Geestelike groei (2)

Mense met ‘n sterk geloof kan jou minderwaardig laat voel as jy jouself met hulle vergelyk. ‘n Bybelonderwyser skryf: ‘Ek het daardie geloofshelde bewonder wie se fleurige getuienisse almal geïnspireer het. Hulle het so veranderd, so seker van hulself, so stabiel voorgekom. Ek het gedink dat God se liefde volgens ‘n merietesisteem uitgedeel word. As ek vandag goed doen, sal Hy my liefhê. As ek misluk, sal Hy nie. Wat ‘n wipwarit! Ek het nie besef dat enigiets wat gebore word, tyd nodig het om te groei en in volwassenheid te ontwikkel nie. Ek het ‘n onmiddellike, kragtige, allesomvattende metamorfose verwag wat my in perfeksie sou transformeer.’ Voel jy dieselfde, asof daar iets verkeerd is met jou omdat jy nooit opmeet nie? Indien dit die geval is, lees die volgende: ‘Toe ek nog klein was, het ek gepraat soos ‘n kind, gedink soos ‘n kind, geredeneer soos ‘n kind. Maar noudat ek volwasse is, het ek die dinge van ‘n kind ontgroei.’ Jy begin as ‘n geestelike baba, dan word jy ‘n geestelike kind, dan ‘n geestelike tiener en uiteindelik word jy ‘n geestelike volwassene. Jy ‘arriveer’ egter nooit. Met jou doen-dit-jouself, vinnige geestelikheid sal jy net ander mense met ‘n valse sin van heiligheid probeer beïndruk. Dit sal jou keer om eerlik met God te wees en sal jou laat dink dat jy verder op jou geestelike reis is as wat jy regtig is. Onthou jy toe jy as kind jou ma se hoëhakskoene of jou pa se werkstewels aangetrek het? Maak nie saak hoe graag jy wou nie, jy kon hulle nie maak pas nie. Dit beteken nie daar was iets fout met jou nie; dit het net beteken dat jy op presies die regte plek vir jou ouderdom was.

Sielskos: Gen 13-16; Joh 11:45-57; Ps 118:10-18; Spr 31:10-13