2018-02-10
Filippense 3:13 NLV
Om jou geloof te ontwikkel is soos om swemlesse te neem. 1) Vrees is soos water; as jy dit toelaat, sal dit jou ondertoe trek. 2) Jy kan net vir so lank water trap voor jy verdrink. 3) Wanneer jy ‘n sekere punt bereik het, is daar nie kans vir terugdraai nie. 4) Geloof is soos die asem in jou longe; dit sal jou dra en jou drywend hou as jy net ontspan. Het jy al ooit ‘n gesoute swemmer dopgehou? Hy neem stryk vir stryk letterlik dit wat voor hom is en druk dit na agter toe, wat hom na sy doel toe voortdryf. Soms raak ons wanhopig en sê, ‘Ek probeer net my kop bo die water hou.’ Dis goed so, solank jy net aanhou swem. Dis wanneer jy voel dat jy in ‘n hoek gedruk word met geen uitkomkans nie, wat jy aan jou geloof wat God binne in jou geplaas het, moet vashou en moet aanhou vorentoe beweeg. Jesus het gesê, ‘Maar van die dae van Johannes die Doper af tot nou toe word die koninkryk van die hemele bestorm, en bestormers gryp dit met geweld’ (Matteus 11:12 AFR53). Die woord ‘geweld’ stel woestheid, passie en intensiteit voor. Jy moet meedoënloos wees en jou pad oopveg, met die vertroue dat God aan jou kant is – want Hy is (Psalm 56:10 NLV). Die waters waarin jy is bepaal nie jou lotsbestemming nie; dit kan jou of ondertoe trek of jou daar deur bring. Dit neem geloof om aan te hou en uit te hou. As jy opgee, kan God niks meer vir jou doen nie! So of jy nou vandag borsslag, rugslag of ‘n ander slag waarvan niemand al gehoor het nie, swem – hou aan en hou uit.
Sielskos: Num 32:25-33:56; Matt 13:36-46; Ps 134; Spr 4:5-13
2018-02-09
1 Korintiërs 1:26 NLV
Max Lucado skryf: ‘Edith Hayes was ‘n lewendige tagtigjarige met ‘n onversadigbare passie vir die suide van Florida se kankerpasiënte. Ek was pas uit die kweekskool in 1979 en het in my kantoor tussen ‘n klomp bokse gesit wat nog nie uitgepak was nie, toe sy daar instap en haarself voorstel. ‘My naam is Edith en ek help kankerpasiënte.’ Sy het haar hand uitgesteek. Ek het vir haar ‘n stoel aangebied wat sy beleefd van die hand gewys het. ‘Te besig. Jy sal my span elke Dinsdagoggend hier by die kerkgebou sien. Jy is welkom om te kom inloer, maar as jy dit doen sal ons jou in die werk steek.’ Haar span, het ek met tyd geleer, het ‘n honderd of so bejaarde tannies ingesluit wat hulself met die onsmaaklike taak van wondversorging besig gehou het. Hulle het kankerwonde hulle missie gemaak, elke Dinsdag trokkevol weggooibare pleisters saamgestik en dit dan deur die week aan kankerpasiënte afgelewer. Edith het in ‘n klein huurwoonstelletjie gewoon, van haar wyle man se pensioen gelewe en applous met alle mag vermy.’ Edith se storie doen weg met die verskoning: ‘Ek is te oud om iets vir God te doen.’ Noag was oor die seshonderd jaar oud toe hy uit die ark gestap het en die menslike ras van voor af begin het. As jy ouer is, dink so daaraan: Jy is ‘n lopende bron van dekades se wysheid en kennis. Voor jy dus hierdie aarde verlaat, wy jouself daaraan toe om aan ander te gee wat God aan jou toevertrou het. Op hierdie oomblik het iemand, êrens, iets nodig wat jy het en as jy God vra, sal Hy vir jou wys wie hulle is. Wanneer Hy jou wys – raak betrokke!
