2019-04-13
Psalm 103:7 NLV
Kom ons luister weer as Moses met God praat. ‘As dit dan so is, sê asseblief wat u planne is sodat ek kan weet wat U van my verwag…’ (Eksodus 33:13 NLV). Israel was midde-in ‘n krisis wat hulle verhouding met God bedreig het, maar waarvoor het Moses gebid? Nie, ‘Here, U moet hierdie probleem vir my oplos!’ nie. Hy het eerder gebid: ‘…sê asseblief wat u planne is sodat ek kan weet wat U van my verwag…’ Hy wou meer as net inligting van God gehad het, hy wou intimiteit met Hom gehad het: om sy hart en gedagtes te ken – hoe Hy oor die situasie gedink en gevoel het. God se guns en om Hom te ken sou al die ander dinge wat hy nodig gehad het meebring, insluitend ‘n oplossing vir die krisis. God het hom gegee wat hy gevra het. ‘Hy het sy wil aan Moses openbaar en sy dade aan die volk Israel.’ God het op Moses se versoek as volg gereageer: “…’Moet Ek dan self saamgaan sodat jou hart kan rus?'” (Eksodus 33:14 NLV). In die Hebreeuse teks is die woord ‘jou’ ook enkelvoudig. God het beloof om saam met Moses te gaan en slegs aan hom rus te gee. Enigiemand anders sou dit dankbaar aanvaar het, maar nie Moses nie! Sy gebed het sy eie belange oortref: “…’As U nie saam met ons gaan nie, moet U ons nie eers ‘n tree van hier af laat beweeg nie'” (vers 15 NLV). Is jou gebede groter as jouself en jou eie behoeftes? Die Bybel sê: ‘God het die mensewêreld só liefgehad…’ (Johannes 3:16 NLV). Bid dus dat jou familie, jou dorp en ‘n verlore wêreld nie sal vergaan nie, maar die ewige lewe sal hê!
Sielskos: Dan 5-7; Luk 22:47-53; Ps 103:1-12; Spr 10:13
2019-04-12
Exodus 33:12 NIV
We’ve witnessed Moses talking with God like a friend, saying what he truly felt and thought, and God wanted it that way. Let’s listen in on their conversation. When Moses said, “You have been telling me, ‘Lead these people’…You have said, ‘I know you by name and you have found favor with me'” (v. 12), he was mirroring back to God what God had just said to him. Do you remember saying to your spouse or friend, “You were the one who said [fill in the blank]”? That’s what Moses was doing here – reminding God of His own words. The truth is, God wants you to remember His promises and speak them in prayer. Not because He needs reminding, but because we do; plus His Word is the only word He’s obligated to fulfill (See Jeremiah 1:12). When you verbalize God’s Word in prayer, you’re praying in His will and you’re guaranteed a favorable hearing. So memorize Scriptures that relate to your needs and desires. Clothe your petitions in His promises. For example, when you say, “Lord, You said whatever I ask for in prayer, believing that I have received it, You will do it for me” (See Mark 11:24 NIV), it empowers your praying. The more you learn of God’s Word, the more your prayer time will conform to His will and the more closely aligned you’ll feel with Him. Keep your Bible handy when you talk to God so He can direct your thoughts to the words He wants you to pray.
