2017-07-19
Psalm 103:2 NLV
Hy het so depressief gelyk waar hy op die park se bankie gesit het, dat ‘n polisieman hom probeer troos het. ‘Is iets verkeerd?’ ‘Ja,’ het die man geantwoord. “‘n Paar maande terug het my oupa vir my R500 000 en ‘n paar olieputte nagelaat.” ‘Dit klink nie na iets om oor ontsteld te wees nie,’ het die polisieman gesê. ‘Ja, maar jy ken nie die hele storie nie. Verlede maand het my oom my R1 000 000 nagelaat.’ Die polisieman het sy kop geskud. ‘Ek verstaan nie. Hoekom is jy so ongelukkig?’ Die man het geantwoord. ‘Sover het niemand nog hierdie maand vir my iets nagelaat nie!’ Daar is sekere mense wat ongelukkig is, maak nie saak wat hulle het nie. Die Psalmdigter wys ons hoe om ‘n ondankbare houding te oorkom deur ‘n gees van dankbaarheid aan te neem. ‘Ek wil die Here prys en nie sy goeie dade vergeet nie.’ Om te dink en om dankie te sê gaan hand aan hand. Herinneringe is ‘n katalisator vir danksegging. Die Psalmdigter moedig ons aan om drie dinge te doen: Eerstens, dink aan wat God ons gegee het – sy vergifnis, genesing, beskerming, verlossing, liefde en barmhartigheid (sien verse 1-5). Tweedens, dink aan wat God ons nie gegee het nie – die straf wat ons sonde verdien (sien verse 8-12). Derdens, dink aan wat God ons nog gaan gee. ‘Maar die liefde van die Here is altyd daar vir hulle wat Hom dien’ (vers 17 NLV). God aanvaar jou wanneer jy op Christus se optrede vertrou, nie op jou eie nie. Kyk dus elke oggend in die spieël en sê, ‘Ek wil die Here prys en nie sy goeie dade vergeet nie.’
Sielskos: 2 Sam 22:31-24:25; Mat 26:47-56; Ps 146; Spr 18:23-24
2017-07-18
2 Korintiërs 4:7 NLV
Een van die ergste argument in die Skrif het tussen een van die suksesvolste bedieningspanne van alle tye plaasgevind – Paulus en Barnabas. Waaroor? Oor Johannes (met die noemnaam Markus). Barnabas wou Markus op die volgende sendingsreis saamneem, maar Paulus wou nie, omdat hy ontsteld was dat Markus tyd saam met sy familie wou spandeer en hulle sodoende verlaat het. (Soms sien geesdriftige, doelgerigte mense dinge nie duidelik nie!). Nadat hy daaroor gedink het, het Paulus egter van mening verander en geskryf: ‘Demas het my verlaat omdat hy verlief geraak het op die dinge van hierdie lewe… Bring Markus saam met jou wanneer jy kom, want hy kan my behulpsaam wees’ (2 Timoteus 4:10-11 NLV). Daar is drie belangrike lesse hieruit te leer: 1) Almal verdien nog ‘n kans. Dit is immers wat God oor en oor vir jou doen. Ja, om genade aan ander te bewys kan jou seermaak en jou teleurstel, maar as jy soos Christus wil wees, is dit ‘n risiko wat jy moet neem. 2) Nie almal het dieselfde roeping nie. Die persoon wat jou ontstel het mag dalk nie geroepe wees om te doen waarvoor jy geroep is nie, of hulle mag geroep wees om dit op ‘n ander manier te doen. Moet nooit jou persoonlike voorkeure ‘n voorwaarde maak om iemand anders lief te hê, te aanvaar of saam mee te werk nie. 3) Soek die beste in ander mense, nie die slegste nie. Die Bybel sê, ‘Ons het hierdie skat egter maar net in breekbare kleipotte…’ Dit beteken dat elkeen met wie jy in aanraking kom ‘n skat het, maar dit word in ‘n breekbare kleipot gevestig. Oor die algemeen sal mense uitstyg om aan jou verwagtinge te voldoen, wanneer hulle gewaardeerd voel.
