2019-02-19
Lukas 17:17 NLV
Kom ons lees hoe Jesus hierdie tien melaatse mans genees het en kyk wat ons hieruit kan leer: 1) Hulle het die oomblik aangegryp. “Hulle het hard na Hom geroep: ‘Jesus, Here, kry ons tog jammer!'” (vers 13 NLV). Desperate mense bid desperate gebede. Wie gee om oor fatsoenlikheid en uiterlike voorkoms wanneer jy besig is om dood te gaan? Hierdie mans het besef dat Jesus slegs deur die dorp op reis was (sien vers 11) en die ergste ding wat kon gebeur is dat Hy verby hulle sou loop. Dus het hulle die oomblik aangegryp en tot Hom geroep. Jy kan dit ook doen, omdat niemand jou so goed soos God kan hoor nie (sien Psalm 118:5). 2) Hulle moes dit tree vir tree neem. Hulle genesing was nie onmiddellik nie, dit was ‘n proses. ‘…Gaan wys julleself aan die priesters.’ Terwyl hulle soontoe op pad was, het hulle gesond geword’ (Lukas 17:14 NLV). Dis dikwels hoe dit werk. Dis ook nie net een tree nie, maar ‘n toewyding daaraan om deur die struikelblokke en vrese te ploeg totdat jy by jou wonderwerk uitkom. Dis egter die inspanning werd en jy sal jou verlossing meer waardeer wanneer jy dit elke dag tree vir tree moet neem deur op God te vertrou. 3) Net een uit die tien het omgedraai om dankie te sê. Dis hoekom Jesus gevra het: ‘…Waar is die ander nege?’ Was hulle te besig? Te ingedagte? Of het hulle net vergeet? Let op wat Jesus vir die een wat teruggedraai het gesê het: ‘…Jou geloof het jou gered’ (vers 19 NLV). Fisiese genesing word dikwels deur medisyne vermag, maar jy word ‘heel’ in liggaam, gedagtes en siel, deur die Here te loof en tyd saam met Hom te spandeer.
Sielskos: Gen 44-46; Luk 10:38-42; Ps 33:13-22; Spr 5:15-20
2019-02-18
Hebreërs 13:2 NLV
Eendag was Debby Gass besig om deur Nevada te ry, toe haar sportmotor sonder petrol gaan staan het. ‘n Jong vrou, alleen in ‘n klein karretjie, op ‘n hoofweg in die woestyn sonder enigiemand in die omtrek – dit het al die elemente van ‘n riller gehad. Kort daarna het daar toe ‘n groot vragmotor by haar gestop en die drywer het gevra, ‘Kan ek jou help, dame?’ Toe sy haar verknorsing aan hom verduidelik, het hy gesê dat sy haar kar moet sluit en saam met hom na ‘n petrolstasie ‘n paar kilometer verder moes ry. Die stem van God binne-in Debby, ‘n stem wat sy geleer het om te vertrou, het gefluister, ‘Gaan saam met hom.’ Soos hulle saam weggery het, het die man haar vertel dat hy in die tronk was, vir Christus ontmoet het en dat sy lewe radikaal verander het. Hy het haar foto’s van sy vrou en familie gewys. Toe hulle weer by haar kar kom, het hy ‘n kan petrol in haar tenk gegooi, haar gegroet en weer gery. Toe het dit gebeur! Net toe Debby haar kar omdraai om te ry – op ‘n hoofweg met ‘n duidelike uitsig kilometers ver in beide rigtings – was sy vragmotor skoonveld. In ‘n oogwink het ‘n veertig-ton drywer en sy bestuurder net so verdwyn! Die Bybel sê: ‘…Deur gasvry te wees het party mense, sonder dat hulle dit besef het, selfs engele tuis ontvang!’ Debby is oortuig dat God vir haar ‘n engel gestuur het om haar daardie dag te help. Wat dink jy? Baie van ons het soortgelyke verhale, maar ons deel hulle nie met ander mense nie. Miskien is dit die vrees vir kritiek. Of miskien is dit omdat ons nie tot heelwat later besef dat ons inderwaardheid deur ‘n engel besoek is nie!
