2022-10-21
Psalm 119:47 NLV
George Müller was ‘n man met groot geloof. Hy het duisende hawelose kinders in Engeland gered. Soms wanneer hulle rondom die tafel vir aandete bymekaar gekom het was daar niks om te eet nie, dus sou hy bid en God vir bonatuurlike voorsiening dank. Wanneer hy skaars klaar ‘Amen’ gesê het, het daar ‘n bakker met brood, ‘n groenteboer met groente of ‘n boer met melk aan sy deur geklop.
Hier volg ‘n inskrywing in sy dagboek, gedateer 9 Mei 1841: ‘Ek het met meer duidelikheid as ooit besef dat die primêre taak waaraan ek daagliks eerste my aandag moet wy, nie moet wees hoe baie ek die Here dien nie, maar hoe om my innerlike menswees te voed. Want ek kan probeer om die waarheid met die onbekeerdes te deel, ek kan probeer om gelowiges te bevoordeel, maar indien ek nie gelukkig in die Here is nie, en nie my innerlike menswees dag na dag voed en versterk nie, kan ek nie met die regte gesindheid dit alles doen nie. Voorheen het ek gebid nadat ek in die oggend aangetrek het. Nou sien ek dat die belangrikste ding wat ek moet doen, is om my oor te gee aan die lees van God se Woord en om daaroor te mediteer, sodat my hart vertroos, bemoedig, gewaarsku, bestraf en onderrig word; en dat my hart deur middel van die Woord van God, terwyl ek daaroor mediteer, in eksperimentele gemeenskap met die Here gebring kan word.’
Vir meer as veertig jaar het Müller in die krag van God geleef en wonderwerke gesien. Wat was sy geheim? Om elke dag tyd te neem om oor God se Woord te mediteer.
Sielskos: 2 Sam 14:21-17:13; Joh 5:1-15; Ps 41; Spr 24:5-6
Psalm 119:47 KJV
George Müller was a man of great faith. He rescued thousands of homeless children in England. Sometimes when they gathered at the table for supper there was nothing to eat, so he would pray and thank God for supernatural provision. No sooner had he said, “Amen” than a baker would show up at his door with bread, or a greengrocer with vegetables, or a farmer with milk.
Here is an entry from his journal, dated May 9, 1841: “I saw more clearly than ever that the first great primary business to which I ought to attend every day was… not how much I might serve the Lord… but… how my inner man might be nourished. For I might seek to set the truth before the unconverted, I might seek to benefit believers… and yet, not being happy in the Lord, and not being nourished and strengthened in my inner man day by day, all this might not be attended to in a right spirit. Before this time my practice had been… to give myself to prayer after having dressed myself in the morning. Now, I saw that the most important thing I had to do was to give myself to the reading of the Word of God, and to meditation on it, that thus my heart might be comforted, encouraged, warned, reproved, instructed; and that this, by means of the Word of God, whilst meditating on it, my heart might be brought into experimental communion with the Lord.”
For over forty years, Müller walked in the power of God and saw miracles. What was his secret? Taking time each day to meditate in God’s Word.
Soul food: 2 Sam 14:21-17:13; John 5:1-15; Ps 41; Prov 24:5-6
2022-10-20
Deuteronomy 7:2 NKJV
American author Henry Van Dyke says, “As long as habit and routine dictate the pattern of living, new dimensions of the soul will not emerge.” Habits are like machines; they consistently turn out the same product. They can’t do anything else; they’re designed to produce that specific result. Change requires new behaviours, thoughts, relationships, and a willingness to do battle with old ways of thinking. And that calls for a strong relationship with God!
Upon entering the Promised Land, God told His people to “utterly destroy” their enemies; otherwise, their enemies would live to eventually destroy them. So when God tells you it’s time to declare war on your bad habits, don’t say, “Everybody’s doing it,” or “It’s no big deal.” Anything that keeps you enslaved and prevents you from enjoying the freedom Jesus purchased for you at Calvary is a very big deal.
Instead of resisting and making excuses, pray, “Lord, show me the root of this problem and how to deal with it. I’m ready for positive change in my life today.”
Have you ever noticed that whenever you have had a mountaintop experience with God, the Enemy is always waiting for you at the foot of the mountain? After their experience on the Mount of Transfiguration, Jesus’ disciples were approached by a man whose son was caught in a cycle of self-destruction where “frequently he [fell] into the fire and… water” (Matthew 17:15 AMPC). Anytime you keep falling into the same traps, making the same mistakes, jumping into the same relationships, getting hooked on the same habits, it’s time to take your problem to Jesus and ask Him to help you. And He will!
