Die tweede Saligspreking

Jesus praat nie noodwendig hier oor die verlies van ‘n geliefde nie, maar dat diegene wat oor hul sondes treur, God se vertroosting sal ontvang. Wanneer jy oor jou sondes en die probleme wat hulle vir jouself en ander meegebring het treur, plaas jy jouself in ‘n posisie om God se vergifnis te ontvang. Ware bekering fokus nie op die self nie. Dit is nie morbied of wanhopig nie; dit spruit nie uit valse nederigheid of selfbejammering nie. Dit is om openlik, duidelik en eenvoudig te erken dat jy God se genade nodig het.

Solank as wat jy jou in jou sondes verlustig, probeer om dit te regverdig of ander daarvoor blameer, kan jy nie vergewe word nie. Dit is slegs wanneer jy bid: ‘Ek bely dat ek teen U gesondig het in my gedagtes, my woorde en my dade,’ dat jy jouself in ‘n posisie plaas om van jou sonde gereinig te word. Die Bybel sê: ‘As ons beweer dat ons nie sonde het nie, mislei ons onsself en leef ons nie volgens die waarheid nie. As ons egter ons sondes bely, Hy is betroubaar en regverdig om ons sondes te vergewe en ons skoon te maak van alle verkeerde optrede’ (1 Johannes 1:8-9 NLV).

Daarin lê ons troos! Dit is God se vergifnis wat ware vreugde en troos in ons siele voortbring. Dit is God se vergifnis wat ons diep innerlike wonde genees en wat ons intimiteit met ons hemelse Vader herstel. Dawid het gesê: ‘Maar ek het my oortredings bely, my sonde nie weggesteek nie. Ek het gesê: ‘Ek bely my opstand teen die Here.’ En my sonde en oortredings het U vergewe’ (Psalm 32:5 NLV).

Sielskos: Eks 17:1-7; Jes 44:3; Joh 7:37-41