2019-10-15
Ephesians 4:15 NIV
Before you confront someone over an issue, stop and examine your motives. Is your goal to help or humiliate them? Jesus was in the business of lifting and restoring people, and you should be in that business too. Ask yourself, would you approach things differently if you weren’t so personally involved? Are you confronting this person to make yourself look better? Cutting someone else down in order to lift yourself up is the lowest form of ego gratification. Poet Kahlil Gibran said, “To belittle, you have to be little.” Don’t do it! It’s a sign of insecurity. Remember Nehemiah’s response to those who tried to discourage him from rebuilding Jerusalem’s walls? “I am doing a great work, so that I cannot come down: why should the work cease, whilst I leave it, and come down to you?” (Nehemiah 6:3). Don’t allow your critics to break your stride. Don’t give more credence to the sentiments of a critic than you would to the encouragement of a friend. Before you put somebody else’s life under the microscope, stop and examine your own. Are you grappling with the same issue, or one just as bad? Have you succeeded where you’re accusing somebody else of failing? In other words, have you earned the right to be heard? Paul writes, “Speaking the truth in love we will grow…in every respect.” Could it be that the situation you’re dealing with right now is an opportunity to measure your own maturity and make it a spiritual growth experience?
Soul food: 2 Pet 1-3; John 4:27-38; Ps 87; Prov 24:1-4
2019-10-02
Matteus 6:7 NLV
Hier is wat Jesus ons oor gebed geleer het: ‘Wanneer julle dan bid, moenie met woorde mors soos die heidene nie. Hulle dink hulle stortvloed woorde sal maak dat hulle gebede beantwoord word.’ Dan gee Hy vir ons twee spesifieke instruksies. Eerstens: ‘…maak die deur agter jou toe sodat jy daar in jou alleenheid tot jou Vader kan bid…’ (vers 6 NLV). Tweedens: ‘…julle Vader weet presies wat julle behoeftes is, selfs nog voordat julle Hom vra!’ (vers 8 NLV). Hartsgebede is nie vir menslike ore bedoel nie. Die Heilige Gees bring met hartsgebede die dinge wat jy versigtig vir ander mense en selfs vir jouself wegsteek, na die oppervlak. Soos ‘n spieël, konfronteer Hy jou met die waarheid en eis dat jy ‘die geheime dinge wat ‘n mens skaam maak’ (2 Korintiërs 4:2 NLV), bely. Wanneer jy dit gedoen het, kan jy God se teenwoordigheid gereinig, gekorrigeer, vol selfvertroue en met duidelikheid oor sy wil, verlaat. Niks vuur hartsgebede so goed soos ware behoefte aan nie. Dit laat beide die prominente en obskure erken: ‘Here, sonder U kan ek niks doen nie. Niks wat ek sonder U bereik, sal enigiets beteken nie!’ Dit is die plek van naakte gebed. Hanna was daar toe sy by God vir ‘n kind van haar eie gepleit het. Sy was so passievol dat die priester Eli gedink het dat sy dronk was (sien 1 Samuel 1:13). God het egter haar geroep gehoor. Daardie dag is Samuel in haar hart verwek en kort daarna is hy in haar moederskoot verwek. Moet dus nie die plek van gebed verlaat totdat die embrio van God se doel vir jou lewe in jou verwek word, in jou begin vorm aanneem en jou visie gebore word nie.
Sielskos: Ef 4:17-6:24; Joh 1:14-28; Ps 29; Spr 22:26-29
2019-09-30
2 Korintiërs 6:8 DB
Kelli B. Trujillo skryf: “‘Ek is nie jou dienskneg nie!’ het ek my kind toegesnou toe ek op my hande en knieë gaan om die pasta wat hy op die vloer gegooi het, op te tel. Toe het ‘n gedagte my binnegeskiet: Ek hoop nie Jesus het my dit hoor sê nie! Ongelukkig strek hierdie houding teenoor diensbaarheid dikwels verder as die vloer se skoonmaak. Gewoonlik vryf dit my verkeerd op wanneer ek ander moet bedien. Wanneer dit ‘n betekenisvolle projek is waar jy omtrent die klankbaan van inspirerende musiek kan hoor, is dit nie so moeilik nie. Wat egter van die soort diens waarvan Jesus gepraat het – waar jy geen krediet kry nie en jy teen jou selfsugtige impulse moet baklei?” Om soos Jesus te dien, beteken dat jy sê: ‘Ek leef nie meer nie, maar Christus lewe in my…’ (Galasiërs 2:20 NLV). Paulus was in die tronk gegooi, gestenig, die boot waarop hy was het gesink en hy is beroof en tog het hy gesê: ‘Ons weet hoe dit voel om deur ander geëer én beledig te word. Ons naam is al dikwels deur die modder gesleep. Ander kere weer is ons geprys en oorlaai met eer… Ons ken hartseer, maar ons is altyd vol vreugde. En armoede – ja, natuurlik weet ons ook wat dit is. Maar ons het al baie mense se lewe skatryk gemaak met die goeie nuus… Ons werk immers vir God aan wie alles behoort en wat ons oorlaai met sy goedheid’ (2 Korintiërs 6:8-10 DB). Die Bybel sê Jesus ‘…het ter wille van die blydskap wat daar voor vir Hom gewag het, die kruis verduur… En nou sit Hy op die ereplek langs God op die troon!’ (Hebreërs 12:2 NLV). Dieselfde Gees stel jou in staat om ander te dien deur krag uit Hom te put.
