2018-08-26
Acts 2:17 NKJV
Jesus was called a “friend of…sinners” (Matthew 11:19). Why? Because He didn’t analyze and label people. He didn’t seek out the well-heeled and well-behaved. He included them, but He didn’t limit Himself to their company. He sought out those who were marginalized and ostracized by society, and reached out to them with God’s love. “But what about their sinful practices?” you ask. “Mightn’t it look like we’re excusing their lifestyle?” One day the Pharisees brought a woman to Jesus, saying, “This woman was caught in adultery, in the very act” (John 8:4 NKJV). Notice what Jesus did; He stooped down to her level and brought her back up to His! Only then did He say, “Go and sin no more” (v. 11 NKJV). The fact is, if people could clean up their act before coming to the Lord, they wouldn’t need Him. The church was born when God’s Spirit was poured out on people from every race, culture, tradition, and background. You can’t have a genuine outpouring of the Spirit where people are alienated and excluded. When the world sees us coming together in unity under one anointing, they’re going to run again to the Upper Room crying, “What shall we do?” (Acts 2:37). Paul wrote: “I am not ashamed of the gospel of Christ, for it is the power of God to salvation for everyone who believes, for the Jew first (the insiders) and also… the Greek (the outsiders)” (Romans 1:16 NKJV). As believers we have the formula for making broken people whole. But before we can share it with them and have credibility, we must first be united by the Spirit.
Soul food: John 10:1-18; Rev 7:13-17; Ps 23; Luke 15:1-7
Handelinge 2:17 NLV
Jesus is ‘…’n vriend van die liederlikste sondaars…’ (Matteus 11:19 NLV) genoem. Hoekom? Omdat hy nie mense geanaliseer en gestereotipeer het nie. Hy het nie die goed gemanierdes en welgesteldes uitgesoek nie. Hy het hulle ingesluit, maar Hy het Hom nie tot hulle geselskap beperk nie. Hy het diegene wat deur die samelewing gemarginaliseer en verstoot is uitgesoek en met God se liefde na hulle toe uitgereik. ‘Maar wat van hulle sondige praktyke?’ vra jy. ‘Lyk dit nie dalk of ons dan hulle leefstyl verskoon nie?’ Eendag het die Fariseërs ‘n vrou na Jesus toe gebring en gesê, ‘…Leermeester, hierdie vrou is uitgevang terwyl sy besig was met ‘n daad van owerspel’ (Johannes 8:4 NLV). Let op wat Jesus gedoen het; Hy het na haar vlak afgebuig en haar na sy vlak opgehef! Eers toe het Hy gesê, ‘…Gaan maar, en moet van nou af nie meer sonde doen nie’ (vers 11 NLV). Die feit is, as mense al hulle sondes laat staan voor hulle na die Here toe kom, sou hulle Hom nie meer nodig hê nie. Die kerk is gebore toe God se Gees oor mense van elke ras, kultuur, tradisie en agtergrond uitgegiet is. Daar kan nie ‘n opregte uitgieting van die Gees geskied waar mense vervreemd en uitgesluit word nie. Paulus het geskryf: ‘Vir hierdie Goeie Nuus is ek allesbehalwe skaam. Dit is immers God se krag wat hier aan die werk is. Dit bring redding vir elkeen wat glo – heel eerste vir die Jode, maar ook vir die nie-Jode’ (Romeine 1:16 NLV). As gelowiges het ons die formule om gebroke mense weer heel te maak. Voor ons dit egter met hulle kan deel en geloofwaardigheid kan hê, moet ons eers deur die Gees verenig word.