Sielskos: Num 30:1-32:24; Matt 13:24-35; Ps 125; Spr 4:3-4
2018-02-08
Handelinge 1:8 ABA
‘n Getuie is iemand wat ‘n gebeurtenis sien en ervaar, en wat dan in ‘n hof daaroor getuig. Dis wat jy geroep is om te doen! Jy sê, ‘Maar ek voel nie gekwalifiseerd daarvoor nie!’ God roep nie die gekwalifiseerdes nie, Hy kwalifiseer die geroeptes. Moenie dat Satan jou anders oortuig nie, want hy sal probeer om dit te doen. Hy sal jou vertel dat God ‘n sekere IK of ‘n ingangsfooi vereis; dat Hy net spesialiste, kundiges of kragtige persoonlikhede gebruik. Nee, Jesus het vir sy dissipels gesê, ‘…Dan sal julle my getuies wees… tot by die einde van die wêreld.’ Julle onopgeleide en eenvoudige mense. Julle temperamentele vissermanne en tollenaars. ‘…Dan sal julle my getuies wees…’ Die een ding waarmee die dissipels goed was, was hulle gewilligheid om ‘n tree te neem wanneer Jesus ‘Volg My,’ gesê het. As jy dus meer loodgieter as direkteur is, of meer blou denim as blou bloed, het jy die nodige kwalifikasies! ‘…Gemeet aan menslike standaarde was daar maar min intellektueles onder julle, nie baie magtiges nie, nie baie uit vooraanstaande families nie. Nietemin het God doelbewus dit wat vir die wêreld na dommigheid gelyk het, uitgekies om die slim mense skaam te maak en dit wat vir die wêreld na totale swakheid gelyk het, het Hy uitgekies om die magtiges skaam te laat kry’ (1 Korintiërs 1:26-27 NLV). Bid dus: ‘Here, U het my in u Koninkryk ingeroep om U in hierdie spesifieke plek, op hierdie spesifieke tyd en vir hierdie spesifieke doel te dien. Ten spyte van my eenvoud behoort ek aan U – en U is alles behalwe eenvoudig! Help my vandag om u genade en welwillendheid op ander mense uit te giet, sodat hulle ook die rykdom van u liefde mag ervaar.’
Sielskos: Num 27-29; Matt 13:10-23; Ps 67; Spr 4:1-2
2018-02-07
1 Samuel 14:6 NLV
Gedurende die vroeë dae van Saul se koningskap, het die Filistyne die westelike grens van Israel beheer en is die grenslyne by die pas genaamd Mikmas getrek. Saul was tevrede daarmee om op die kantlyn te bly sit, maar Jonatan wou in die voorste linie wees. ‘…Kom ons gaan oorkant toe na die Filistyne se wagpos…’ (vers 1 NLV). Dit was net Jonatan en sy wapendraer, dus het hulle kanse nie goed gelyk nie. Wanneer jy egter aksie neem wat deur God se glorie gemotiveer word, beweeg dit die hart en hand van God. Dit benodig ‘n tree in geloof. Dit is dikwels die langste, moeilikste en skrikwekkendste tree wat jy ooit sal neem. Gewoonlik wanneer Israel se konings ‘n stryd betree het, was dit omdat hulle ‘n woord van die Here ontvang het wat hulle oorwinning verseker het. Jonatan het nie so ‘n woord ontvang nie. Hy het eenvoudig gesê, ‘…Dalk help die Here ons…’ Die meeste mense tree uit die teenoorgestelde sienswyse op: ‘Miskien help die Here ons nie.’ Hulle laat toe dat vrees, in plaas van geloof, hulle besluite dikteer. Hulle eindig dus saam met Saul op die kantlyn. Hoe het die stryd vir Jonatan en sy wapendraer uitgedraai? ‘So het die Here Israel daardie dag gered…’ (vers 23 NLV). Dit het net een moedige besluit geverg! Dis al wat dit ooit neem. Wanneer jy aksie neem, sal God namens jou optree. As jy nie aksie neem nie, sal jy altyd wonder ‘wat as?’ Ons grootste berou is wanneer ons nie optree nie – die dinge wat ons sou gehad het, kon gehad het, moes gedoen het maar nie gedoen het nie. Die woord vir jou vandag is dus: Vertrou op God en neem aksie!
