2018-03-17
Galasiërs 2:21 NLV
Terwyl genade nie vir ons ‘n lisensie gee om te lewe net soos ons wil nie, veroorsaak ons ongekende skade wanneer ons ander veroordeel wanneer hulle nie volgens ons standaarde optree nie. Chuck Swindoll skryf: ‘Wettisisme versprei ‘n verlammende gif, verblind ons oë en wek trots in ons harte op. Liefde word deur ‘n verstandelike kontrolelys, waaraan ander mense verwag word om te voldoen, oorskadu. Voor jy tot die gevolgtrekking kom dat jy nie hieraan skuldig is nie, oorweeg bietjie jou reaksie die volgende keer wat jy ‘n gelowige ontmoet wat nie soos jy dink, optree of aantrek nie. Selfs wanneer jy dink dat jy gesofistikeerd genoeg is om jou ware gevoelens te vermom, kom dit tog in jou houding na vore.’ Jesus het gesê, ‘Hou op om ander te oordeel, en julle sal nie geoordeel word nie. Hou op om ander te kritiseer, en julle sal nie gekritiseer word nie. As julle ander vergewe, sal julle vergewe word’ (Lukas 6:37 NLV). ‘n Vooroordelende Christen tree op asof hulle lig helderder sal skyn as hulle iemand anders se lig doodblaas. Dit werk nie so nie. Paulus skryf, ‘…As dit moontlik was om deur God vrygespreek te word deur die wet te onderhou, het Christus mos verniet gesterf!’ Jy vra, ‘Maar wat as iemand die pad byster raak, of met opset sondig?’ Die Bybel sê, ‘…wanneer iemand iets doen wat verkeerd is, moet julle wat deur die Gees gelei word, daardie persoon nederig reghelp. Wees baie versigtig dat jy nie ook versoek word nie’ (Galasiërs 6:1 NLV). Wanneer jy dit op jouself neem om ander te veroordeel, weier jy hulle dieselfde genade wat jy dalk mag nodig kry voor die dag verby is.
Sielskos: 2 Kon 16:1-18:16; Matt 24:29-51; Ps 26; Spr 7:26-27
2018-03-16
Psalm 40:9 NLV
Billy Graham se vrou, Ruth, skryf: ‘Vanaand sit ek op die stoep, met ons ou Duitse herdershond wat by my voete lê. Donderweer rommel in die verte. Soos die storm nader kom, storm ons hond na die grasperk om dit tegemoet te gaan en dit verwoed die stryd aan te sê. Na die storm verby is, keer hy terug na die stoep, oortuig dat hy die storm weggedryf het. Hy is ‘n Duitse waghond en is opgelei om te soek en te red, aan te val en gehoorsaam te wees. Ek kan nie aan ‘n geleentheid dink wat ek hom moes beveel het om aan te val nie. ‘n Goed opgeleide hond kan egter vyandigheid aanvoel of ‘n wapen opmerk. In daardie geval sal die persoon wys wees om in sy spore te vries. Dis egter die gehoorsaamheidsopleiding wat die ware vreugde verskaf. Om hom te leer om te sit, te lê, weg te gaan, te soek, te bly, te stop. ‘n Ongehoorsame hond is nie net ‘n kopseer nie, hy kan ook ‘n hindernis wees. Gehoorsaamheid maak van ‘n hond ‘n vreugde. Is dit nie ook so met God en sy kinders nie? Daar is persone wat ek ken wat opgelei is om aan te val. Ons sal nou nie name noem nie – jy mag dalk ‘n paar ken. Daar is ook diegene wat in soek en redding opgelei is – soos sendingwerkers. Dan is daar diegene wat in gehoorsaamheid opgelei is. Ek dink meer as enigiets anders, verskaf hulle vreugde aan die Here, eenvoudige gehoorsaamheid; vreugdevolle, ywerige, onvoorwaardelike gehoorsaamheid. Om saam met die Psalmdigter te sê, ‘Dis my begeerte om u wil te doen…’ sal die toppunt van opleiding vir die Christen wees, want dit is wat vir God die grootste vreugde gee.’
