Tel jou woorde

Soms verskoon ons iemand se kritiese houding deur te sê, ‘Ag, sy blaf is erger as sy byt.’ Ja, ‘n hond se byt kan seermaak, maar so ook ‘n hond se blaf. Dit kan ‘n kind traumatiseer en hulle met vrees vul. Dink daaraan – wil jy met ‘n hond vergelyk word? Soms is dit nodig om iemand te konfronteer om sodoende gesonde grense vir jouself daar te stel, of om hulle veilig te hou. Jesus het egter meer kere met deernis gepraat as wat Hy gekonfronteer of veroordeel het. Karen Casey Arneson vertel van haar vroeë ervarings as ‘n gelowige: ‘Ek het die koninkryk vol littekens en bloeiend binne gegaan, met die hoop om genesing vir my wonde te vind. Ek het iemand gevind wat my bytmerke skoongemaak het en my ou wonde versorg het. Ek het ook uitgevind dat daar kannibale in die Christendom is. Dis die susters met die soet glimlagte wat jou rug byt wanneer jy wegdraai. Die nuuskierige Nellies wat om jou kom snuffel vir ‘n lekker skinderstorie. God waarsku ons: ‘Maar julle byt en verskeur mekaar. Pas op dat julle mekaar nie heeltemal verslind nie!’ (Galasiërs 5:15 NLV). Om krag te kry om ons natuurlike aptyt teë te werk, beteken dat ons ons honger by ‘n ander bron moet versadig. Die Psalmdigter sê: ‘Smaak en sien dat die Here goed is…’ (Psalm 34:9 AFR53) Sonder waaksaamheid kan ons maklik weer in ou gewoontes terugval. ‘n Bietjie peusel aan hierdie een, ‘n bietjie proe aan daardie een… en voor ons besef het ons weer die kannibaal binne-in ons losgelaat. Terwyl ons geroepe is om ons broers en susters te help wat in sonde vasgevang is, word ons ook gewaarsku om versigtig te wees om nie self versoek te word nie (sien Galasiërs 6:1 NLV).

Sielskos: Rom 12-14; Luk 6:1-16; Ps 104:1-23; Spr 3:9-10