Sielskos: Num 25-26; Matt 13:1-9; Ps 120; Spr 3:33-35
2018-02-06
Jeremia 31:16 NLV
Lewe jy onder ‘n wolk van skuldgevoelens en voel jy soos ‘n mislukking omdat jou kind die pad byster geraak het? Moenie! Die Bybel leer ons dat kinders soms eenvouding nie na die raad van hulle ouers luister nie. Salomo het heelwaarskynlik uit sy eie ervaring gepraat toe hy geskryf het, “‘n Wyse seun laat sy pa toe om hom reg te help. Een wat met alles spot, steur hom nie eens aan dreigemente nie” (Spreuke 13:11 NLV). Jesus het nie die pa verantwoordelik gehou toe sy seun verlore geraak het nie (sien Lukas 15:1). As jy jou beste gedoen het, sal God jou ook nie verantwoordelik hou nie. Die waarheid is dat goeie ouers partykeer kinders het wat slegte dinge doen. God se eerste twee kinders is in ‘n perfekte paradys geplaas en tog het hulle gerebelleer. Op die ou einde het ons almal die mag om te kies. Daar kom ‘n tyd wanneer ‘n kind nie meer ‘n kind is nie en wanneer hulle verantwoordelikheid vir hulle aksies moet neem. As jy dus jou beste as ouer gedoen het, moenie toelaat dat die Duiwel jou skuldig laat voel nie. As jy as ouer misluk het, is dit ook nie ‘n onvergeeflike sonde nie. Nie net sal God jou vergewe nie, jy kan ook hierdie wonderlike belofte vir jouself aanneem: “…’Hou op huil en droog af jou trane. Ek sal jou beloon vir jou moeite,’ sê die Here. ‘Jou kinders sal terugkom uit die land van die vyand. Daar is hoop vir die toekoms… Jou kinders sal terugkom na hulle land toe'” (Jeremia 31:16-17 NLV). Moenie opgee op jou kinders nie, want God het nie. Hou aan bid en glo en laat Hom toe om aan hulle te werk.
Sielskos: Num 22-24; Matt 12:38-50; Ps 108; Spr 3:31-32
2018-02-05
Genesis 28:16 NLV
Een nag het Jakob ‘n droom gehad. Hy het ‘n leer met engele daarop gesien wat al die pad na die hemel toe gestrek het, en God het vir hom gesê, ‘Ek sal by jou wees en jou beskerm waar jy ook al gaan…’ (vers 15 NLV). Die volgende oggend het Jakob gesê, ‘…Die Here is op hierdie plek, en ek het dit nie geweet nie!’ Wanneer God in jou lewe aan die werk is, kan jy geestelik daarop ingestel wees, of jy kan soos Jakob wees en nie daarvan bewus wees nie. Dit was ‘n alledaagse dag toe Moses die brandende bos opgemerk het – nie ‘n ongewone gebeurtenis in die warm woestynklimaat nie. Hierdie keer het die bos egter aanhou brand en ‘Toe die Here sien dat Moses naderkom om ondersoek in te stel, het Hy uit die bos na hom geroep…’ (Eksodus 3:4 NLV). Jy sal van jou grootste ontmoetings met God in die alledaagse ervarings van die lewe ervaar. Jy moet egter oop en ontvanklik daarvoor wees, anders sal jy Hom misloop. Die skrywer William Barry sê: ‘Of ons nou bewus is daarvan of nie, ons kom God op elke oomblik van ons bestaan teë. Hy probeer ons aandag trek om met ons in ‘n wedersydse, bewustelike verhouding te wees.’ Jy weet nooit waar Hy te voorskyn sal kom, of deur wie Hy sal praat nie. Paulus skryf, ‘…Word wakker, jy wat slaap…’ (Efesiërs 5:14 NLV). Jy kan wakker word vir ‘n wonderbaarlike genesing, ‘n herstelde verhouding of selfs ‘n groot toets. Moenie net na God vir jou oorwinnings kyk nie, kyk ook na Hom wanneer jy moeilikheid ondervind. Die teoloog Frederick Buechner het gesê, ‘Daar is geen alledaagse gebeurtenis waar God nie teenwoordig is nie en laat jou sodoende ruimte om Hom te herken of nie te herken nie.’
Sielskos: Num 19-21; Matt 12:22-37; Ps 111; Spr 3:29-30
