2019-01-16
Efesiërs 4:32 NLV
Sommige van ons blink uit in ons loopbane, maar tree soos ‘n bul in ‘n glashuis op wanneer dit by ons verhoudings kom. Dan rasionaliseer ons dit deur te sê: ‘Ek het nie bedoel om iemand seer te maak nie,’ of ‘Dis maar net hoe ek is.’ Jammer. God laat ons nie so maklik daarvan afkom nie. Wanneer iemand jou irriteer, verwag God van jou om twee dinge te doen: 1) Wees die eerste een om uit te reik. Jy mag dalk reg wees, maar as jy wrokkig voel, watse nut het dit dan? Dink daaroor: As jy net ‘n jaar oorgehad het om te lewe, sou jy nog een sekonde van jou tyd aan sulke dinge spandeer het? Nee! Die Bybel sê: ‘Vergewe mekaar soos God julle vergewe het…’ (Efesiërs 4:32 NLV). God het die eerste tree geneem om ons te vergewe, sodat ons weet hoe om dit vir ander mense te doen. 2) Jy moet begrip hê. Wanneer sommige van ons ons punt probeer bewys, stoomroller ons oor almal en alles in ons pad. Doelgerigte, tydsbewuste mense kan hieraan skuldig wees. Die Bybel sê: ‘Wees eerder vriendelik met mekaar. Gee vir mekaar om. Vergewe mekaar soos God julle vergewe het.’ Die kans is goed dat die mense wat onder jou vel kom nie probeer om jou lewe moeilik te maak nie; hulle sukkel om hulle eie lewens te hanteer. Sodra jy begryp dat hulle nie kwaadwillig is nie, sal jy deernis vir hulle begin kry. Dis hoe dit met God is. ‘Hy sal ‘n geknakte riet nie verder afbreek nie. Mense wat dof brand soos ‘n lamppit sal hy nie uitdoof nie…’ (Jesaja 42:3 NLV). Vra Hom vandag om jou te wys hoe om sy liefde aan diegene wat jou irriteer, te bewys.
Sielskos: Jes 49-52; Luk 3:11-20; Ps 81; Spr 2:11-15
Ephesians 4:31 MSG
Some of us excel in our careers, but act like a bull in a china shop when it comes to our relationships. Then we rationalize it by saying, “I didn’t mean any harm,” or “That’s just my way.” Sorry, God doesn’t let us off the hook that easily. When someone irritates you, God requires you to do two things: (1) Be the first to reach out. You may be right, but if you’re resentful, what good is it? Instead of nursing a grudge or waiting for the other person to apologize, be first to reach out. Someone else’s response neither validates nor invalidates your decision to forgive. Think about it: If you had only a year to live, would you give such things another second of your time? No! The Bible says, “Forgiving…as God…has forgiven you” (Ephesians 4:32 NLT). God made the first move in forgiving us so we’d know how to do it for others. (2) Be understanding. When some of us argue our point, we bulldoze everybody and everything in our way. Purpose-driven, time-conscious, goal-oriented people can be guilty of this. The Bible says, “Be gentle with one another, sensitive. Forgive one another as quickly and thoroughly as God…forgave you.” Chances are the people who get under your skin aren’t trying to complicate your life; they’re struggling to cope with their own. Once you understand there’s no ill will intended, you begin to feel compassion for them. That’s how it is with God. “He will not crush the weakest reed or put out a flickering candle” (Isaiah 42:3 NLT). Today, ask Him to help you show His love toward those who irritate you.
Soul food: Isa 49-52; Luke 3:11-20; Ps 81; Prov 2:11-15
2019-01-15
Psalm 55:22 NIV
Sometimes the best thing to do is – turn the situation over to God. “Yes, but what about all those go-getters who rise with the sun, skip breakfast, and break records while I’m just ‘giving it to God’?” you ask. Good question. Look at Jesus; He didn’t get started until He was thirty. What about all those “wasted” years? He left them to God. And how did He react to those who heard His message, shrugged, and walked away? He left them to God. And what about those nitpicking Pharisees who gave Him so much grief? He left them to God as well. In The Finishing Touch, Charles Swindoll describes a time in his ministry when he felt driven and drained by never-ending demands. He writes: “If folks weren’t changing, I felt responsible. If some drifted, somehow I was at fault. If there wasn’t continual growth, I acted as if I needed to make it happen. If a sermon failed to ring with clarity and power, I struggled all of Monday and half of Tuesday. Talk about wasted energy! Time has helped; so has age. Virtually all of the things that once stole my joy and assaulted my motivation – I just leave to God. Don’t I care? Of course I care. But those cares are now placed in the hands of One who can handle them. What once bothered me, I’ve learned to give over to Him who doesn’t mind being bothered. Whereas criticism used to cripple me for days, I now do my best to sift, shift, and sail. I learn what I can – and turn the rest over to God.”
