2023-09-24
Deuteronomy 32:11-12 NKJV
Eagles learn to fly by being pushed out of their nest. Left to themselves, they would never leave the comfort of home. But, neither would they discover and fulfill their unique destiny as fliers. The same principle applies to your children. It’s true that most teenagers can’t wait to get out of the house, but there are also some who need to be pushed.
How can you get your grown children to move on when the time has come? Sometimes the problem is not that you as a parent withhold independence but that your children don’t want to accept it. They have no desire to grow up, and why should they? The nest is just too cozy! Food is cooked. Clothes are washed, and bills are paid. They feel no motivation to face the harsh world of reality, and they have resolved not to budge. Some even won’t get a job. It’s hard to dislodge homebound sons or daughters. They’re like furry, little puppies who lie around the back door waiting for a bowl of warm milk.
But letting them stay, especially if they’re avoiding career goals, is cultivating irresponsibility and dependency. That’s not loving them, even though you may feel like it is. A time comes when you must gently but candidly hand the reins over to your children and force them to stand on their own two feet to live life on life’s terms. In some cases, you might even have to pack their bags. But if you love them and want them to fulfill their God-given destiny, you have no other choice.
Soul food: John 2:1-11; Job 36:22-37:13
Deuteronomium 32:11 NLV
Arende leer om te vlieg wanneer hulle uit die nes geskop word. As hulle aan hulself oorgelaat word, sou hulle nooit die gemak van die nes verlaat nie. Hulle sou dan egter ook nie hul unieke vermoë om op die wind te sweef, ontdek en vervul nie. Dieselfde beginsel is op jou kinders van toepassing. Dis waar dat die meeste tieners nie kan wag om die huis te verlaat nie, maar daar is ook sommige wat ekstra motivering nodig het.
Hoe kan jy jou volwasse kinders kry om aan te beweeg wanneer die tyd aangebreek het? Soms is die probleem nie dat jy as ouer onafhanklikheid weerhou nie, maar dat jou kinders dit nie wil aanvaar nie. Hulle het geen begeerte om groot te word nie. Die nes is net té gemaklik! Hulle kry drie etes ‘n dag, hulle klere word gewas en die rekeninge word betaal. Hulle voel geen motivering om die harde werklikheid in die gesig te staar nie. Sommige sal selfs nie werk kry nie.
Dit is moeilik om tuisgebonde seuns of dogters uit die huis te kry. Hulle is soos klein hondjies wat by die agterdeur lê en wag vir ‘n bak warm melk. Deur hulle egter te laat bly, veral as hulle dit vermy om ‘n werk te kry, kweek onverantwoordelikheid en afhanklikheid. Dis nie liefde wat jy aan hulle bewys nie. Daar kom ‘n tyd wanneer jy sagkens maar ferm die leisels aan jou kinders moet oorgee en hulle moet dwing om op hul eie voete te staan. In sommige gevalle sal jy dalk selfs hul tasse moet pak. As jy hulle egter liefhet en wil hê dat hulle hul Godgegewe bestemming moet vervul, het jy geen ander keuse nie.
Sielskos: Joh 2:1-11; Job 36:22-37:13
2023-09-23
Markus 2:17 NLV
Daar is ‘n verskil tussen om ongelowiges lief te hê en om hulle leefstyl lief te hê. Paulus het gesê: ‘…Ek het my met almal vereenselwig om sodoende tog sommige tot redding te bring’ (1 Korintiërs 9:22 NLV). Doen dus die volgende: 1) Wees hoflik. ‘Met woorde wat altyd vriendelik en sinvol is, moet julle gereed staan om die regte antwoord vir elke mens te gee’ (Kolossense 4:6 NLV). 2) Wees opreg. ‘Moenie veins dat jy ander liefhet nie; doen dit uit jou hart uit…’ (Romeine 12:9 NLV).
Jy moet tyd met ongelowiges bestee om hulle aan Christus voor te stel. Toe Levi vir Jesus en sy dissipels uitgenooi het om saam met tollenaars en ander oneerlike sondaars te kom eet, het die Fariseërs gevra: “…’Hoe kan julle leermeester saam met sulke immorele karakters eet?’ Toe Jesus dit hoor, sê Hy vir hulle: ‘…Ek het gekom om sondaars na die koninkryk te nooi, nie mense wat dink dat hulle alreeds genoeg is nie'” (Markus 2:16-17 NLV).
Die skrywer Mark Roberts merk op: ‘Tafelgemeenskap het diepe intimiteit aangedui. Om saam met iemand te eet, was om in hul lewe te deel en hulle in jou lewe toe te laat. Die Fariseërs, wat aan die hoogste standaarde van rituele reinheid toegewyd was, het verwag dat Jesus sou doen soos hulle doen – deur groot afstand tussen hulself en twyfelagtige tipes wat dalk Jesus se heiligheid in gedrang sou bring, te hou.’
