2026-07-21
Hebreërs 12:1 NLV
In Maart 1987 het Eamon Coughlan in die kwalifiserende uitdunne by die Wêreld Binnenshuise Baankampioenskappe in Indianapolis gehardloop. Hy was die heersende wêreldrekordhouer van die 1500 meter item en was die gunsteling om die wedren te wen. Ongelukkig, met twee en ‘n half rondtes oor, het hy gestruikel en hard geval. Hy het egter opgestaan en met groot moeite daarin geslaag om die voorste naellopers in te haal. Met twintig meter oor was hy in die derde plek, wat goed genoeg sou wees om vir die finale wedloop te kwalifiseer.
Toe maak Coughlan egter ‘n fatale fout – hy kyk oor sy skouer na agter. Omdat hy niemand naby hom gesien het nie, het hy sy inspanning effens verslap. Wat hy egter nie opgemerk het nie, was dat ‘n ander naelloper hard aan die ander kant van hom aangestorm gekom het. Hierdie naelloper het hom ‘n meter voor die wenstreep verbygesteek en hom uit die eindrondte uitgeskakel. Coughlan se inspanning was uiteindelik om slegs een rede waardeloos: Hy het sy oë vir ‘n oomblik van die wenstreep afgehaal en op die deelnemers agter hom gefokus.
Die skrywer van die boek Hebreërs het gesê: ‘…kom ons stroop alles wat ons spoed kan vertraag, veral die sonde wat so maklik ‘n houvas op ‘n mens kry. Kom ons hardloop met volharding op die baan wat voor ons uitgestrek lê’. Dinge wat regmatig is, kan soms jou spoed vertraag. ‘Sonde’ verwys na iets wat jy weet verkeerd is en jou die wedloop kan kos. Lê dus albei af en ‘…Kom ons hardloop met volharding op die baan wat voor ons uitgestrek lê, ons oë vasgenael op Jesus, die Een op wie ons geloof vanaf die wegspring tot by die eindstreep steun…’ (verse 1-2 NLV).
Sielskos: 2 Tim 1-4; Matt 27:33-44; Ps 14; Spr 19:1-4
Hebrews 12:1 NKJV
In March 1987, Eamon Coughlan was running in the qualifying heat at the World Indoor Track Championships in Indianapolis. He was the reigning world record holder at 1500 meters and was favoured to win the race. Unfortunately, with two and a half laps left, he tripped and fell hard. But he got up, and with great effort managed to catch the race leaders. With twenty yards to go, he was in third place, which would have been good enough to qualify for the final race.
Then Coughlan made a fateful mistake – he looked over his shoulder to the inside. Seeing no one there, he relaxed his effort slightly. What he hadn’t noticed was that a runner was charging hard on the outside. This runner passed him just a yard before the finish line, eliminating him from the finals. Coughlan’s great comeback effort ended up being worthless for only one reason: He momentarily took his eyes off the finish line and focused on the would-be competitors behind him.
The writer of the book of Hebrews said, “Let us lay aside every weight, and the sin which so easily ensnares us, and let us run with endurance the race that is set before us.” A “weight” refers to things that are legitimate but can slow you down. A “sin” refers to something illegitimate that you know to be wrong and can cost you the race. So lay them both aside and “run with endurance the race that is set before [you], looking unto Jesus, the author and finisher of our faith” (vv. 1-2 NKJV).
Soul food: 2 Tim 1-4; Matt 27:33-44; Ps 14; Pro 19:1-4
2026-07-20
Ephesians 3:20 NIV
Pastor Heidi Scanlon said: “God has blessings for us in categories we don’t even know exist.” That means God can create something out of nothing. He can seemingly come out of nowhere, and just when you need Him most, give you something you don’t even have a category for. God says: “‘For my thoughts are not your thoughts, neither are your ways my ways,’ declares the Lord. ‘As the heavens are higher than the earth, so are my ways higher than your ways and my thoughts than your thoughts'” (Isaiah 55:8-9 NIV).
You say, “If God has blessings that I don’t even have categories for, how can I ask for them?” That’s where the Holy Spirit, who dwells within you, comes to your aid: “We do not know what we ought to pray for, but the Spirit himself intercedes for us… in accordance with the will of God” (Romans 8:26-27 NIV). And because the Holy Spirit prays in accordance with the will of God, you are blessed with wisdom beyond your knowledge, power beyond your strength, and favour beyond your ability.
