2023-12-05
Genesis 27:27 NLV
Elke kind wil graag sy pa se seën hê en elke pa is geroepe om sy kinders te seën. Toe Isak sy seuns geseën het, het hy namens God opgetree en sy gedelegeerde goddelike mag gebruik om seën oor te dra. ‘n Vader se seën was ‘n gekoesterde instelling, maar die doeltreffendheid daarvan het op die feit dat Isak sy seuns geseën het as ‘n daad van geloof en nie uit blote sentiment of begunstiging nie, berus. Volgens Hebreeuse gebruik het ‘n vader se seën uit twee elemente bestaan.
1) ‘n Betekenisvolle aanraking. “Jakob het nader aan sy pa gaan staan. Isak voel toe aan hom… Toe sê Isak: ‘Kom nader en soen my, my seun'” (Genesis 27:22, 26 NLV). ‘n Patriarg se seën het die oplegging van hande, ‘n soen en omhelsing van aanvaarding en liefde ingesluit. Jesus het presies geweet wat kinders nodig het, daarom het Hy: ‘…sy arms om die kindertjies gesit, sy hande op hulle koppe gelê en hulle geseën’ (Markus 10:16 NLV). Sulke uitdrukkings van liefde, seën steeds ons kinders wat daarna smag om dit van ons te ontvang.
2) ‘n Gesproke woord van liefde. Voordat hy Jakob geseën het, het Isak gesê: ‘…Die reuk van my seun is die geur van die veld wat die Here geseën het’ (Genesis 27:27 NLV). Vir ‘n stadsjapie mag hierdie woorde dalk nie baie beteken nie, maar vir Isak se seuns wel. Hierdie ou buitelug-patriarg wat van die natuur gehou het, het in wese gesê: ‘Dis my seun – ‘n jagter, ‘n man se man, net soos sy pa!’ Hy kon nie meer bevestigende woorde tot sy seun gespreek het nie.
Pa, laat jou woorde nie krities, neerhalend of onsensitief wees nie, maar woorde wat sê: ‘Ek kan nie trotser wees as om jou my kind te noem nie!’
Sielskos: Jos 1-4; Joh 13:31-38; Ps 130; Spr 28:21-24
2023-12-04
1 Korintiërs 9:22 NLV
Om gemeenskaplike grond te probeer vind, moet jy aanpasbaar wees. Thomas Aquinas het gesê: ‘Om iemand te bekeer, moet jy hulle aan die hand neem en hulle lei.’ Jy moet gewillig wees om van waar jy is tot waar hulle is te beweeg; om aan te pas en dinge uit hulle perspektief te probeer sien.
Wanneer jy bewus word dat daar ‘n afstand tussen jou en die persoon wat jy probeer bereik is, sal dit goed wees om vir iets in jou eie agtergrond en ervaring te soek wat met hulle s’n verband hou. Moenie die proses begin deur hulle van jouself te vertel nie. Pas by hulle aan – moenie verwag dat hulle by jou moet aanpas nie. In plaas daarvan om vir mense te vertel hoe jy voel, vind uit hoe hulle voel. In plaas daarvan om hulle te vertel wat jy sien, vind uit hoe hulle dinge sien. In plaas daavran om vir hulle te probeer vertel wat jy wil hê, vind uit wat hulle wil hê. Abraham Lincoln het gesê: ‘Wanneer ek gereed maak om met iemand te redeneer, bestee ek een-derde van my tyd om aan myself en wat ek gaan sê en twee-derdes aan hom en wat hy gaan sê, te dink.’
Die waarheid is dat jy nie iemand op ‘n reis kan neem, tensy jy gewillig is om te begin waar hulle hulself bevind nie. Eers dan kan jy waarlik met hom of haar skakel en hulle lei na waar jy hulle wil neem. Jy kan baie van ‘n persoon weet en hulle steeds nie verstaan nie. Meer informasie is nie altyd die antwoord nie. Om mense waarlik te verstaan, moet jy verby dit wat jy weet beweeg en leer om die taal van die hart te praat.
Sielskos: 3 Joh; Judas; Joh 13:18-30; Ps 65; Spr 28:17-20
1 Corinthians 9:22 MSG
To establish common ground, you must be adaptable. Thomas Aquinas said, “To convert somebody, go and take them by the hand and guide them.” You must be willing to move from where you are to where they are; to adapt and try to see things from their point of view.