Sielskos: Joh 10:1-18; Op 7:13-17; Ps 23; Luk 15:1-7
2018-08-25
2 Korintiërs 4:17 NLV
Anders as wat jy dalk sal dink, is die ideale omgewing vir jou kinders nie een sonder probleme of toetse nie. Alhoewel dit moeilik is om te aanvaar, het jou kinders terugslae en teleurstellings wat oor hulle pad kom nodig. Hoe kan hulle leer om hulle probleme en frustrasies as volwassenes te hanteer, wanneer hulle dit nie in hul vroeë opvoeding ervaar nie? Die natuur bewys dit. ‘n Boom wat in ‘n reënwoud geplant word, word nooit geforseer om sy wortels afwaarts te strek op soek na water nie. Dus is die boom swak geanker en kan dit deur ‘n effense wind omgewaai word. In teenstelling daarmee, word die mesquite boom wat in ‘n droë woestyn geplant word, deur sy vyandige omgewing bedreig. Hoe oorleef dit? Deur sy wortels tot 9 meter in die aarde af op soek na water te strek. Deur by die harde toestande aan te pas, word die boom sterk en staan dit stewig teen alle aanvalle. Ons kinders is soos hierdie twee tipe bome. Kinders wat geleer het om hulle probleme te oorkom, is beter geanker as diegene wat nooit probleme moes hanteer nie. Jou taak is dus nie om elke uitdaging waarvoor jou kind te staan kom uit die weg te ruim nie. Jou taak is om as ‘n vertroueling en bondgenoot aan hulle sy te bly, hulle aan te moedig in hulle nood, in te tree wanneer die bedreiging oorweldigend word en beskikbaar te wees wanneer die krisis arriveer. Jy moet hulle die gereedskap gee om die onvermydelike probleme en druk van die lewe te kan hanteer. Paulus druk dit so uit: ‘Ons swaarkry op die oomblik is gering en tydelik, maar dit bewerk vir ons ‘n heerlikheid wat alles verreweg oortref en vir altyd vas sal staan.’ Ons word deur ons swaarkry opgelei.
Sielskos: 2 Kro 22-24; Luk 17:1-10; Ps 119:121-128; Spr 22:4-7
2 Corinthians 4:17 NKJV
Contrary to what you may think, the ideal environment for your children is not one that’s devoid of problems and trials. Though it’s hard to accept at the time, your children need the minor setbacks and disappointments that come their way. How can they learn to cope with problems and frustrations as adults, if their early experiences are totally without them? Nature tells us this. A tree that’s planted in a rain forest is never forced to extend its roots downward in search of water. As a result, it remains poorly anchored and can be toppled by even a moderate wind. By contrast, the mesquite tree that’s planted in a dry desert is threatened by its hostile environment. How does it survive? By driving its roots down thirty feet or more into the earth, seeking for water. By adapting and adjusting to harsh conditions, the well-rooted tree becomes strong and steady against all assailants. Our children are like these two types of trees. Children who have learned to conquer their problems are better anchored and better able than those who have never faced them. So your task is not to eliminate every challenge your child faces. Rather, it’s to serve as a confident ally on their behalf, encouraging them in their distress, intervening when the threat becomes overwhelming, and being available when the crisis comes. You need to give them the tools with which to handle the inevitable problems and pressures of life. Paul expresses it this way: “For our light affliction, which is but for a moment, is working for us.” Bottom line: We are trained by our troubles.
Soul food: 2 Chr 22-24; Luke 17:1-10; Ps 119:121-128; Prov 22:4-7
2018-08-24
Efesiërs 5:18 NLV
Sommige mense raak dronk in ‘n poging om die leegheid binne in hulle te vul. Dit werk egter nie. Toe Jesus besef dat sy dissipels nie sonder Hom sou oorleef wanneer Hy weggaan nie, het Hy gesê, ‘En ek sal die Vader vra en Hy sal vir julle ‘n ander Raadgewer stuur om vir altyd by julle te wees’ (Johannes 14:16 NLV). Wanneer jy verstaan wat die Heilige Gees kan doen, sal jy nie ‘n enkele dag sonder sy hulp wil leef nie. 1) Hy sal jou voete op die pad van waarheid plant (sien Johannes 16:13). 2) Wanneer jy aan jou redding twyfel, sal Hy bevestig dat jy waarlik God se verloste kind is (sien Romeine 8:16). 3) In moeilike situasies, wanneer jy nie weet wat om te sê nie, sal Hy jou die regte woorde op die regte tyd gee (sien Handelinge 1:8). 4) Hy sal sy aard in jou herproduseer (sien Galasiërs 5:22). Dit staan bekend as ‘die vrugte van die Gees,’ nie die inspanning van jou vlees nie. Paulus skryf, ‘…moenie soveel wyn drink dat julle dronk word nie, dit lei tot onbeheerde gedrag. Nee, laat die Heilige Gees julle lewe vol maak’. Jy kan oor die algemeen sien as iemand dronk is deur die manier wat hulle tong sleep en hoe hulle wankel as hulle stap. Wanneer dit gebeur, sê ons dat hulle ‘onder die invloed is.’ Paulus se punt is duidelik: As ‘n gelowige, moet jou treë en jou tong ‘onder die invloed’ van die Heilige Gees wees. Vra dus vandag vir God om jou met sy Gees te vul – en vul dit aan deur daagliks sy Woord te lees en te bid.
Sielskos: 2 Kro 19-21; Luk 16:19-31; Ps 119:113-120; Spr 22:1-3
