2024-03-20
Johannes 13:3-4 NLV
Wanneer dit daarby gekom het om ander te dien, het Jesus eerste gegaan. “Hy het toe van die tafel af opgestaan, sy boklere uitgetrek, ‘n doek gevat en dit om Hom vasgebind. Daarna het Hy water in ‘n wasskottel gegooi en begin om die dissipels se voete te was en af te droog… Hy kom toe by Simon Petrus, wat vir Hom sê: ‘Here, gaan U mý voete was?'” (verse 4-6 NLV). As jy ander mense wil dien, moet jy jou beeld, jou gemak en jou agenda eenkant toe skuif. Deur sy boklere uit te trek en eenkant te sit, het Jesus gedemonstreer dat God nie tyd vir mode of giere het nie.
Ware bediening is nie beeldbewus nie; dit word met die volledige verontagsaming om onderskeid tussen mense te tref, gepaard. Petrus het dit egter nie besef nie! Hy was verleë om te dink dat Jesus Homself in so ‘n vernederende lig sou stel. Dus het Jesus gesê: ‘Julle noem My Leermeester en Here… As Ek dan, wat julle Here en Leermeester is, julle voete gewas het, moet julle ook mekaar se voete was. Ek het vir julle ‘n voorbeeld gestel, en soos Ek vir julle gedoen het, moet julle ook doen… As julle hierdie dinge insien en julle eie maak, sal julle gelukkig wees as julle dit ook doen’ (verse 13-15, 17 NLV).
Daar is sekere dinge in jou lewe wat jy eenkant moet sit om sodoende ander mense te dien en God se wil te doen. As jy geseënd wil wees, moenie aansluit by diegene wat in hul eie toesprake verheug is en wat hul eie prestasies uitbasuin nie. Sit alles waarin jy privaat roem opsy en tel die handdoek van diensbaarheid op. Moenie vir iemand anders wag om dit te doen nie. Gaan jy eerste!
Sielskos: 2 Kon 21-23; Matt 25:24-46; Ps 11; Spr 8:4-5
John 13:3-4 NKJV
When it came to serving others, Jesus went first. He “rose from supper… laid aside His garments, took a towel and girded Himself… poured water into a basin… began to wash the disciples’ feet, and to wipe them with the towel with which He was girded… Peter said to Him, ‘Lord, are You washing my feet?'” (vv. 4-6 NKJV). Try to imagine God incarnate with an apron on, kneeling to wash the feet of those who were unworthy. The Bible says, “Jesus… laid aside His garments.”
If you want to serve others, you must be willing to lay aside your image, your comfort, and your agenda. By laying aside His garments, Jesus demonstrated that God has no time for form or fashion. Real ministry isn’t image conscious; it’s done with complete disregard for distinction.
But Peter didn’t get it! He was embarrassed to think Jesus would let Himself be seen in such a demeaning light. So, Jesus said: “You call Me Teacher and Lord… If I then, your Lord and Teacher, have washed your feet, you also ought to wash one another’s feet. For I have given you an example, that you should do as I have done to you…. If you know these things, blessed are you if you do them” (vv. 13-15, 17 NKJV).
There are certain things in your life that must be set aside in order to serve others and do the will of God. If you want to be blessed, don’t join those who delight in their own speeches and who trumpet their own accomplishments. Set aside everything you privately glory in and pick up the towel of servanthood. Don’t wait for someone else to do it. You go first!
Soul food: 2 Kings 21-23; Matt 25:24-46; Ps 11; Prov 8:4-5
2024-03-19
Galatians 1:20 MSG
God’s direction will often be followed by a season of preparation. And the length of that season is determined by the size of your assignment. So when God speaks to you, it’s not always wise to rush out and tell people. Who wouldn’t want to talk about the amazing experience Paul had with Christ on the Damascus road? And there would be a right time for Paul to do that – but not yet. So don’t move until God gives you the green light. Why?
Two reasons: (1) You need time, maturing, and equipping so that the word you have received can take root within you, grow, and be fulfilled in the way God wants. (2) Sometimes God takes time to prepare the hearts of those He is sending you to. Paul writes: “Immediately after my calling – without consulting anyone around me and without going up to Jerusalem to confer with those who were apostles long before I was – I got away to Arabia…. It was three years before I went up to Jerusalem to compare stories with Peter… Then I began my ministry” (vv. 16-21 MSG).