Sielskos: 2 Kon 13-15; Matt 24:3-28; Ps 24; Spr 7:24-25
2018-03-15
Filippense 4:6 DB
Die Bybel sê, ‘Moenie oor dinge sit en tob of jou bekommer nie. Gaan praat met God daaroor… Jy sal dan verlig en tevrede voel…Hierdie wete dat Jesus by jou is, sal keer dat die bekommernisse weer met jou emosies weghardloop of dat jy jou weer van voor af begin bekommer’ (verse 6-7 DB). Wanneer jy bid, bekommer jy jou minder. In gebed gee jy die probleem vir God, dus ervaar jy vrede. Beteken dit dat jy jou glad nie meer oor die probleem sal bekommer nie? Nee, dit beteken net dat jy jou minder sal bekommer. As dit jou doelwit is om dit volkome aan God te gee en jou glad nie daaroor te bekommer nie, sal jy net stap vir stap daar kom. God verwag nie van jou om in ‘n staat van ontkenning te lewe nie. Van jou bekommernisse is ernstige sake. God verwag nie van jou om skielik nie meer daaroor om te gee nie. Hy bied egter ‘n alternatief tot die nuttelose en uitputtende gewoonte van kommer: ‘Moenie ophou bid nie’ (1 Tessalonisense 5:17 NLV). Beteken dit dat jy met ‘n vinnige dertig sekonde gebedjie van al jou angs ontslae sal raak? Nee, dit beteken dat jy jou dag met gebed moet begin en aan en af deur die dag moet bid. Bid terwyl jy bestuur. Bid by die werk. Bid wanneer jy ‘n moeilike telefoonoproep kry. Bid wanneer jy deur iets teleurgestel word. Bid wanneer iets jou verras. Bid wanneer jy oorwinning behaal. Bid te midde van pynlike nuus. Moet letterlik nie ophou bid nie. Jou hemelse Vader, wat diep deur jou stryd aangeraak word, is lief daarvoor wanneer jy na Hom toe kom om raad te vra. Hy staan gereed om in te tree. Nooi Hom net uit om dit te doen.
Sielskos: 2 Kon 11-12; Matt 23:29-24:2; Ps 135; Spr 7:21-23
2018-03-14
Markus 14:6 NLV
Toe die vrou haar albaste fles gebreek het, was die reaksie van die dissipels treffend. ‘…Hoekom hierdie verkwisting van duur olie?..’ (vers 4 NLV). Hulle het gedink sy verspil haar parfuum toe sy dit oor Jesus se voete gegiet het. Hulle het dit ‘n vermorsing genoem, maar Hy het dit “‘n weldaad” genoem. Toe het Hy voortgegaan om te sê, ‘Ek verseker julle, waar hierdie Goeie Nuus ook al oor die hele wêreld verkondig sal word, sal daar ook gepraat word van wat sy gedoen het, en so sal sy vir altyd onthou word!’ (vers 9 NLV). Kan jy jou indink wat so ‘n stelling vir haar selfvertroue gedoen het? Sy het heel waarskynlik jare laas ‘n vriendelike woord of ‘n kompliment gekry. Niemand kan potensiaal soos Jesus raaksien nie, omdat Hy die Een is wat dit in die eerste plek vir ons gee. Dis ook hoekom God nooit op jou sal opgee nie. Dis nie in sy aard nie (sien Filippense 1:6). Sy ‘…goedheid en trou vergesel [jou] al die dae van [jou] lewe…’ (Psalm 23:6 NLV). Hierdie vrou was desperaat genoeg om ongenooid by die partytjie op te daag. Jesus reageer op desperate mense. Hoe desperaat is jy? Desperaat genoeg om ‘n verandering te maak, om ‘n opoffering te maak? Desperaat genoeg om deurnag te bid? Die hele Bybel te lees? Die konflik op te los? Met ‘n vriend, wat ‘n verlore saak is, te pleit? Om jou spaargeld vir die uitbreiding van die koninkryk te skenk? Die pad van die minste weerstand sal jou nie bring waar jy moet wees nie. As jy egter vir God uit jou pad gaan, sal God vir jou uit sy pad gaan.
