the love of God to those who need it.
Soul food: Gal 5:22; 2 Pet 3:3-15; Matt 5:39; 1 Sam 25:1-42
Lukas 7:44 NLV
Lukas skryf: “En kyk, ‘n sekere vrou van losse sedes het gehoor dat Hy daar is en het ‘n albaste fles met duur aromatiese olie gebring. Sy het agter Jesus gekniel, by sy voete, en gehuil. Haar trane het op sy voete geval en sy het dit met haar hare afgevee. Sy het sy voete bly soen en die aromatiese olie daaraan gesmeer. Toe die Fariseër, wat die gasheer was, sien wat gebeur en wie die vrou is, het hy vir homself gesê: ‘Dit bewys dat Jesus geen profeet is nie. As God hom werklik gestuur het, sou hy geweet het watter soort vrou hom aanraak. Sy is ‘n sondaar!'” (verse 37-39 NLV). Hierdie toneel het in Simon, ‘n godsdienstige leier wat meer besorg oor ‘reg en verkeerd’ as die seer van mense was, se huis afgespeel. Hy mag dalk teologies korrek gewees het, maar hy het medelye gekort. Jesus het hom daaroor gekonfronteer! ‘Hy het toe na die vrou gedraai en vir Simon gesê: ‘Kyk na hierdie vrou’…’ Simon het haar as ‘n prostituut en verloorder gesien, maar nie Jesus nie. Hy het op die geskenk wat sy gebring het en die hart van liefde daaragter, gereageer. Toe Hy haar toekomstige potensiaal vir God se koninkryk bepaal het, het hy nie na haar sondige verlede gekyk of eers melding daarvan gemaak nie. Hy het haar trane gesien, haar behoefte verstaan en die godsdienstige skare geskok deur te sê, ‘…Jou sondes is vergewe’ (vers 48 NLV). Wees versigtig: Wanneer jy al ‘n geruime tyd in die kerk is en vergeet het hoe dit voel om aan die buitekant te staan, kan jou hart verhard word en kan jy versuim om God se liefde aan diegene wat dit nodig het, te bewys.
Sielskos: Gal 5:22; 2 Pet 3:3-15; Matt 5:39; 1 Sam 25:1-42
2018-04-21
Efesiërs 3:8 NLV
Eendag het die Fariseërs ‘n vrou gevang wat egbreuk gepleeg het. Die wet van Moses was duidelik; sy moes gestenig word. Die Fariseërs was reg om dit te doen. Hierdie vrou het seker gedink dat Jesus sou saamstem. Skielik het Jesus egter gebuk en in die sand begin skryf. Sommige geleerdes dink dat Hy miskien die Fariseërs se sondes neergeskryf het, kompleet met tye en plekke. Toe Hy opkyk, was die vrou se aanklaers weg. Hy het vir haar gesê, ‘…Ook Ek veroordeel jou nie. Gaan maar, en moet van nou af nie meer sonde doen nie’ (Johannes 8:11 NLV). Daardie dag het Jesus haar van ‘n plek van onmiskenbare skuld na ‘n plek van onvoorwaardelike kwytskelding verhoog. Sy het dit nie verdien nie; sy het nie eers geweet dat dit moontlik was nie. Dis jou verhaal ook, nie waar nie? Eendag het Abraham Lincoln toegekyk hoe die eienaar van ‘n plantasie vir ‘n slawemeisie bie. Lincoln het gedink dat die eienaar die meisie sou koop en haar mishandel, dus het Lincoln die prys betaal sodat sy kon vrygaan. ‘Beteken dit dat ek kan gaan waar ek wil?’ het sy gevra. Lincoln het geantwoord, ‘Ja, jy is vry!’ Met trane wat oor haar wange stroom het sy gesê, ‘Dan, Meneer, sal ek saam met jou gaan.’ Die woord ‘genade’ is so belangrik dat Paulus dit drie keer meer as enige ander skrywer noem. Met sy vroeër gewelddadige lewe in gedagte, skryf hy ‘Aan my, die heel onbelangrikste van al God se mense, is hierdie onverdiende goedheid gegee…’ Die woord ‘genade’ kom van die Griekse woord charis, wat ‘pure vreugde’ beteken. Alhoewel jy dit nie verdien nie, sien God jou redding as ‘pure vreugde.’
Sielskos: Hand 10-11; Mark 4:1-9; Ps 103:1-12; Spr 10:27-29
