Obey God, regardless (4)

2022-11-22
Deuteronomy 14:22 NIV

Why did God command His people to give Him the first tenth of their income? He tells us: “So that the Lord your God may bless you in all the work of your hands” (v. 29 NIV). That means tithing doesn’t cost, it pays! When you give God the first tenth of your income, He promises to bless “all the work of your hands.” So the question is not does the church need your tithe, but do you need God’s blessing? God’s work won’t go broke if you don’t tithe, but how well will you do if you disobey Him? Paul writes, “On the first day of every week, each one of you should set aside a sum of money in keeping with your income” (1 Corinthians 16:2 NIV).

You say, “I thought tithing was only the rule under Old Testament law. Did the New Testament Christians practice it too?” Consider Paul’s words: “Each one of you should set aside a sum of money in keeping with your income.” That’s proportionate giving! And since the only “Bible” the New Testament believers had was the Old Testament, what sum of money do you think they gave to God? Certainly not less than a tenth!

Jesus told the Pharisees: “Woe to you, teachers of the law… You give a tenth… But you have neglected the more important matters of the law – justice, mercy and faithfulness. You should have practiced the latter [tithing], without neglecting the former” (Matthew 23:23 NIV).

Question: Would you give God less under grace than you do under law? The tithe is the minimum, but only your love for God and His kingdom can determine the maximum.

Soul food: 1 Chron 26:20-29:30; John 10:34-42; Ps 76; Prov 27:4-6

Gehoorsaam God, ongeag (4)


Deuteronomium 14:22 NLV

Hoekom het God sy mense beveel om die eerste tiende van hulle inkomste vir Hom te gee? Hy sê vir ons: ‘…Dan sal die Here jou God jou seën in al jou werk’ (vers 29 NLV). Wanneer jy vir God die eerste tiende van jou inkomste gee, beloof Hy om jou ‘in al jou werk,’ te seën. Die vraag is dus nie of die kerk jou tiende nodig het nie, maar of jy God se seën nodig het? God se werk sal nie bankrot speel as jy nie jou tiende gee nie, maar hoe goed sal jy vaar as jy Hom ongehoorsaam is? Paulus skryf: ‘Op elke Dag van die Here moet elkeen van julle na vermoë iets opsy sit en dit spaar…’ (1 Korintiërs 16:2 NLV).

Jy sê: ‘Ek dog dit was net in die Ou Testament wat mense tiendes moes gee. Het die Nuwe Testament se Christene dit ook gedoen?’ Aangesien die enigste ‘Bybel’ wat die gelowiges in die Nuwe Testament gehad het die Ou Testament was, hoeveel dink jy het hulle gespaar? Verseker nie minder as ‘n tiende nie.

Jesus het vir die Fariseërs gesê: ‘Ellende wag vir julle, julle skynheilige skrifkenners… Want julle gee noukeurig tiendes… maar julle ignoreer die eintlik belangrike dinge waarom dit in die wet gaan: om te doen wat reg is, om deernis te betoon en om mense van julle woord te wees. Julle behoort die tiendes te gee, maar die belangriker dinge mag julle ook nie nalaat nie’ (Matteus 23:23 NLV).

Sal jy vir God minder onder genade gee as wat jy onder die wet sou gee? Die tiende is die minimum, maar slegs jou liefde vir God en sy koninkryk kan die maksimum bepaal.

Sielskos: 1 Kron 26:20-29:30; Joh 10:34-42; Ps 76; Spr 27:4-6

Gehoorsaam God, ongeag (3)

2022-11-21
Deuteronomium 5:29 NLV

God sal jou die genade gee om te doen wat Hy jou beveel om te doen. Dit beteken egter nie dat dit maklik sal wees nie. Die koning het beveel dat Sadrag, Mesag en Abednego lewend verbrand moet word omdat hulle geweier het om sy goue beeld te aanbid.

Let hulle geloofsbelydenis op: 1) ‘Die God wat ons aanbid kán ons uit die vuur red…’ (Daniël 3:17 NLV). Hulle het nooit God se vermoë betwyfel nie.
2) ‘Hy sal ons uit u hand bevry…’ (vers 17 NLV). Hulle het nooit God se gewilligheid betwyfel nie.
3) ‘En selfs al red Hy ons nie… sal ons… nie die goue beeld wat u gemaak het, aanbid nie’ (vers 18 NLV).

Hulle het nie vir een oomblik ongehoorsaamheid oorweeg nie! Hoe het hulle verhaal uitgedraai? ‘Koning Nebukadneser was egter verstom. Hy het… gevra: ‘Was dit nie drie mans wat ons vasgebind het en in die vuur gegooi het nie?’ ‘Ja, beslis, U Majesteit,’ het hulle vir hom gesê. Hy sê toe vir hulle: ‘Ek sien dan vier mans in die oond rondloop. Hulle is nie vasgebind nie. Hulle makeer niks. Die vierde een lyk soos ‘n bo-aardse wese’ (verse 24-25 NLV).