Soul food: 2 Sam 12:1-14:20; John 4:39-54; Ps 87; Prov 24:1-4
Deuteronomium 7:2 ABA
Die Amerikaanse skrywer Henry van Dyke sê: ‘Solank as wat gewoonte en roetine die lewenspatroon dikteer, sal nuwe dimensies van die siel nie na vore kom nie.’ Verandering verg nuwe gedrag, gedagtes, verhoudings en ‘n gewilligheid om ou denkpatrone te beveg. Dit beteken dat jy ‘n sterk verhouding met God moet hê!
Toe hulle die Beloofde Land binnegegaan het, het God vir sy mense gesê om hulle vyande te oorwin en te vernietig; andersins sou hul vyande hulle uiteindelik vernietig. Wanneer God dus vir jou sê om oorlog met jou slegte gewoontes te maak, moenie sê: ‘Almal doen dit,’ of: ‘Dis nie so ‘n groot probleem,’ nie. Enigiets wat jou verslaaf hou en jou verhoed om die vryheid te geniet wat Jesus vir jou op Golgota gekoop het, is ‘n baie groot probleem.
In plaas daarvan om teenstand te bied en verskonings te maak, bid: ‘Here, wys my die wortel van hierdie probleem en hoe om dit te hanteer. Ek is vandag gereed om positiewe veranderinge in my lewe te maak.’
Het jy al ooit opgelet dat wanneer jy ‘n bergtop-ervaring met God het, die Vyand altyd vir jou aan die voet van die berg wag? Nadat die dissipels alleen saam met Jesus op ‘n hoë berg was, is hulle deur ‘n man genader wie se seun in ‘n siklus van selfvernietiging vasgevang was waar hy dikwels in die vuur of water geval het (sien Matteus 17:15 NLV). Wanneer jy aanhoudend in dieselfde strikke trap, dieselfde foute maak, dieselfde soort verhoudings aanknoop of aan dieselfde gewoontes verslaaf raak, is dit tyd om jou probleem na Jesus toe te neem en Hom te vra om jou te help. Hy sal dit doen!
Sielskos: 2 Sam 12:1-14:20; Joh 4:39-54; Ps 87; Spr 24:1-4
2022-10-19
Romeine 12:3 NLV
Dis maklik om aan negatiewe gedagtes en vrese oor hoe dinge gaan uitdraai toe te gee. Soos Jesus uitgewys het, lewe ons in ‘n ‘ongelowige en ontaarde’ wêreld (Matteus 17:17 NLV). Dit beteken dat jy voortdurend teen die pessimistiese houding wat deur die kultuur, die media, die onderwysstelsel, die werkplek – en soms jou eie vriende – uitgebeeld word, moet veg. Dis hoekom jy jou geloof daagliks op God se Woord moet voed. Jesus het gesê: ‘…Dít verseker Ek julle, as julle geloof selfs so klein soos ‘n mosterdsaadjie was, sou julle vir hierdie berg sê: ‘Skuif soontoe,’ en hy sal dit doen…’ (Matteus 17:20 NLV).
Let op dat Jesus nie na ‘n berg verwys wat jy jare gelede teëgekom het nie. Hy verwys na ‘hierdie berg.’ Hy wil hê dat jy vandag jou geloof moet uitoefen! Hy het gesê: ‘…as julle geloof selfs so klein soos ‘n mosterdsaadjie was…[sal] niks vir julle onmoontlik wees nie’ (vers 20 NLV). ‘n Mosterdsaadjie is so klein dat dit tussen jou tande kan vassit. Jesus het egter gesê dat alhoewel dit ‘die kleinste van alle saadsoorte’ is, dit ‘n groot boom word waarin die voëls in sy takke kan kom nesmaak (sien Matteus 13:32 NLV).
Jy sê: ‘Ek het nie geloof nie.’ Ja, jy het. Paulus het gesê dat elkeen van ons ‘die geestelike toerusting wat God aan jou toebedeel het,’ het. Wanneer hierdie geloof geaktiveer word, gebeur wonderwerke. Selfs al het jy net ‘n gram geloof oor, het jy dit wat jy nodig het om te seëvier. Geloof werk egter net wanneer dit die taal wat jy praat en die houding wat jy handhaaf, word. Die Vyand wil nie hê dat jy dit moet weet nie, want dan sal jy nie net dink aan dit wat plaasvind nie, maar begin dink aan dit wat moontlik is!
Sielskos: 2 Sam 7:18-11:27; Joh 4:27-38; Ps 32; Spr 23:29-35
