2018-04-21
Efesiërs 3:8 NLV
Eendag het die Fariseërs ‘n vrou gevang wat egbreuk gepleeg het. Die wet van Moses was duidelik; sy moes gestenig word. Die Fariseërs was reg om dit te doen. Hierdie vrou het seker gedink dat Jesus sou saamstem. Skielik het Jesus egter gebuk en in die sand begin skryf. Sommige geleerdes dink dat Hy miskien die Fariseërs se sondes neergeskryf het, kompleet met tye en plekke. Toe Hy opkyk, was die vrou se aanklaers weg. Hy het vir haar gesê, ‘…Ook Ek veroordeel jou nie. Gaan maar, en moet van nou af nie meer sonde doen nie’ (Johannes 8:11 NLV). Daardie dag het Jesus haar van ‘n plek van onmiskenbare skuld na ‘n plek van onvoorwaardelike kwytskelding verhoog. Sy het dit nie verdien nie; sy het nie eers geweet dat dit moontlik was nie. Dis jou verhaal ook, nie waar nie? Eendag het Abraham Lincoln toegekyk hoe die eienaar van ‘n plantasie vir ‘n slawemeisie bie. Lincoln het gedink dat die eienaar die meisie sou koop en haar mishandel, dus het Lincoln die prys betaal sodat sy kon vrygaan. ‘Beteken dit dat ek kan gaan waar ek wil?’ het sy gevra. Lincoln het geantwoord, ‘Ja, jy is vry!’ Met trane wat oor haar wange stroom het sy gesê, ‘Dan, Meneer, sal ek saam met jou gaan.’ Die woord ‘genade’ is so belangrik dat Paulus dit drie keer meer as enige ander skrywer noem. Met sy vroeër gewelddadige lewe in gedagte, skryf hy ‘Aan my, die heel onbelangrikste van al God se mense, is hierdie onverdiende goedheid gegee…’ Die woord ‘genade’ kom van die Griekse woord charis, wat ‘pure vreugde’ beteken. Alhoewel jy dit nie verdien nie, sien God jou redding as ‘pure vreugde.’
Sielskos: Hand 10-11; Mark 4:1-9; Ps 103:1-12; Spr 10:27-29
2018-04-20
Deuteronomium 29:29 NLV
Die Bybel sê: ‘Vertrou op die Here met alles wat jy het. Moenie staatmaak op jou eie insigte nie’ (Spreuke 3:5 NLV). Hierdie Skrifgedeelte is maklik om aan te haal, maar moeilik om volgens te lewe, veral wanneer ons lewens deur tragedie aangeraak word en ons nie die redes daaragter verstaan nie. Daar is tye wat ons bid en God vir ons antwoorde gee en daar is tye wat ons bid en Hy vir ons vrede gee. ‘…Vra alles wat julle nodig het van God, terwyl julle Hom ook dank vir alles wat Hy doen. As julle so bid, sal julle God se vrede beleef. Hierdie vrede is wonderliker as wat ‘n mens ooit kan dink. Omdat julle aan Christus behoort, sal die vrede van God julle harte en gedagtes soos ‘n veiligheidswag oppas’ (Filippense 4:6-7 NLV). In tye van pyn en verlies, is daar twee Skrifgedeeltes waarop jy kan staan: 1) ‘Die geheime dinge is vir die Here ons God. Die dinge wat geopenbaar is, vir ons en ons nageslag…’ Wanneer dit by die verstaan van dinge kom, het ons ons gebied en God het syne. Ons s’n is beperk tot wat Hy besluit Hy aan ons wil openbaar. Paulus, wat die helfte van die Nuwe Testament deur goddelike openbaring geskryf het, erken, ‘Ons ken maar net ten dele…’ (1 Korintiërs 13:9 NLV). 2) ‘En ons weet dat God alles ten goede laat saamwerk vir hulle wat Hom liefhet, hulle wat geroep is volgens sy doel vir hulle lewe’ (Romeine 8:28 NLV). Wanneer jy dus in die versoeking kom om jou hande in wanhoop op te gooi en te sê, ‘Wie weet?’ herinner jouself, ‘God weet!’ Herinner jouself vandag daaraan dat Hy dinge ten goede vir jou en vir sy heerlikheid laat uitwerk.