Wanneer God jou vra om iets te doen wat jy nie wil doen nie, of voel dat jy dit nie kan doen nie, het Hy jou beste belange op die hart. Wanneer jou kinders sê: ‘Ek kan dit nie doen nie, dis te moeilik,’ laat jy hulle maar begaan? Nee, jy dring daarop aan omdat dit vir hulle eie beswil is. Dis hoe God oor jou voel: ‘Ag, as hulle maar altyd sulke harte sal hê dat hulle My sal vrees en al my gebooie sal gehoorsaam! As hulle dit doen, sal hulle en hulle nageslag vir altyd voorspoedig wees’ (Deuteronomium 5:29 NLV).

Sielskos: 1 Kron 23:21-26:19; Joh 10:22-33; Ps 81; Spr 27:1-3

Obey God, regardless (3)


Deuteronomy 5:29 NIV

What God commands you to do, He will give you the grace to do. But that doesn’t mean it will be easy. Shadrach, Meshach, and Abednego were ordered by the king to be burned alive for refusing to worship his golden image.

Notice their faith confession:
(1) “Our God… is able to deliver us” (Daniel 3:17 KJV). They never doubted God’s ability.
(2) “And he will deliver us” (v. 17). They never doubted God’s willingness.
(3) “But if not,… we will not… worship the golden image” (v. 18).

They never considered an alternative to obedience! How did their story turn out? “Then King Nebuchadnezzar was astonished… saying… ‘Did we not cast three men bound into the midst of the fire?’ They answered and said to the king, ‘True, O king.’ ‘Look!’ he answered, ‘I see four men loose, walking in the midst of the fire; and they are not hurt, and the form of the fourth is like the Son of God'” (vv. 24-25 NKJV). What happened next? “Then the king promoted Shadrach, Meshach, and Abednego, in the province of Babylon” (v. 30). You say, “But this is the hardest thing I have ever been asked to do.”

When God asks you to do something you don’t want to do, or feel you can’t do, He has your best interests in mind. When your children say, “I can’t do this, it’s too hard,” do you change your mind and let them off the hook? No, you insist, because it’s for their good. That’s how God feels about you: “Oh, that their hearts would be inclined to fear me and keep all my commands always, so that it might go well with them” (Deuteronomy 5:29 NIV).

Soul food: 1 Chron 23:21-26:19; John 10:22-33; Ps 81; Prov 27:1-3

Gehoorsaam God, ongeag (2)

2022-11-20
2 Korintiërs 1:8 NLV

Job beskryf die belonings van gehoorsaamheid: ‘As hulle luister en Hom gehoorsaam, word hulle geseën met voorspoed deur hulle hele lewe’ (Job 36:11 NLV). Johannes voeg by: ‘Wat ons ook al bid, kry ons van Hom omdat ons sy opdragte gehoorsaam en dié dinge in sy teenwoordigheid doen wat Hom bly maak’ (1 Johannes 3:22 NLV).

Paulus beskryf egter die prys van gehoorsaamheid: ‘Ons wil nie hê dat julle… oningelig moet wees oor ons swaarkry in die provinsie Asië nie. Om die waarheid te sê, ons is ver bo ons kragte belas, met die gevolg dat ons selfs moed verloor het om te bly lewe. Dit het eintlik vir ons gevoel of ons die doodsvonnis ontvang het sodat ons nie op onsself sou vertrou nie, maar op dié God wat die dooies opwek. Dit is Hy wat ons van só ‘n groot doodsgevaar gered het en ons weer sal red. Hý is ons verwagting. Hy sal ons altyd weer red’ (2 Korintiërs 1:8-10 NLV).

Let op die woorde: ‘Hy het ons gered… Hy sal ons weer red… Hy sal ons altyd weer red.’ God het nie Paulus uit sy probleme gered nie, Hy het saam met hom daarin gestap en hom daardeur gebring. Jy sê: ‘Maar ek het God gevra om my te help om hierdie situasie te verstaan en Hy het nie.’ God skuld ons nie ‘n verduideliking nie, maar Hy beloof ‘n uitweg. ‘Onthou, die versoekings wat oor julle pad kom, is nie uniek nie; ander ondervind dit ook. God is getrou. Hy sal keer dat die versoeking te sterk vir julle word. Midde-in die versoeking sal Hy vir ‘n uitweg sorg sodat julle kan volhou’ (1 Korintiërs 10:13 NLV). Die woord vir jou vandag is dus – gehoorsaam God, ongeag wat.

Sielskos: Eks 17:1-7; Joh 4:1-42