2018-10-11
Galasiërs 6:5 NLV
Sannie was ‘n bestuurder by ‘n klein bemarkingsbesigheid en wanneer probleme opgeduik het, het sy outomaties na ‘n sondebok gesoek. By verkoopsvergaderings het sy met haar kollegas geraas en hulle gekritiseer en haar tirades ‘motiveringspraatjies’ genoem. Haar kollegas het een vir een begin bedank, en toe die besigheid se verkope begin afneem, het Sannie dit op die stadige ekonomie, oneffektiewe personeel en slegte werksomgewing geblameer. Uiteindelik het haar baas genoeg gehad en haar afgedank. Dit het Sannie nooit opgeval dat sy dalk tot die probleem bygedra het nie. Wanneer jy ander blameer, ondermyn dit jou vermoë om verantwoordelikheid oor jou eie lewe te neem. ‘n Kundige skryf: ‘In plaas van om sterker te word, word jy swakker. Mense dink as hulle erken dat hulle deel van die probleem is, het hulle op ‘n manier gefaal. Die teenoorgestelde is egter waar. Dit neem krag om te erken dat almal betrokke ‘n deel daarin gehad het. Nog ‘n newe-effek van blaam is self-regverdiging. In jou gedagtes word jy onaantasbaar, anders en beter as ander mense. Jy dink dat jy die sterk een is en dat ander mense foute het. Niks kan verder van die waarheid af wees nie. Die Bybel sê, ‘…Hooghartigheid kom net voor die val’ (Spreuke 16:18 NLV). Wanneer jy ander mense blameer, verloor jy die vermoë om te sien wat werklik aan die gang is. Jy is dan geskok wanneer jy ‘n verhouding of werk verloor, omdat jy dit glad nie sien kom het nie. Wanneer jy ophou om ander te blameer, ontwikkel jy deernis. Jy besef dat foute natuurlik en onvermydelik is – en dat hulle net foute is. Hulle kan gekorrigeer word. Dit beteken nie dat daar iets fout is met jou of ander mense nie.’ Neem dus verantwoordelikheid vir jou eie lewe.
Sielskos: Eks 13-15; Joh 1:43-51; Ps 131; Spr 26:7-9
2018-10-10
Romeine 14:12 NLV
In plaas daarvan om verantwoordelikheid vir hulle dade en besluite te neem wanneer die lewe verkeerd gaan, plaas blameerders die skuld daarvoor op ander mense. Daar is ook nie ‘n tekort aan sondebokke nie. Byvoorbeeld: My besigheid sou suksesvol gewees het as die bank net meer geld aan my wou leen… Ek wou deel van die bedieningspan wees, maar my man hou nie van die idee nie… Die dokter het ‘n gemors van die operasie gemaak. Daar is egter nie plek vir die verskuiwing van blaam in God se Woord nie: ‘Elkeen van ons sal dus oor ons eie doen en late voor God verantwoording moet doen.’ Die probleem met die verskuiwing van blaam is dat dit jou daarvan weerhou om konstruktiewe aksie te neem en met jou lewe aan te beweeg. Soos die sielkundige, dr Brenda Shoshanna, opmerk: ‘Elke persoon wat jy blameer hou ‘n deel van jou persoonlike krag en selfrespek vas. Om verantwoordelikheid vir dit wat in jou lewe gebeur te neem, is een van die mees bemagtigende dinge wat jy kan doen. Nuwe keuses word beskikbaar… jou woede neem af… jy sien mense en gebeurtenisse met nuwe oë. Onthou, verantwoordelikheid kan ook as ver-antwoord-elikheid gelees word: dis die vermoë om te antwoord eerder as om net te reageer.’ Ja, dit kan intimiderend wees om beheer van jou eie lewe te neem, maar jy sal verwonderd wees oor die vreugde en vryheid wat dit meebring. Sal jy langs die pad foute maak? Natuurlik! Sal jy struikel en val? Verseker! Daar is egter niks soos die gevoel om in geloof, met God se hulp, die volgende tree te neem nie.