Anytime you’re aware of distance between you and the person you’re trying to reach, it’s good to search for something in your own background and experience that relates to theirs. Don’t start the process by telling them about yourself. Begin by moving to where they are and trying to see things from their perspective. Adapt to them – don’t think they should adapt to you. Instead of telling people how you feel, find out how they feel. Instead of telling them what you see, discover how they see things. Instead of trying to tell them what you want, discover what they want.
Abraham Lincoln said, “When I am getting ready to reason with a man, I spend one-third of my time thinking about myself and what I am going to say and two-thirds about him and what he is going to say.” The truth is, you can’t take someone on a journey unless you’re willing to start where they are. Only then can you truly connect and lead them to where you want to take them.
You can know a lot about a person and still not understand them. More information isn’t always the answer. The Bible says, “Deep calls to deep” (Psalm 42:7 NIV), and to really understand people, you must move beyond head knowledge and learn to speak the language of the heart.
Soul food: 3 John; Jude; John 13:18-30; Ps 65; Prov 28:17-20
2023-12-03
1 Korintiërs 9:19 NLV
Of jy nou vir ‘n nuwe werk aansoek doen, iemand vir Christus probeer wen, raad gee of iemand se gedrag korrigeer, moet jy gemeenskaplike grond probeer vind om effektief te kan wees. Kom ons kyk na ‘n paar eienskappe wat daarvoor benodig word.
Beskikbaarheid. Paulus skryf: ‘…ek [het] myself aan almal diensbaar gemaak sodat ek soveel mense moontlik vir Christus kan wen.’ Om areas van gemeenskaplike belang vas te stel, neem tyd. Dit verg ook inspanning. Daar word berig dat ‘n tipiese sakebestuurder deesdae ‘n aandagspan van net ses minute het. Dis pateties! In ses minute kan ‘n persoon skaars sy of haar voete, wat nog te sê van gemeenskaplike grond, vind. Om areas waarop julle saamstem te identifiseer, moet jy empatie hê en gewillig wees om te luister na wat die ander persoon te sê het.
In haar boek, How to Talk so People Listen, skryf Sonya Hamlin dat die meeste mense dit uitdagend vind om gemeenskaplike grond te vind. Sy sê: ‘Om te luister vereis dat ons ons gunsteling menslike tydverdryf – betrokkenheid by onsself en by ons eiebelang – prysgee. Dit is ons primêre, totaal menslike fokus. Dit is waar ons motivering om enigiets te doen, vandaan kom. Jy kan dus insien dat daar ‘n probleem ontstaan wanneer ons gevra word om na iemand anders te luister.’
Wat is dus die oplossing? Dis eerstens noodsaaklik om twee van die luisteraar se instinktiewe, onuitgesproke vrae te erken en te beantwoord: ‘Hoekom moet ek na jou luister? Watter voordeel hou dit vir my in?’ Elke keer as jy bereid is om na mense te luister en uit te vind hoe jy aan hulle behoeftes kan voldoen, is jy halfpad na jou doelwit om gemeenskaplike grond te vind.
Sielskos: Gen 40:1-41:43; Fil 2:5-13
1 Corinthians 9:19 MSG
Whether you’re applying for a job, trying to win someone to Christ, counseling and advising, or correcting someone’s behavior, to be effective you must look for common ground. Let’s look at some of the qualities that calls for.
Availability. Paul writes: “I have voluntarily become a servant to… all… to reach a wide range of people.” Establishing areas of common interest takes time. It also takes effort. It’s been reported that today a typical business executive has an on-the-job attention span of six minutes. That’s pathetic! In six minutes a person can hardly get his or her feet on the ground, much less find common ground. Identifying areas you can agree on calls for empathy and a willingness to listen to what the other person has to say.
In her book How to Talk So People Listen, Sonya Hamlin reports that most people find this challenging because of the “Me-First Factor.” She writes: “Listening requires giving up our favourite human pastime – involvement in ourselves and our own self-interest. It’s our primary, entirely human focus. And it’s where our motivation to do anything comes from. With this as a base, can you see what a problem is created when we’re asked to listen to someone else?”
So, what’s the solution? First of all it’s essential to acknowledge and answer two of the listener’s instinctive, unspoken questions, which are: “Why should I listen to you? What’s in it for me if I let you in?” Anytime you’re willing to listen to people and figure out how what you’re offering meets their needs, you are halfway toward your goal of finding common ground.
Soul food: Gen 40:1-41:43; Phil 2:5-13