Sielskos: 2 Kon 9-10; Matt 23:15-28; Ps 28; Spr 7:14-20
2018-03-13
Markus 14:5 DB
Dis moontlik dat die albaste fles elke sent van die vrou se spaargeld verteenwoordig het. Die waarde daarvan word bewys deur die feit dat twee van die skrywers van die evangelie dit opmerklik gevind het en vir ons ‘n geskrewe skatting gegee het: 300 silwer geldstukke – die ekwivalent van ‘n jaar se salaris. Vir die meeste van ons, verteenwoordig die albaste fles vol olie, geld. Dis ons neseier. Dis ons pensioenfonds. Die vraag is: Is jy gewillig om dit alles weg te gee? Ons stel nou nie voor dat jy nie jou rekeninge moet betaal of vir jou toekoms moet beplan of vir jou familie moet sorg nie. As God jou egter aanspoor om dit alles weg te gee, sal jy gewillig wees om jou albaste fles te breek en dit by Jesus se voete uit te giet? Gedurende sy leeftyd het John Wesley ongeveer dertig duisend pond weggegee. As mens dit volgens inflasie aanpas, is dit meer as R23 miljoen in vandag se tyd. Wesley het ‘n verbond met God in 1731 aangegaan om sy jaarlikse inkomste tot agt-en-twintig pond te beperk. Die eerste jaar het hy egter net dertig pond gemaak, dus het hy net twee pond gegee. Die volgende jaar het sy inkomste verdubbel, en kon hy twee-en-dertig pond weggee. Hy het nooit meer as eenhonderd pond in sy besit gehad nie, omdat hy bang was om ‘n aardse skat bymekaar te maak. Hy het geglo dat God se seën beteken dat ons ons standaard van gee moet verhoog, nie ons lewensstandaard nie. Selfs toe sy inkomste duisende ponde oorskry het, het hy eenvoudig gelewe en al sy surplus geld weggegee. Hy het met ‘n paar munte in sy sak gesterf, maar het ‘n stoor vol skatte in die hemel gehad. Dink daaroor!
Sielskos: 2 Kon 7-8; Matt 23:1-14; Ps 27; Spr 7:10-13
2018-03-12
Lukas 7:37 NLV
Die Bybel sê, “‘n Sekere vrou van losse sedes… het ‘n albaste fles met duur aromatiese olie gebring. Sy het agter Jesus gekniel, by sy voete, en gehuil. Haar trane het op sy voete geval… Toe het sy… aromatiese olie daaraan gesmeer” (verse 37-38 NLV). Hierdie olie was suiwer nardusolie, ‘n meerjarige krui wat in die Himalajas geoes word. ‘n Halwe liter daarvan! Die fles, wat van deurskynende edelstene gemaak was, was heel waarskynlik ‘n familie erfstuk. Dit mag dalk selfs haar bruidskat gewees het. Dit was eenvoudig haar kosbaarste besitting. Hoe ironies, maar tog toepaslik, dat die parfuum wat sy in haar beroep as prostituut gebruik het, die kenteken van haar belydenis van geloof sou word toe sy elke laaste druppel oor die voete van Jesus gegiet het. Die breek van daardie fles was haar breek met haar verlede. Sy sou nie meer die stank van sonde met die soet geur van parfuum probeer verdoesel nie. Geen geheime meer nie. Geen skande meer nie. Sy het uit die donker skaduwee van sonde in die lig van die wêreld uitgestap. Daar kom ‘n oomblik wat jy al jou kaarte op die tafel voor God moet sit. ‘n Oomblik waar jy al jou geheime, struikelblokke en sondes moet openbaar. ‘n Oomblik waar jy met jou volle gewig op die genade van God moet val. Hoekom tree ons op asof ons sonde ons diskwalifiseer om die genade van God te ontvang? Dit is die enigste rede wat ons daarvoor kwalifiseer! Enigiets anders is ‘n eiegeregtige poging om God se genade te probeer verdien. Jy kan nie God se genade net 99% vertrou nie. Dis alles of niks. Wanneer ons onsself probeer red, verbeur ons die redding wat alleenlik deur Jesus Christus kom, met genade deur geloof (sien Efesiërs 2:8-9)
Sielskos: 2 Kon 4:18-6:33; Matt 22:34-46; Ps 112; Spr 7:6-9