Sielskos: Hand 8-9; Mark 3:28-35; Ps 130; Spr 10:24-26
2018-04-19
Deuteronomium 31:6 NLV
Enige tyd wanneer jy iets vir die eerste keer probeer, of iets waarin jy voorheen misluk het, of iets wat jy dink te groot vir jou is, sal jy beide vrees en geloof ervaar. Hulle gaan hand aan hand. Een sal die ander een oorwin, maar hulle gaan nooit weg nie. Omdat Israel geen idee gehad het watter uitdagings vir hulle voorgelê het nie of hoe die lewe in die Beloofde Land sou wees nie, het God vir hulle gesê, ‘Wees sterk en hou moed!.. Die Here julle God sal met julle wees. Hy sal julle nie in die steek laat nie en julle nie verlaat nie.’ Dis vandag ook sy belofte aan jou! Dis die vrees vir mislukking wat ons die meeste van die tyd terughou. Tog besef jy wanneer jy terugkyk dat mislukking glad nie permanente skade aanrig nie; jy groei inteendeel as gevolg daarvan. Dr Joan Borysenko skryf: ‘Toe ek by Harvard toegelaat is, was ek seker dat dit as gevolg van ‘n rekenaarfout was. ‘n Prokureursvriend van my raak elke keer angsbevange net voor sy die slotargument voor ‘n jurie moet gee. Selfs wanneer jy ‘n kenner is, verdwyn vrees nie noodwendig nie. Dit is wanneer jy vrees as deel van die reis aanvaar, eerder as om daarvan af weg te hardloop, wat dit jou help om dit te oorwin.’ Om enige plek te kom, moet jy êrens begin, anders gaan jy nêrens nie. Die Amerikaanse essayis Hamilton Wright Mabie het gesê, ‘Die vraag wat elke mens moet beantwoord is nie wat hy sal doen as hy die inkomste, tyd, invloed en opvoedkundige voordele gehad het nie, maar wat hy sal doen met die dinge wat hy het.’ Konfronteer dus jou vrees, neem ‘n tree in geloof en vertrou God vir jou sukses.
Sielskos: Hand 6-7; Mark 3:20-27; Ps 75; Spr 10:22-23
2018-04-18
Spreuke 27:21 NLV
Die woord vleier kom van ‘n Franse term wat beteken ‘om te klop, te streel of te liefkoos.’ Dus is ‘n vleier iemand wat jou met een hand op die skouer sal klop en in sommige gevalle met die ander hand jou in die rug sal steek. Vleiery is iets wat ‘n persoon in jou gesig vir jou sal sê, maar nie agter jou rug nie. Dis onopregte lof vanuit ‘n onopregte beweegrede. Die Bybel waarsku ons om daarvoor versigtig te wees: ‘Loop katvoet vir die man wat jou altyd loop en vlei. Hy bedoel dit nie regtig nie. Dit is soos ‘n net wat hy oor jou gooi en waaruit jy nie kan loskom nie’ (Spreuke 29:5 DB). Salomo sê dat jy op die lange duur beter af is met ‘n persoon wat jou kritiseer as ‘n persoon wat jou vlei. ‘Die een wat ander berispe kry op die einde waardering, en nie die persoon wat ander vlei nie’ (Spreuke 28:23 NLV). Wanneer dit by vleiery kom, moet jy altyd hierdie twee dinge in gedagte hou: 1) Prys spaarsamig maar opreg, met slegs die beste vir die ander persoon in gedagte. 2) Ontvang lof met wysheid, sonder om jouself of die persoon wat jou prys te ernstig op te neem. Onthou altyd dat vleiery die wapen is wat Satan teen Adam en Eva in die tuin van Eden ingespan het: ‘…Julle sal dan net soos God alle kennis hê’ (Genesis 3:5 NLV). Dis hoekom Salomo skryf: “‘n Smeltkroes bepaal die gehalte van silwer, die vuuroond bepaal die suiwerheid van goud. ‘n Mens se waarde word bepaal deur wat mense van hom sê.” Die vraag wat jy jouself altyd moet afvra wanneer iemand jou prys is dus: Laat dit my ‘n groter kop, of ‘n groter hart kry?
