Onpartydigheid moet ‘n ‘huisreël’ wees

Wedywering tussen broers en susters is normaal en dit verg sensitiwiteit en wysheid om dit te hanteer. Ongelukkig het Isak en Rebekka nie hierdie twee kwaliteite gehad nie. ‘Isak het ‘n voorkeur vir Esau gehad oor die wildsvleis wat hy vir hom gebring het. Rebekka weer, was liewer vir Jakob.’ Josef se moeilikheid het met hierdie woorde begin: ‘Jakob het vir Josef liewer gehad as al sy ander kinders omdat hy gebore is toe Jakob reeds bejaard was. Eendag gee hy vir Josef ‘n besondere geskenk, ‘n pragtige kleed’ (Genesis 37:3 NLV). Dit hoef egter nie so in jou familie te wees nie. Dis nie nodig of gesond om toe te laat dat jou kinders mekaar aanval en mekaar se lewens moeilik maak nie. Jy mag dalk nie in staat wees om hulle verhouding heeltemal te harmoniseer nie, maar wanneer jy onpartydig is, kan jy ten minste verhoed dat dit erger raak deur nie die natuurlike jaloesie tussen jou kinders aan te blaas nie. Sedert die begin van dae, het sibbe mekaar se suksesse verkwalik en om hulle ouers se aandag meegeding. Jy moet dus daarteen waak om opmerkings te maak wat een kind bo ‘n ander stel, veral in die volgende drie areas: 1) Fisiese aantreklikheid. 2) Intelligensie. 3) Vaardighede en atletiese talente. Dit is die drie rou senuwees waaraan selfwaarde hang. Wanneer jy na jou dogter as: ‘My mooi dogter,’ of na jou seun as: ‘Die slim ene,’ verwys, kan dit tierende emosies in die ander kinders veroorsaak wat hulself dan as lelik of dom sien. Paulus het vir Timoteus gesê: ‘…[voer] hierdie opdragte uit… sonder om kant te kies of besondere guns aan enigeen te bewys’ (1 Timoteus 5:21 NLV). Dit was ‘n ‘kerkreël,’ maar dit is ook ‘n ‘huisreël!’

Sielskos: 2 Kon 7-9; Luk 1:1-10; Ps 73:1-16; Spr 13:17-19