Moenie uitbrand nie (2)

Nog ‘n vorm van uitbranding is ‘deernis moegheid’ en mense wat ander mense help, is die meeste geneig om dit te kry. Simptome sluit in die geloof dat jy nie meer effektief is nie, dat jy jouself en ander met afsydigheid behandel, jouself van jou verantwoordelikhede onttrek, sosiale en interpersoonlike kontak vermy en oorwonne voel. As jy ‘n tipe-A persoonlikheid het, loop jy nog ‘n groter risiko om uit te brand.

Een berader sê: ‘Gedrewe mense ly dikwels aan ‘adrenalienverslawing’ en soek maniere om klein oplewings daarvan te kry, soortgelyk aan die gevoel wat mense uit alkohol, kafeïen en nikotien kry, behalwe dat hulle die gevoel kry deur mense te beheer en komplekse besluite te neem. Geestelike oorsake van stres sluit seksuele versoeking, woede, wanhoop, jaloesie op ander mense se sukses en angs oor finansies, in. Pastore word dikwels op troontjies geplaas en daar kan nie aan die verwagtinge wat daarmee gepaard gaan, voldoen word nie.

In ‘n poging om dus aan hierdie verwagtinge te voldoen, raak hulle te doelgerig vir hul mense, of te akkommoderend in terme van geestelike traagheid, hulle word perfeksioniste, oorontwikkel die een kant van hul bediening of identifiseer so nou met hul roeping dat dit uitmekaar val. Jou liggaam gee vir jou waarskuwingstekens: slapeloosheid, spysverteringsprobleme, hoofpyne, moegheid, spierspanning, tande wat kners en hoë bloeddruk. Ongelukkig veroorsaak dit selde dat die slagoffer afskaal – totdat ‘n maagseer, beroerte of hartaanval plaasvind.

As pastoor moet jy net soveel tyd met die sterkes as met die swakkes bestee; hulle gee jou krag en ondersteuning; kan vir die bediening opgelei word en meer hande verhoog die geestelike en emosionele gesondheid van jou kerk.’

Sielskos: 1 Kron 7:20-9:44; Joh 9:1-12; Ps 83:1-8; Spr 26:7-12