Sielskos: Hand 3:11-5:42; Mark 3:13-19; Ps 127; Spr 10:19-21
2018-04-17
Filippense 1:29 NLV
Dink aan Getsemane, die tuin waar Jesus self met die wil van God gestoei het. ‘…Neem tog hierdie beker van lyding van My weg…’ (Markus 14:36 NLV). Jesus het geweet dat Hy hierdie beker van lyding tot op die bodem moet drink, maar het sy Vader gevra of Hy dit kon wegneem, of daar ‘n ander manier was. Tog het Hy sy gebed afgesluit met ‘n gebed van oorgawe: ‘…Laat nogtans nie my wil nie, maar u wil geld!’ (Lukas 22:42 NLV). Ons gebede is geneig om meer op eksterne omstandighede as interne houdings te fokus, omdat ons wil hê dat God ons omstandighede, eerder as onsself, moet verander. Dis baie makliker so, maar ons mis die punt heeltemal. Dit is die slegste omstandighede wat dikwels die beste in ons na vore bring. As ons na die groter prentjie kyk en sien dat dit die slegte dinge is wat die beste dinge na vore bring, is dit waar dat die slegte dinge dus eintlik goed is! Dis net wanneer jy getoets word wat jy ‘n getuienis het om met ander mense te deel. Ja, jy kan van jou lyding gered word, maar jy kan nie geestelik volwasse word of toegerus word om ander te dien daarsonder nie. Dit beteken nie dat jy dit bewustelik opsoek nie, maar dit beteken dat jy dit sien vir wat dit is – ‘n geleentheid om God te verheerlik. Paulus, wat baie gely het, skryf, ‘Aan julle is immers die voorreg gegee om… ook… vir Hom te ly.’ Waar het Paulus sy krag vandaan gekry? ‘Ek weet verseker dat ons huidige lyding hoegenaamd nie vergelyk kan word met die heerlikheid waarmee God ons gaan verras nie’ (Romeine 8:18 NLV). Die woord vir jou vandag is dus: Strewe daarna om God in elke omstandigheid van die lewe te verheerlik.
Sielskos: Hand 1:1-3:10; Mark 3:7-12; Ps 43; Spr 10:17-18
2018-04-16
1 Korintiërs 10:31 NLV
Daar is twee ‘wat ook al’ verse in die Skrif. 1) ‘Wat julle ook al doen, doen dit van harte soos vir die Here en nie vir mense nie’ (Kolossense 3:23 AFR83). Jou doel in die lewe moet wees om lief te wees vir die werk wat jy doen, en die werk te doen waarvoor jy lief is. Dit is egter nie ‘n realiteit in elke fase van die lewe nie. Soms word jy geroep om ‘n goeie werk te doen vir ‘n minder goeie maatskappy, baas of salaris. Dank God dat jy ‘n werk het waarmee jy aan jou behoeftes kan voldoen, daar is werklose mense wat in ‘n oogwink met jou plekke sou wou ruil. 2) ‘Wat julle ook al eet of drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God.’ Hoe eet en drink jy tot eer van God? Paulus het ons daaglikse rituele gebruik om ‘n allesomvattende punt te maak. Selfs die mees alledaagse aktiwiteite is absoluut wonderbaarlik. Jy neem ongeveer drie-en-twintig duisend asemteue elke dag, maar wanneer laas het jy God vir een van hulle gedank? Ons is geneig om God vir die dinge wat ons asem wegslaan te bedank. Dis goed so, maar dalk moet ons Hom vir elke ander asemteug ook bedank! Die Westminster Kategismus beskryf ‘n doelgerigte lewe as volg: ‘Die mens se hoofdoel is om God te verheerlik en Hom vir altyd te geniet.’ Dit kan nie eenvoudiger of beter gestel word nie. Ons bestaan vir een rede en een rede alleenlik: om God te verheerlik en Hom vir altyd te geniet. Jy is geroepe om dit te doen, maak nie saak in watter omstandighede jy jou bevind nie. Enige manier. Enige plek. Wat ook al. Waar ook al.
Sielskos: Joël 1-3; Mark 3:1-6; Ps 56; Spr 10:14-16