Sielskos: Gen 42-43; Luk 10:25-37; Ps 33:1-12; Spr 5:7-14
2019-02-17
Psalm 30:6 NLV
God is gedurende die nag by ons. Dink daaroor; jy was teen die grond, maar deur God se genade het jy weer opgestaan. Maak nie saak hoe donker die nag was nie, jy het weer die oggend gesien. Tye en verhoudings verander, maar God is altyd dieselfde. Hy is die een wat jou in die verlede deur elke moeilikheid gebring het en Hy beloof om elke dag in die toekoms saam met jou te wees. Jy sal weer opstaan en vreugde vind. Jou dryfveer om te oorleef kom uit ‘n put wat reeds binne-in jou is en die Here is die Een wat daardie put volmaak. Laat dit vloei! Jy hoef dit nie te forseer om te vloei nie, laat dit net vloei. Die sestiende-eeuse Britse predikant en historikus, dr Thomas Fuller, het gesê: ‘As dit nie vir hoop was nie, sou die hart breek.’ Maak nie saak waardeur jy tans gaan nie, moenie opgee totdat jy die oggend sien nie. Dit kom altyd aan die einde van elke donker nag en elke gebroke belofte. Na elke terugslag, verraad en ontkenning, sal die oggend verseker breek. Laat niks jou daarvan weerhou om dit te glo nie! God sal jou trane afvee en jy sal met ‘n nuwe lied wakker word. Een van die grootste beloftes in die Skrif is as volg: ‘…Hy hou nooit op om vir ons om te gee nie. Sy liefde het geen einde nie. Op u ontferming kan ‘n mens altyd vertrou. Dit is elke oggend nuut… ‘My lewe behoort aan die Here. Ek kan op Hom vertrou.’ Die Here is goed vir hulle wat hoop op Hom en vra wat Hy wil hê’ (Klaagliedere 3:22-25 NLV). Gister het verlede nag geëindig. Dis ‘n nuwe dag, besluit dus om dit te geniet!
Sielskos: Eks 20:3; Hand 14:1-18; 1 Sam 5:1-5
2019-02-16
Lukas 9:23 NLV
Kom ons kyk na die volgende: 1) Toewyding by die werk. In die verlede het werkgewers hulle werknemers waardeer en andersom. Vandag se werkplek word egter toenemend vyandig, met werknemers wat hulle base kwalik neem en die absolute minimum doen, terwyl base dikwels veeleisend is en hulle werkers as vanselfsprekend aanvaar. God se manier verwag wedersydse toewyding. ‘Moenie net hard werk as jou baas vir jou kyk om in sy goeie boekies te kom nie. Werk liewer hard omdat julle aan Christus behoort en doen wat God van julle vra so goed julle kan. Julle werk mos nie eintlik vir mense nie, maar vir die Here…’ (Efesiërs 6:6-7 DB). Let op – as jy ‘n werkgewer is, verteenwoordig jy God. 2) Toewyding by die kerk. Baie mense het ‘n informele benadering tot die kerk: Hulle kies waarvan hulle hou en los dit waarvan hulle nie hou nie. Jesus het gesê: ‘…Ek [sal] my kerk oprig…’ (Matteus 16:18 NLV). Lidmaatskap in die kerk verg ‘n verbondsverhouding tussen gelowiges: een waarin ons instem om mekaar te bemoedig, te versorg, te beskerm, te koester, vir mekaar te bid en ons roepings saam te vervul (sien 1 Korintiërs 12:12-31). 3) Toewyding aan Christus. Jesus het ‘n radikale toewyding aan ons deur sy geboorte, lewe, lyding, kruisiging en dood gemaak; en Hy vra dat ons onsself radikaal aan Hom sal toewy. “Toe het Hy vir die skare gesê: ‘As enigeen van julle my dissipel wil word, moet jy jou selfsugtige ambisie aflê, elke dag jou kruis opneem en My volg.'” Dit beteken dat jy nie langer jou eie wil of wense volg nie, maar dat jy die Here en sy wense en wil volg. Dit is radikale toewyding; en dis wat God van jou verwag.