Sielskos: Eks 10-12; Joh 1:29-42; Ps 29; Spr 26:4-6
2018-10-09
Eksodus 3:5 NLV
Joodse geleerdes het gereeld gedebatteer oor die rede waarom God Homself aan Moses in die middel van die woestyn geopenbaar het. Hoekom nie by ‘n besige of godsdienstig betekenisvolle plek nie? Die konsensus was dat God wou wys dat geen plek op aarde, nie eens ‘n doringbos, van God se teenwoordigheid beroof is nie. Pastoor A.W. Tozer het geskryf: ‘God is bo, maar Hy is nie opgedruk nie. Hy is onder, maar Hy is nie afgedruk nie. Hy is buite, maar Hy is nie uitgesluit nie. Hy is binne, maar Hy is nie beperk nie.’ Die beste daarvan is: ‘Dis mos God wat julle gewillig maak om te doen waarvan Hy hou, en Hy gee julle ook die vermoë om dit te kán doen!’ (Filippense 2:13 NLV). Vandag woon God in jou, werk deur jou en gee aan jou die begeerte om dinge te doen wat Hom behaag. Hier is ‘n interessante gedagte: Omdat God binne-in jou woon, moet jy nêrens heen gaan waar Hy nie sal wil gaan nie, of jouself in situasies bevind waar Hy Hom nie sal wil bevind nie. Wanneer dit verkeerd voel om by ‘n sekere persoon of in ‘n sekere plek te wees, gee aandag daaraan. Dit mag dalk die Heilige Gees wees wat vir jou sê dat jy nie daar hoort nie en dat jy nie veronderstel is om dit te doen nie. Beteken dit dat God eng is? Nee; Hy wil net die beste vir jou hê, daarom beskerm Hy jou sodat jy niks oorkom nie. Die Bybel sê, “‘n Son en skild is die Here God… Hy sal die goeie nie weerhou van hulle wat doen wat reg is nie” (Psalm 84:12 NLV). Waar jy vandag ook al gaan, onthou dat God daar is!
Sielskos: Eks 7-9; Joh 1:14-28; Ps 92; Spr 26:1-3
2018-10-08
Jesaja 40:31 NLV
‘n Gerespekteerde skrywer beskryf die emosies wat mens ondervind wanneer mens voor ‘n gehoor moet praat, so: ‘Om in die openbaar te praat word as ons nommer een vrees beskryf, voor die dood by nommer vyf en eensaamheid wat nommer sewe is. Dit beteken dat die meeste van ons minder bang is om dood te gaan as om ‘n gek van onsself voor ander mense te maak. Vrees is ‘n kragtige motiveerder. Daar is die vrees dat jy as vreemd en anders gesien kan word; die vrees vir die onbekende; die vrees dat jy as bedrieglik gesien kan word; die vrees dat jy sal vergeet wat jy wou sê; die vrees om ‘n risiko in die publiek te neem; en die vrees om alleen te wees. Al hierdie vrese word vir die meeste van ons saamgevat wanneer ons in die openbaar moet praat.’ In The Bible on Leadership, skryf Lorin Woolfe: ‘Leierskap benodig ‘n amper bodemlose voorraad van verbale energie. Jy moet oproepe kan maak, op jou boodskap gefokus kan bly, dieselfde mantra oor en oor kan herhaal totdat jy nie meer die geluid van jou eie stem kan verdra nie – en dit dan nog weer en weer herhaal, want net wanneer jy tot dodens toe verveeld met die boodskap is, sal dit heelwaarskynlik begin insink.’ As jy baie onderwys, prediking of openbare spreking doen, glimlag jy waarskynlik en sê ‘Amen!’ Die feit is dat jy nie ‘n leë emmer uit ‘n droë put kan vul nie. Jy moet jou batterye geestelik, emosioneel en fisies gelaai hou om te kan aanhou gee. Die Bybel sê vir jou hoe om dit te doen: ‘Maar dié wat hulle hoop op die Here stel, sal hulle krag terugkry. Hulle vlieg soos arende. Hulle sal hardloop en nie moeg word nie. Hulle sal loop en nooit vermoeid word nie.’
