2026-08-19
2 Korintiërs 10:4 NLV
Vandag se probleem is nie noodwendig môre se probleem nie. Weerstaan die versoeking om jouself te etiketteer: ‘Ek is nou maar net ‘n kommerkous.’ ‘My swakheid is nou maar een maal om te skinder.’ ‘My pa was ‘n drinker; ek sit maar net die tradisie voort.’ Hou op daarmee! Hierdie woorde skep bondgenootskappe met die duiwel. Dit gee hom toegang tot jou gees. Dit is nie God se wil dat jy ‘n verslane, ongelukkige lewe moet lei nie.
Draai ‘n dowe oor vir die ou stemme en maak nuwe keuses. “‘n Pragtige plek is vir my afgemeet. Wat ek geërf het, is vir my mooi!” (Psalm 16:6 NLV). Leef uit jou erfenis, nie uit jou omstandighede nie. God het jou reeds oorwinning belowe en jou van wapens vir die stryd voorsien. ‘Ons leef wel in ‘n menslike liggaam, maar ons voer die stryd nie met menslike middele nie. Die wapens van ons stryd is nie mensgemaak nie, maar die kragtige gevegstoerusting van God wat vestings kan vernietig… (2 Korintiërs 10:3-4 NLV).
Hoe het Josua Jerigo verower? Deur God se strategie te gebruik: ‘…Dra die ark van die verbond. Laat sewe priesters elkeen met ‘n ramshoring voor die ark van die Here loop’ (Josua 6:6 NLV). Die verbondsark was die simbool van God se teenwoordigheid. Josua het dit in die middel van die optog geplaas. Elke aktiwiteit het om God gewentel.
Die geheim van oorwinning is om God sentraal in jou lewe te hou deur die wapens van aanbidding – die Skrif en gebed – te gebruik. Gebruik elke instrument wat God bied: Memoriseer die Skrif en pleit by God. Skakel die TV af en maak die Bybel meer gereeld oop. Bekommer jou minder en bid meer. Jy kan jou probleme oorkom deur daagliks op die teenwoordigheid van God staat te maak.
Sielskos: 2 Kro 29-31; Mark 7:1-13; Ps 119:97-104; Spr 21:24-27
2026-08-18
Jeremiah 17:14 NKJV
Dr. A. B. Simpson, founder of the Christian and Missionary Alliance, was plagued with poor health. Two nervous breakdowns and a heart condition led to a physician telling him – at age thirty-eight – he wouldn’t live to be forty. The diagnosis was no surprise to Simpson. Preaching was agonizing for him; even climbing a slight elevation left him breathless.
In desperation, he went to his Bible to find out what Jesus had to say about disease, and he became convinced that Jesus wanted to heal him. Shortly after, he went for a walk in the country. Coming to a pine woods, he sat down on a log to rest and pray. He asked Christ to become his physical life until his life’s work was accomplished.
He later said, “Every fiber in me was tingling with the sense of God’s presence.” Days later, he climbed a 3,000-foot mountain. “When I reached the top,” he said, “the world of weakness and fear was lying at my feet. From that time on, I literally had a new heart.” He went on to preach 3,000 sermons in the next three years, sometimes holding twenty meetings a week. He became a prolific author whose books are still blessing the world. And he died – at the age of seventy-six.
In the Bible, Jeremiah prayed: “Heal me, O Lord, and I shall be healed.” David said, “O Lord my God, I cried out to You, and You healed me… You brought my soul up from the grave” (Psalm 30:2-3 NKJV). Isaiah said, “You will restore me and make me live” (Isaiah 38:16 NKJV). So pray and believe God for healing.
Soul food: 2 Chr 25-28; Mark 6:45-56; Ps 119:89-96; Pro 21:20-23
Jeremia 17:14 NLV
Dr A. B. Simpson, stigter van die Christian and Missionary Alliance, is deur swak gesondheid geteister. Twee senuwee-ineenstortings en ‘n hartkwaal het daartoe gelei dat ‘n dokter hom – op agt-en-dertigjarige ouderdom – meegedeel het dat hy nie veertig sou word nie. Die diagnose was nie vir Simpson ‘n verrassing nie. Dit was vir hom ‘n foltering om te preek; selfs die klim van ‘n effense hoogte het hom asemloos gelaat.