Sielskos: Gen 40-41; Luk 10:13-24; Ps 28; Spr 5:3-6
2019-02-15
Galasiërs 2:19 NLV
Ons lewe in ‘n tydperk waar mense ‘n fobie vir toewyding het. Ons wil soveel kry as wat ons kan, terwyl ons so min as moontlik teruggee. Ons wil in die goeie tye daar vir ander mense wees, maar nie in die slegte tye nie. Ons gebrek aan toewyding word in die statistieke gereflekteer. Die huweliksyfer neem af terwyl die egskeidingsyfer toeneem. Daar is ‘n afname in betrokkenheid by die kerk en deelname aan barmhartigheids sake. Ons is besig om ‘n samelewing te word wat vreesbevange is om betrokke te raak of deur verantwoordelikheid en verpligtinge vasgepen te word. Om die vernedering en ongemak om nee te moet sê te vermy, vermy ons ons verpligtinge en verantwoordelikhede deur eenvoudig êrens anders as waar ons benodig word, te wees. Ons aandag word maklik afgelei en ons verkies dat ons preke eenvoudig, vermaaklik, en veral kort is! Radikale toewyding is skaars – maar dis wat God van ons wil hê! Die Bybel sê: ‘Dis baie beter om niks te sê nie as om iets te belowe wat jy nie doen nie’ (Prediker 5:5 NLV). Wat van toewyding aan die huwelik? God sien dit nie as ‘n 50/50 reëling nie, maar eerder as ‘n instelling waar beide partye 100 persent gee. Dis ‘n heilige verbond wat voor God deur ‘n man en vrou gemaak word, in goeie en slegte tye; totdat die dood julle skei. Die huwelik werk die beste wanneer beide huweliksmaats geleer het om saam met Paulus te sê: ‘…Ek is saam met Christus gekruisig. Ek leef nie meer nie, maar Christus lewe in my…’ (Galasiërs 2:19-20 NLV). Dit is radikale toewyding; en dit is die manier om ‘n wonderlike huwelik te hê.
Sielskos: Gen 37-39; Luk 10:1-12; Ps 5; Spr 5:1-2
2019-02-14
1 Tessalonisense 5:12 NLV
As jy jou pastoor wil bemoedig, is daar ‘n paar dinge wat jy kan doen: 1) Hou op kritiseer. Die meeste mense se werksprestasies word op ‘n jaarlikse basis beoordeel, maar pastore word elke week beoordeel. Onthou, as ‘n preek nie by jou byval vind nie, is die kans goed dat iemand anders dit moes hoor. 2) ‘Onthou julle voorgangers wat die woord van God aan julle verkondig het…’ (Hebreërs 13:7 NLV), en bid vir hulle geestelike groei. Goethe het gesê: ‘As jy ‘n persoon behandel soos hy is, sal hy so bly. As jy hom egter behandel soos hy behoort te wees, sal hy word wat hy behoort te wees en wat hy kan wees.’ 3) Skryf ‘n nota. Veral wanneer iets wat jou leier sê of doen by jou aanklank vind. Verbale bemoediging is goed, maar ‘n nota kan herhaaldelik gelees word. 4) Begin met jou talente woeker. As jy byvoorbeeld meganies aangelê is, diens jou pastoor se kar. As jy goed is met tegnologie, help jou pastoor om sy rekenaarvaardighede te verbeter. Vra waar jou vaardighede die nodigste is en word ‘n aktiewe deelnemer. 5) Vermy skinderstories. Jakobus het gesê: ‘As jy dink jy is godsdienstig, maar jy hou nie jou tong in toom nie, bedrieg jy jouself. Jou godsdiens is niks werd nie’ (Jakobus 1:26 NLV). Werk negatiewe praatjies met positiewe opmerkings teë en korrigeer verkeerde inligting met die waarheid. As alles egter faal – loop weg! 6) Wees openlik deelnemend. Niks bemoedig leiers meer as om te sien hoe mense op hulle preke en lesse reageer nie. 7) Verloor die maatstaf. In plaas daarvan om te verwag dat hulle ‘n spieëlbeeld van hulle voorganger moet wees, dank God vir jou pastoor se individuele styl om behoeftige mense te bedien.
Sielskos: Gen 35-36; Luk 9:57-62; Ps 149; Spr 4:25-27