Sielskos: Num 29:1-6; Matt 24; Op 11:15-19; 1 Kor 15:50-58
2019-09-22
Luke 17:17 NLT
One day Jesus healed ten men of leprosy, which at the time was a death sentence because there was no known cure for it. Amazingly, only one of them remembered to come back and thank Him. What’s the story with the other nine? Were they too busy to be thankful? Surely they felt grateful, yet they didn’t take time express it. Did they just get caught up in other things and forget? Were they too cautious to be thankful? Maybe they thought their healing wouldn’t last, so they wanted to give it time before announcing it. Or maybe they were concerned that Jesus wanted something in return that they were either unwilling or unable to give. Were they too self-centered to be thankful? In some ways, the sick life was a simpler life. Now they had to get a job, take responsibility, and play a role in society. Were they too arrogant to be thankful? Maybe they thought that given enough time, they would have recovered by themselves. Plus, to be grateful is to admit to being needy. Who wants to show weakness when you have an image to protect? If this story is any indication, nine out of ten of us have a problem with gratitude – at least when it comes to expressing it. Don’t be like that. Be one of the 10 percent! In three back-to-back psalms – 105, 106, and 107 – David repeats similar words: “O give thanks unto the Lord; for he is good: for his mercy endureth for ever.” Don’t let a day pass without remembering God’s goodness to you and thanking Him for it.
Soul food: Gen 1:1-2:3; John 1:1-18
Lukas 17:17 NLV
Een dag het Jesus tien mans van melaatsheid, wat in daardie tyd ‘n doodsvonnis met geen kuur was nie, genees. Net een van hulle het egter onthou om terug te kom en Hom te bedank. Wat is die ander nege se storie? Was hulle te besig om dankbaar te wees? Hulle het sekerlik dankbaar gevoel, maar het tog nie die tyd geneem om dit uit te druk nie. Het hulle met ander dinge besig geraak en vergeet? Was hulle te versigtig om dankbaar te wees? Miskien het hulle gedink dat hulle gesondheid nie gaan hou nie, dus wou hulle seker maak voor hulle dit bekend maak. Of miskien was hulle bang dat Jesus iets van hulle sou wou hê wat hulle onwillig of nie in staat was om te gee nie. Was hulle te self-gesentreerd om dankbaar te wees? Op ‘n manier was die lewe van siekte ‘n eenvoudiger lewe. Nou moes hulle ‘n werk kry, verantwoordelikheid neem en ‘n rol in die samelewing speel. Was hulle te arrogant om dankbaar te wees? Miskien het hulle gedink dat hulle met tyd self gesond sou word. Plus, wanneer jy dankbaar is, erken jy dat jy behoeftig is. Wie wil swakheid ten toon stel wanneer jy ‘n openbare beeld het om te beskerm? As hierdie verhaal enige aanduiding is, het nege uit die tien van ons ‘n probleem met dankbaarheid – ten minste wanneer dit daarby kom om dit uit te druk. Moenie so wees nie. Wees een van die 10 persent! In drie opeenvolgende Psalms – 105, 106 en 107 – herhaal Dawid hierdie soortgelyke woorde: ‘Prys die Here! Dank die Here, want Hy is goed! Sy trou ken geen einde nie.’ Moenie dat ‘n dag verbygaan sonder om God se goedheid aan jou te onthou en Hom daarvoor te dank nie.
Sielskos: Gen 1:1-2:3; Joh 1:1-18