Paul put it this way: “Now to him who is able to do immeasurably more than all we ask or imagine, according to his power that is at work within us, to him be glory in the church and in Christ Jesus throughout all generations, for ever and ever! Amen” (Ephesians 3:20-21 NIV).
Now you still must do your due diligence, for God cannot bless negligence. But when you know you’ve faithfully done your part and obeyed God, you can trust Him for blessings beyond your imagination.
Soul food: 1 Tim 4-6; Matt 27:27-32; Ps 146; Pro 18:23-24
Efesiërs 3:20 NLV
Pastoor Heidi Scanlon sê: ‘God het seëninge vir ons in kategorieë wat ons nie eers weet bestaan nie.’ Dit beteken dat God iets uit niks kan skep. Hy kan onverwags uit die niet verskyn en net wanneer jy Hom die nodigste het, jou iets gee waaraan jy nie eers gedink het nie. God sê: ‘My gedagtes is anders as julle s’n, en julle paaie is nie my paaie nie… Want soos die hemel hoër is as die aarde, so is wat Ek doen, hoër as wat julle doen, en my gedagtes hoër as julle gedagtes’ (Jesaja 55:8-9 NLV).
Jy vra: ‘As God seëninge het wat ek my nie eers kan indink nie, hoe kan ek daarvoor vra?’ Dis waar die Heilige Gees, wat in jou woon, jou help: ‘…die Gees self neem ons gebedsbehoeftes voor God op… in harmonie met God se wil vir die gelowiges…’ (Romeine 8:26-27 NLV). Omdat dit wat die Heilige Gees bid in ooreenstemming met God se wil is, word jy met wysheid wat bo jou kennis is, met krag wat bo jou krag is, en met guns wat bo jou vermoë is, geseën.
Paulus het dit so gestel: ‘Hy moet geprys word – Hy wat mag het om deur die krag wat in ons werk, oneindig meer te doen as wat ons vra of dink om te vra. Die kerk wat aan Christus Jesus verbind is, moet Hom prys deur al die geslagte heen tot in alle ewigheid! Amen’ (Efesiërs 3:20-21 NLV).
Jy moet egter steeds jou plig doen, want God kan nie nalatigheid seën nie. Wanneer jy egter weet dat jy jou deel getrou gedoen het en God gehoorsaam het, kan jy Hom vertrou vir seëninge waaraan jy nie eers kan dink nie.
Sielskos: 1 Tim 4-6; Matt 27:27-32; Ps 146; Spr 18:23-24
2026-07-19
1 Korintiërs 15:58 NLV
In die dae toe groot beesplase volop in Amerika was, is ‘n klein esel soms aan ‘n wilde perd vasgemaak en dan op die vlaktes losgelaat. Die wilde perd sou die esel kilometers ver sleep en hom soos ‘n sak voer rondgooi. Binne ‘n paar dae sou hulle egter terugkeer. Die klein esel sou eerste opgemerk word, waar hy terug plaas toe met sy onderdanige perd draf. Iewers op die vlaktes sou die perd uitgeput raak en homself van die esel probeer losmaak. Op daardie oomblik het die esel die meester van die twee geword. Die stadige, geduldige, onbelangrike dier het die leier van die vinniger, meer wispelturige en meer gewaardeerde een geword.
Wat het die verskil gemaak? Om ‘n standvastige doel te hê! Wat was die esel se doel? Om terug huis toe te gaan! Dus, maak nie saak hoeveel keer die perd baklei het, aan die tou getrek het en op sy rug beland en woedend geskop het nie, die esel het elke keer wat hy weer op sy voete gekom het, nog ‘n paar treë in die rigting van die plaas gegee. Dit was net ‘n kwessie van tyd voordat die moeë en uitgeputte perd besluit om by hom in te val.
Een van die groot temas van die Skrif is om ‘n standvastige doelwit te hê. Samuel het vir die Israeliete gesê: ‘Julle moenie weggaan van Hom nie, want dan gaan julle na die afgode toe wat niks beteken nie en wat nie kan help en red nie’ (1 Samuel 12:21 ABA). Jesaja het geskryf: ‘…Ek het my gesig hard soos vuurklip gemaak. Ek weet ek sal nie in die verleentheid kom nie’ (Jesaja 50:7 NLV). Paulus het geskryf: ‘…staan baie vas, onbeweeglik. Gee altyd julle allerbeste vir die Here se werk…’
Sielskos: Matt 5:10; 2 Kor 4:8-10; Rom 12:14