Sielskos: 2 Sam 20:1-22:30; Mat 26:36-46; Ps 140; Spr 18:21-22
2 Corinthians 4:7 NLT
One of the worst arguments recorded in Scripture took place between one of the most successful ministry teams of all time – Paul and Barnabas. What was it about? John Mark. Barnabas wanted to take him on their next missionary journey and Paul didn’t. Why? Because Paul was upset with John Mark for wanting to take time off to be with his family. (Sometimes passionate, purpose-driven people don’t see things clearly!) But after consideration, Paul changed his mind and wrote: “Demas hath forsaken me, having loved this present world…Take Mark, and bring him with thee: for he is profitable to me for the ministry” (2 Timothy 4:10-11). There are three important lessons here: (1) Everyone deserves another chance. After all, that’s what God repeatedly does for you. Now, in extending grace you can get hurt and disappointed, but if you’re going to be Christlike it’s a risk you must take. (2) Not everyone has the same calling. The person you’re upset with may not be called to do what you’re called to do, or they may have been called to do it in a different way. Never make your personal preferences a condition for loving, accepting, and working with someone. (3) Look for the best in others, not the worst. The Bible says, “We have this treasure in earthen vessels.” That means everyone you deal with has “treasure,” but it comes in a flawed “earthen vessel.” It also means it’s your responsibility to look for that treasure and value it. Generally speaking, when people feel appreciated they try to rise and meet your expectations.
Soul food: 2 Sam 20:1-22:30; Mat 26:36-46; Ps 140; Prov 18:21-22
2017-07-17
Psalm 39:5 NLT
After examining his patient, the doctor told him, “I have some bad news for you, and some really bad news.” Shocked, the patient asked, “What’s the bad news?” The doctor said, “You have twenty-four hours to live.” The patient said, “Well, I guess it can’t get any worse, so what’s the really bad news?” The doctor replied, “The really bad news is that I should have called you yesterday.” Seriously, the Bible says, “Seventy years are given to us! Some even live to eighty…soon they disappear” (Psalm 90:10 NLT). The average man lives into his mid-seventies and the average woman into her mid-eighties. So if you’re a man, take your age and deduct it from seventy-five. And if you’re a woman, take your age and deduct it from eighty-five. Whatever number of years you’re left with, multiply those by 365 and you’ll know how many “days” you have left. But don’t stop there. Take some sheets of paper and cut them up into little squares. Number each of them, and then put them in a box. That way you’ll know “[your] days are numbered” (Psalm 39:4 NLT). Then each morning take a square out of the box, roll it up, and toss it into the trash can. That little exercise will remind you that your days are getting shorter and time’s running out. Whatever you plan to do for yourself, your family and friends, and the kingdom of God, you’ll have a new urgency in doing it. Poet Charles Thomas Studd wrote, “Only one life, ’twill soon be past; only what’s done for Christ will last.”
Soul food: 2 Sam 17:14-19:43; Mat 26:26-35; Ps 133; Prov 18:17-20
Psalm 39:5 NLV
Nadat hy sy pasiënt ondersoek het, het die dokter vir hom gesê, ‘Ek het slegte nuus vir jou en ek het baie slegte nuus vir jou.’ Geskok het die pasiënt gevra, ‘Wat is die slegte nuus?’ Die dokter het geantwoord, ‘Jy het vier-en-twintig uur oor om te lewe.’ Die pasiënt het gesê, ‘Wel dit kan seker nie erger gaan nie, so wat is die baie slegte nuus?’ Die dokter het geantwoord, ‘Die baie slegte nuus is dat ek jou gister al moes gebel het!’ Op ‘n ernstiger noot, die Bybel sê, ‘Die getal van ons jare kan 70 wees, of as ons sterk is, 80… Die lewe is gou verby, en ons bestaan nie meer nie’ (Psalm 90:10 NLV). Die gemiddelde man lewe tot sy middelsewentigs en die gemiddelde vrou tot haar middeltagtigs. As jy dus ‘n man is, trek jou ouderdom van vyf-en-sewentig af. As jy ‘n vrou is, trek jou ouderdom van vyf-en-tagtig af. Maal dan die getal jare wat jy oorhet met 365, en dis hoeveel dae jy oorhet. Moet egter nie daar ophou nie. Neem papier en sny dit in klein vierkante op. Nommer elkeen van hulle en sit dit in ‘n boks. Dan sal jy besef dat jou dae genommer is. Neem elke oggend ‘n vierkant uit die boks, frommel dit op en gooi dit in die asblik. Hierdie oefening sal jou daaraan herinner dat jou dae korter word en dat die tyd besig is om uit te hardloop. Wat jy ookal beplan om vir jouself, jou familie en vriende en die koninkryk van God te doen, sal ‘n nuwe dringendheid kry. Die digter Charles Thomas Studd het geskryf: ‘Only one life, ’twill soon be past; only what’s done for Christ will last.’
Sielskos: 2 Sam 17:14-19:43; Mat 26:26-35; Ps 133; Spr 18:17-20