Soul food: Dan 3-4; Luke 22:39-46; Ps 130; Prov 10:12
Eksodus 33:12 NLV
Ons het gesien hoe Moses met God soos ‘n vriend praat en sê wat hy waarlik voel en dink. God wou dit so gehad het. Kom ons luister na hulle gesprek. Toe Moses vir God gesê het: ‘…U het vir my gesê om hierdie volk te lei… U het wel vir my gesê dat U my baie goed ken en dat ek u goedkeuring wegdra’ (vers 12 NLV), was hy besig om te herhaal wat God so pas vir hom gesê het. Kan jy dink aan ‘n keer toe jy vir jou eggenoot of vriend gesê het: ‘Jy was die een wat …. gesê het!’? Dis wat Moses hier doen – hy herinner God aan sy eie woorde. God wil hê dat jy sy beloftes onthou en hulle in gebed spreek. Nie omdat jy Hom daaraan moet herinner nie, maar om jouself daaraan te herinner. Wanneer jy God se Woord in gebed verbaliseer, bid jy volgens sy wil en word jy ‘n gunstige reaksie gewaarborg. Memoriseer dus Skrifgedeeltes wat met jou behoeftes en begeertes verband hou. Klee jou petisies in sy beloftes. Wanneer jy byvoorbeeld sê: ‘Here, U het gesê dat wanneer ek iets in gebed vra en glo dat ek dit reeds ontvang het, sal U dit vir my doen’ (sien Markus 11:23 NLV), bekragtig dit jou gebed. Hoe meer jy van God se Woord leer, hoe meer sal jou gebedstyd in lyn met sy Woord kom en hoe nader sal jy aan Hom voel. Hou jou Bybel byderhand wanneer jy met God praat, sodat Hy jou gedagtes na die woorde wat Hy wil hê jy moet bid, kan rig.
Sielskos: Dan 3-4; Luk 22:39-46; Ps 130; Spr 10:12
2019-04-11
Eksodus 33:11 NLV
Wanneer jy met ‘n vriend gesels, is jy onbewaak en ontspanne. Jy kan sê wat jy dink sonder om bang te wees dat jy geoordeel gaan word. Dis hoe Moses en God met mekaar gepraat het – soos twee vriende wat deursigtig met mekaar is en mekaar vertrou. Hulle het gesê wat hulle voel en dink. Die Israeliete het pas ‘n goue kalf gemaak om te aanbid en God was kwaad genoeg om hulle te onterf en nuwe vriende te kies. Moses het ‘n groot krisis op hande gehad en het ‘n ernstige gesprek met God aangeknoop. Hy het in wese vir God gesê: ‘U sien dit op een manier en ek op ‘n ander manier. U perspektief maak my ongemaklik.’ Dit klink soos ‘n openhartige gesprek tussen vriende. Hy was nie besig om oneerbiedig te wees nie, hy het net sy hart oopgemaak. God en Moses het mekaar goed genoeg geken om te praat ‘…soos vriende wat gesels en mekaar in die oë kyk…’ Bid jy so? Sonder aanstel; net ‘n gesprek uit die hart met ‘n vriend wat jy vertrou en na aan voel? Dis wat God met Moses wou gehad het – en wat Hy ook met jou wil hê! Godsdienstige clichés en die gewone lysie van gebede kan jou geleentheid om diep en persoonlik met God te konnekteer, ondermyn. Maak eerder teenoor Hom oop. Praat eerlik met Hom oor waar jy vandaan kom en wat jy voel, dink en begeer. Dis hoe om ‘n vriend met God te wees!
Sielskos: Dan 1-2; Luk 22:24-38; Ps 127; Spr 10:11
Exodus 33:11 NLT
When you talk to a friend, you’re unguarded and relaxed. No need to “mind your P’s and Q’s.” You can say what you think without fear of being judged. That’s how Moses and God talked to each other – like two friends who were trusting and transparent. They said what they felt and thought. The Israelites had just created a golden calf to worship, and God was angry enough to disown them and pick some new friends. Moses had a major crisis on his hands, and he engaged God in a serious conversation. In essence he told God, “You see it one way and I see it another way. And your perspective is making me very uncomfortable.” Sounds like a candid exchange between friends, right? He wasn’t being disrespectful, he was opening his heart. God and Moses knew each other well enough to speak “face to face, as one speaks to a friend.” Do you pray like that? No posturing; just a heart-to-heart conversation with a friend you trust and feel close to. That’s what God wanted with Moses, and what He wants with you! Religious-sounding clichés and the usual run-of-the-mill prayer request list can undermine your opportunity to connect deeply and personally with God. Open up to Him instead. Get down to the nitty-gritty where you talk honestly about where you’re coming from and what you feel, think, and desire. That’s what being friends with God is all about!
Soul food: Dan 1-2; Luke 22:24-38; Ps 127; Prov 10:11
