Krag vir sprekers

‘n Gerespekteerde skrywer beskryf die emosies wat mens ondervind wanneer mens voor ‘n gehoor moet praat, so: ‘Om in die openbaar te praat word as ons nommer een vrees beskryf, voor die dood by nommer vyf en eensaamheid wat nommer sewe is. Dit beteken dat die meeste van ons minder bang is om dood te gaan as om ‘n gek van onsself voor ander mense te maak. Vrees is ‘n kragtige motiveerder. Daar is die vrees dat jy as vreemd en anders gesien kan word; die vrees vir die onbekende; die vrees dat jy as bedrieglik gesien kan word; die vrees dat jy sal vergeet wat jy wou sê; die vrees om ‘n risiko in die publiek te neem; en die vrees om alleen te wees. Al hierdie vrese word vir die meeste van ons saamgevat wanneer ons in die openbaar moet praat.’ In The Bible on Leadership, skryf Lorin Woolfe: ‘Leierskap benodig ‘n amper bodemlose voorraad van verbale energie. Jy moet oproepe kan maak, op jou boodskap gefokus kan bly, dieselfde mantra oor en oor kan herhaal totdat jy nie meer die geluid van jou eie stem kan verdra nie – en dit dan nog weer en weer herhaal, want net wanneer jy tot dodens toe verveeld met die boodskap is, sal dit heelwaarskynlik begin insink.’ As jy baie onderwys, prediking of openbare spreking doen, glimlag jy waarskynlik en sê ‘Amen!’ Die feit is dat jy nie ‘n leë emmer uit ‘n droë put kan vul nie. Jy moet jou batterye geestelik, emosioneel en fisies gelaai hou om te kan aanhou gee. Die Bybel sê vir jou hoe om dit te doen: ‘Maar dié wat hulle hoop op die Here stel, sal hulle krag terugkry. Hulle vlieg soos arende. Hulle sal hardloop en nie moeg word nie. Hulle sal loop en nooit vermoeid word nie.’

Sielskos: Eks 4-6; Joh 1:1-13; Ps 63; Spr 25:26-28