Paul knew people would find his calling unbelievable, and he had the wisdom to wait. He allowed God to go ahead of him and orchestrate the circumstances. And while he was waiting, he allowed the word he had received to grow and make changes in his life. Then, and only then, did he start doing what he was called to do. Paul didn’t try to convince anybody; he let God do that. And the end result? “Their response was to recognize and worship God because of me!” (v. 24 MSG).
Soul food: 2 Kings 18:17-20:21; Matt 25:1-23; Ps 115; Prov 8:1-3
Galasiërs 1:18 NLV
God se leiding sal dikwels deur ‘n seisoen van voorbereiding gevolg word. Die lengte van daardie seisoen word deur die grootte van jou opdrag bepaal. Wanneer God dus met jou praat, is dit nie altyd wys om dit dadelik vir almal te gaan vertel nie. Wie sal nie oor die wonderbaarlike ervaring wat Paulus met Christus op die Damaskuspad gehad het, wil praat nie? Daar sou ‘n regte tyd kom vir Paulus om daaroor te praat, maar nie direk daarna nie. Moet dus nie beweeg tot God vir jou die groen lig gee nie. Hoekom nie?
Om twee redes: 1) Jy het tyd nodig om volwasse en toegerus te word sodat jy die woord wat jy ontvang het, in jou kan laat wortel skiet, groei en op die manier wat God wil hê, kan vervul. 2) Soms neem God tyd om die mense na wie Hy jou toe stuur, se harte voor te berei. Paulus skryf: ‘…Ek het nie dadelik met mense gepraat nie. Ek het ook nie na Jerusalem toe, na hulle wat voor my apostels was, gegaan nie. Nee, ek het Arabië toe gegaan en van daar af teruggekom Damaskus toe. Eers drie jaar later is ek Jerusalem toe om Petrus te ontmoet…’ (verse 16-18 NLV).
Paulus het geweet dat mense nie sy bediening sou glo nie, dus het hy die wysheid gehad om te wag. Hy het God toegelaat om voor hom uit te gaan en die situasie voor te berei. Terwyl hy gewag het, het hy die Woord wat hy ontvang het toegelaat om te groei en veranderinge in sy lewe te maak. Toe eers het hy begin doen wat hy geroep is om te doen. Paulus het nie enigiemand probeer oortuig nie; hy het dit aan God oorgelaat. Wat was die eindresultaat? ‘En hulle het God oor my geprys’ (vers 24 NLV).
Sielskos: 2 Kon 18:17-20:21; Matt 25:1-23; Ps 115; Spr 8:1-3
2024-03-18
1 Johannes 2:27 DB
Wanneer jy ywerig bid en glo dat jy van God gehoor het, maar dan vir ander mense begin vra wat hulle daaroor dink, eer jy hulle opinies bo God s’n. Hierdie tipe ingesteldheid sal jou daarvan weerhou om ‘n verhouding waar jy konstant van Hom hoor, te ontwikkel. Jy moet Hom vertrou. As jy slegte besluite in die verlede gemaak het, kan dit moeilik wees. Jy moet egter leer om na God te luister, sonder om aanhoudend by ander mense gerusstelling te kry. Die Bybel sê: ‘…sy Gees het by julle kom bly… Niemand moet julle dus allerhande dinge kom wysmaak of probeer leer nie. Die Heilige Gees is julle onderwyser en gids in alles wat waar is… Steur julle daarom aan niks en niemand anders nie, behalwe aan die Gees en wat Hy julle geleer het (vers 27 DB).
Dit beteken nie dat jy nie onderrig in God se Woord nodig het nie; dit beteken dat jy God se Gees het wat in jou woon en wat jou persoonlik sal rig en lei. Dit mag dalk nodig wees dat jy van tyd tot tyd iemand vir raad vra, maar jy hoef nie aanhoudend na ander mense te gaan en hulle opinies oor die besluite wat jy in jou lewe maak, te vra nie.
As jy ooit die vermoë om na God te luister en deur sy Gees gelei te word wil ontwikkel, moet jy jou eie besluite begin maak – en die wysheid wat God in jou hart geplaas het, begin vertrou. Die duiwel wil jou laat dink dat jy nie in staat is om God se stem te hoor nie. Moenie hom glo nie. Die Gees wat in jou woon sal vir jou vertroue, vertroosting en raad vir jou lewe gee. Leer dus om na Hom te luister.
Sielskos: 2 Kon 16:1-18:16; Matt 24:29-51; Ps 26; Spr 7:26-27