Jesus het egter nie mense as ‘immorele karakters’ gesien nie en was nie daaroor besorg om ‘n godsdienstige front voor te hou nie. Hy het saam met sondaars geëet omdat hulle sy hulp nodig gehad het en daarvoor ontvanklik was. Wat van jou? Is jy gewillig om jou hande vuil te maak? Is jy meer besorg oor wat mense van jou dink as oor diegene wat Christus nodig het?
Sielskos: 2 Kor 5-8; Mark 14:53-65; Ps 34; Spr 21:14-16
Mark 2:17 NLT
There is a difference between loving nonbelievers and loving their ways. Paul says, “Find common ground with everyone, doing everything [you] can to save some” (1 Corinthians 9:22 NLT). So: (1) Be courteous. “The goal is to bring out the best in others in a conversation, not put them down” (Colossians 4:6 MSG). (2) Be genuine. “Love from the center of who you are; don’t fake it” (Romans 12:9 MSG). Because Jesus found common ground with the woman at the well, she made peace with God, then brought her friends and family to meet Jesus (See John 4). You have to spend time around nonbelievers to introduce them to Christ.
When Levi invited Jesus and His disciples as dinner guests with tax collectors and other disreputable sinners, the Pharisees asked, “‘Why does he eat with such scum?’… Jesus… told them… ‘I have come to call not those who think they are righteous, but those who know they are sinners'” (Mark 2:16-17 NLT).
Author Mark Roberts observes: “Table fellowship signified deep intimacy. To eat with someone was to share in their life and to allow them into yours… The Pharisees, who were committed to the highest standards of ritual purity… expected Jesus to do as they did, keeping plenty of distance between themselves and questionable types who might compromise Jesus’ holiness.”
Jesus didn’t see people as “scum,” and wasn’t concerned about maintaining a religious facade. He ate with sinners because they needed His help and were open to receive it. How about you? Are you willing to get your hands dirty? Are you more concerned with what people think about you than you are about those who need Christ?
Soul food: 2 Cor 5-8; Mark 14:53-65; Ps 34; Prov 21:14-16
2023-09-22
Matteus 9:13 NLV
Die skrywer Nicole Eunice sê die vermoedens wat mense oor Christene het, sluit in: “‘Hulle veroordeel my. Hulle is beter as ek. Hulle sal my nie goedkeur nie. Ek sal nie by hulle godsdiens inpas nie. Hulle is net ernstig en niks pret nie.”
Jesus het genoeg partytjies bygewoon dat die Fariseërs hom daarvan beskuldig het dat Hy ‘n dronkaard is. Hy het met verkeerde vrouens vriende gemaak. Hy het met mense omgegaan sodat Hy hulle aan sy Vader kon voorstel. Hy het deur stereotipes gebreek en God voorgestel soos Hy is – toeganklik en genadig. Die mense wat die meeste ontsteld was, was diegene wat van godsdienstige reëls gehou het.
Die konsep van ‘n vrye en vreugdevolle lewe met Jesus mag dalk vir jou eenvoudig klink. Om saam met mense te kuier wat glo en voel soos ons, voel so gemaklik soos ‘n sweetpakbroek. Gemeenskap onder gelowiges is ‘n wonderlike geskenk. As ons egter werklik Jesus se voorbeeld wil volg, moet ons geleenthede soek om diegene rondom ons te betrek.’ Jesus gaan een stappie verder: ‘…Gesonde mense het die dokter nie nodig nie; die siekes wel. Gaan leer wat dit beteken as die Skrifwoord sê: ‘Deernis is vir My baie belangriker as offerandes.’ Ek het gekom om sondaars na die koninkryk te nooi, nie mense wat dink dat hulle alreeds goed genoeg is nie’ (Matteus 9:12-13 NLV).
Hoe kan jy die evangelie deel as al jou vriende Christene is? Sommige van ons het so geïsoleer geraak dat ons hoegenaamd geen sinvolle interaksie met ongelowiges het nie. Hoe meer tyd verbygaan, hoe meer geïsoleer en gemaklik raak ons, totdat ons uiteindelik met die einste mense wat Jesus kom red het, kontak verloor. Paulus het gesê: ‘…Ek het my met almal vereenselwig om sodoende tog sommige tot redding te bring’ (1 Korintiërs 9:22 NLV). Dink buite ‘die godsdienstige boks.’
Sielskos: 2 Kor 1-4; Mark 14:43-52; Ps 39; Spr 21:9-13
