Navigeer verliese in die lewe (3)

Hoe kan ons ons kinders help om die lewe se verliese te navigeer?

1) Moenie hulle kapasiteit vir droefheid onderskat nie. Kinders is dikwels die ‘vergete’ bedroefdes. Hulle pyn is waarlik en intens; erken en verklaar dit dus geldig.

2) Moenie dit vermy om oor die verlies te praat wanneer hulle teenwoordig is nie. Deur hulle van volwassenes wat rou weg te hou, ontneem jy hulle die geleentheid om ondersteuning te ontvang en hulle verlies beter te verstaan. Sluit hulle by die familie se ervaring van rou in.

3) Moedig hulle aan om hulle gevoelens oor die verlies te deel. Leer hulle dat hulle nie hoef ‘sterk’ te wees nie en bevestig dat hulle gevoelens saakmaak. Baie jong kinders het ‘n beperkte begrip van die betekenis, permanensie en onomkeerbaarheid van die dood. Hulle kan net baie kort en konkreet daaroor praat. Ouer kinders verstaan die betekenis daarvan en moet aangemoedig word om daaroor te praat.

4) Maak voorsiening vir elke kind se persoonlikheid. Kinders wat introverte is mag dalk hulle eie spasie nodig hê; terwyl ekstroverte dit mag nodig hê om daaroor te praat en te sosialiseer. Afhanklike kinders het sterk volwassenes rondom hulle nodig; onafhanklike kinders kan baie dinge self hanteer.

5) Kommunikeer op ‘n realistiese manier met hulle. Volwassenes gebruik dikwels woorde wat kinders verwar. ‘Jou pa het huis toe gegaan… vir ewig aan die slaap geraak… is die ewige rus in’ ens. Om die dood as die einde van hierdie fisiese lewe te beskryf is Bybels, verduidelik die betekenis van verlies en laat kinders toe om vrae wat vir hulle saakmaak, te vra. Jou kinders kan verlies hanteer en verstaan dat die ewige lewe God se wonderlike oplossing is; dat ons eendag by ons geliefdes in die hemel gaan aansluit (sien Johannes 14:2-3).

Sielskos: Eks 1-3; Luk 11:45-54; Ps 53; Spr 6:9-11