Soul food: Isa 45-48; Luke 3:1-10; Ps 79; Prov 2:9-10
Psalm 55:23 NLV
Soms is die beste ding om te doen, om die situasie aan God oor te gee. Kyk na Jesus; Hy het sy bediening eers op dertig begin. Wat van al daardie ‘vermorste’ jare? Hy het dit aan God oorgelaat. Hoe het Hy ook gereageer teenoor diegene wat sy boodskap gehoor het, hulle skouers opgetrek het en weggeloop het? Hy het dit aan God oorgelaat. Wat van daardie klomp Fariseërs wat Hom soveel moeilikheid gegee het? Hy het hulle ook aan God oorgelaat. In The Finishing Touch, beskryf Charles Swindoll ‘n tyd in sy bediening toe hy deur eindelose eise gedrewe en gedreineer gevoel het. Hy skryf: ‘As mense nie verander het nie, het ek verantwoordelik gevoel. As iemand die pad byster geraak het, was dit op een of ander manier my fout. As daar nie aanhoudende groei was nie, het ek opgetree asof ek dit moes maak gebeur. As ‘n preek nie mooi duidelik of kragtig was nie, het ek die hele Maandag en die helfte van Dinsdag daarmee geworstel. Praat van vermorste energie! Ek het met tyd en ouderdom verbeter. Amper al die dinge wat eens op ‘n tyd my vreugde gesteel en my motivering aangeval het – gee ek eenvoudig aan God oor. Beteken dit ek gee nie om nie? Natuurlik gee ek om. Daardie bekommernisse is egter nou in die Een wat hulle kan hanteer se hande geplaas. Ek het geleer om die dinge wat my eens op ‘n tyd gepla het, aan die Een oor te gee wat nie omgee om gepla te word nie. Waar kritiek my voorheen vir dae ontstel het, het ek nou geleer om te sif, te skuif en te seil. Ek doen wat ek kan – en gee die res aan God oor.’
Sielskos: Jes 45-48; Luk 3:1-10; Ps 79; Spr 2:9-10
2019-01-14
Markus 11:23 NLV
Jy moet drie dinge doen om dit wat God in sy Woord belowe het, te ontvang. Eerstens, neem ‘n besluit. Vat sy belofte vas en moenie laat gaan nie. God reageer op ‘n geloof wat uithou en ‘n besluit wat geneem is: ‘…by God is alles moontlik!’ (Matteus 19:26 NLV). Die voormalige bofbalster, Sam Ewing, het gesê: ‘Niks is so vernederend soos om toe te kyk hoe iemand iets doen wat jy gesê het nie gedoen kan word nie.’ Tweedens, visualiseer jou oorwinning. Voor konstruksie begin, het die argitek reeds die eindresultaat in sy of haar gedagtes gesien. Deur geloof het Abraham sy kinders ‘gesien’; hy het hulle elke keer getel wanneer hy na die sterre opgekyk het (sien Genesis 15:5). Gebruik jou geheue om weer oorwinnings in die verlede te sien en gebruik jou verbeelding om toekomstige oorwinnings te sien. Dis wat Dawid gedoen het toe hy Goliat verslaan het. Jy moet jou reus in die gesig kyk en verklaar: ‘In die Naam van die Here gaan jy val.’ Derdens, spreek tot jou situasie. Jesus het gesê: ‘… Julle moet geloof in God hê. Dit verseker ek julle, julle kan vir hierdie berg sê: ‘Mag God jou oplig en in die see gooi,’ en dit sal so gebeur. Al wat nodig is, is dat julle regtig sal glo en nie in julle harte twyfel nie’ (Markus 11:22-23 NLV). Moenie net oor jou berg praat nie, praat met hom! Maak seker dat dit wat jy sê, in lyn met God se Woord is. Maak sy Woorde jou woorde en die berg sal jou slaaf word. Hy moet – want Jesus het so gesê!
Sielskos: Jes 42-44; Luk 2:41-52; Ps 74:12-23; Spr 2:7-8