Sielskos: Eks 4-6; Joh 1:1-13; Ps 63; Spr 25:26-28
2018-10-07
Genesis 27:28 NLV
Kom ons kyk na die volgende twee bestanddele van ‘n vader se seën: 1) Die krag van gebed. So het Isak, ‘n boer, vir sy seuns gebid: ‘Mag God vir jou die dou van die hemel en die vrugbaarheid van die aarde gee sodat jy goeie oeste van graan en wyn sal hê.’ Pa, het jou kinders jou al gehoor bid dat hulle sukses in die lewe moet behaal? Miskien het hulle al kritiese en snydende woorde soos: ‘Hoe kan jy so dom wees? Dink jy nooit vir jouself nie? Jy sal nooit iets word nie!’ gehoor. As dit die geval is, vra verskoning en vir hulle vergifnis. Skep dan geleenthede waar hulle jou met God kan hoor praat oor hulle; waar hulle kan hoor hoe jy seën oor hulle uitspreek. Wat ‘n kragtige werktuig is ‘n pa se gebed vir seën oor sy familie nie! 2) Die visie van ‘n glorieryke toekoms. Die Bybel sê, ‘Wanneer ‘n volk nie duidelikheid het oor die wil van God nie, word hulle koersloos…’ (Spreuke 29:18 NLV). Skoolberaders rou oor die gebrek aan visie by hulle studente. Baie van die kinders van vandag sien niks in hulle toekoms, behalwe slegte ekonomiese toestande, werkloosheid en harde tye nie. Hulle het iemand nodig wat in hulle glo; wat hulle gerusstel dat hulle sukses kan behaal en gelukkige lewens kan lei en kan weet dat hulle beste dae nog voor hulle lê. Isak het nie gewag vir sy seuns om hulle eie visie vir die lewe te kry nie. Nee, hy het vir hulle toekomstige sukses, hulle vooruitgang tot vernaamheid en vir respek van hulle familie en die samelewing toegebid. Pa, jou kinders het nodig dat jy hulle in die regte rigting motiveer.
Sielskos: Heb 11:8-12; Gen 17:1-27; Gen 22:1-18; Jak 2:21-24
2018-10-06
Hebreërs 11:20 NLV
Elke kind benodig sy/haar vader se seën en elke pa moet woorde van seën oor hulle spreek. Toe Isak sy seuns geseën het, het hy met Godgegewe outoriteit gepraat, nie uit sentiment of voortrekking nie. Volgens die Hebreeuse gebruik het ‘n pa se seën die volgende bestanddele bevat: 1) ‘n Betekenisvolle aanraking. “Jakob het nader aan sy pa gaan staan. Isak voel toe aan hom… Toe sê Isak: ‘Kom nader en soen my, my seun'” (Genesis 27:22, 26 NLV). ‘n Vader se seën het ingesluit dat die pa sy hande op die kind lê, ‘n soen en ‘n omhelsing van liefde en aanvaarding. Jesus het ook die belangrikheid hiervan besef: ‘Toe het Hy sy arms om die kindertjies gesit, sy hande op hulle koppe gelê en hulle geseën’ (Markus 10:16 NLV). Sulke uitdrukkings van liefde seën steeds jou kinders se harte wanneer hulle dit van jou ontvang, Pa! 2) Woorde van liefde. Voordat Isak vir Jakob geseën het, het hy vir hom gesê, ‘…Die reuk van my seun is die geur van die veld wat die Here geseën het’ (Genesis 27:27 NLV). Vir die stadsbewoner mag hierdie woorde dalk vreemd klink, maar nie vir Isak se seuns nie. Isak, wat lief was vir die natuur, het inderwaarheid gesê, ‘Dis my seun – ‘n seun van die veld, ‘n jagter, ‘n man soos sy pa!’ Hy kon nie beter woorde wat sy liefde bevestig het, vir sy seuns gesê het nie. Pa, maak seker dat jou woorde nie afbrekend of onsensitief is nie; spreek woorde wat sê, ‘Ek is lief vir jou, ek glo in jou, ek is trots op jou en ek sal altyd daar wees vir jou.’
Sielskos: Eks 1-3; Luk 24:45-53; Ps 51; Spr 25:23-25