In desperaatheid het hy hom na sy Bybel gewend om uit te vind wat Jesus oor siekte sê en hy het oortuig geraak dat Jesus hom wou genees. Kort daarna het hy ‘n entjie in die platteland gaan stap. Toe hy by ‘n dennebos kom, het hy op ‘n stomp gaan sit om te rus en te bid. Hy het Christus gevra om sy fisiese lewe te seën sodat hy sy lewenstaak kon voltooi.
Hy het later gesê: ‘Elke vesel in my het getintel van die bewustheid van God se teenwoordigheid. Van daardie oomblik af het ek letterlik ‘n nuwe hart gehad.’ Hy het in die volgende drie jaar 3 000 preke gelewer en soms twintig vergaderings per week bygewoon. Hy het ‘n produktiewe skrywer geword wie se boeke steeds die wêreld seën. Hy is uiteindelik oorlede – op die ouderdom van ses-en-sewentig.
In die Bybel het Jeremia gebid: ‘Here, U alleen kan my gesond maak…’ Dawid het gesê: ‘Here my God, ek het na U geroep om hulp en U het my gesond gemaak. Here, U het my gered van die doderyk…’ (Psalm 30:3-4 NLV). Jesaja het gesê: ‘…U het my gesondheid teruggegee en my toegelaat om te lewe!’ (Jesaja 38:16 NLV). Bid dus en glo God vir genesing.
Sielskos: 2 Kro 25-28; Mark 6:45-56; Ps 119:89-96; Spr 21:20-23
2026-08-17
1 Korintiërs 3:9 AFR83
Sodra jy die feit aanvaar dat jy vir jou eie sukses saad saai wanneer jy ander mense ondersteun, sal ‘n gees van samewerking jou norm word. Neem die geval van Paulus en Apollos. Sommige van die Christene in Korinte het gevoel dat hulle kant moes kies oor watter een om te volg – ten spyte van die feit dat hulle dieselfde evangelie verkondig het. Paulus het hulle aangespreek oor hul vleeslike gesindhede. ‘As een van julle sê: ‘Ek is vir Paulus,’ en ‘n ander: ‘Ek is vir Apollos,’ is julle dan nie nog wêrelds nie? Wat is Apollos dan? Wat is Paulus? Hulle is maar net dienaars deur wie julle tot geloof gekom het, en elkeen doen die werk soos die Here dit vir hom gegee het. Ek het geplant, Apollos het natgegooi, maar dit is God wat laat groei het. Dit gaan dus nie om die een wat plant of die een wat natgooi nie, maar om God wat laat groei… Ons is medewerkers in diens van God… (1 Korintiërs 3:4-9 AFR83).
Sommige predikante maak neerhalende opmerkings oor ander bedieninge in ‘n poging om iemand anders se lig te verdoof sodat hul eie lig helderder kan skyn. Dit skrik beide gelowiges en ongelowiges af. Paulus se primêre doelwit was om die evangelie te versprei en hy wou seker maak dat geen predikant verhinder word om dit te doen nie. In sy brief aan Titus het hy gelowiges aangemoedig om Apollos hul volle ondersteuning te gee: ‘Doen jou uiterste bes om… Apollos met hulle reis te help…’ (Titus 3:13 NLV). So ‘n versoek kan slegs uit ‘n geruste hart kom.
Die woord vir jou vandag is dus: jy moet ‘n gees van samewerking hê.
Sielskos: 2 Kro 22-24; Mark 6:30-44; Ps 119:81-88; Spr 21:17-19
1 Corinthians 3:9 NCV
A cooperative spirit will become your norm once you embrace the fact that you plant seeds for your own success when you support others. Take the case of Paul and Apollos. Some of the Christians at Corinth felt they had to choose sides as to which one to follow – despite the fact that they preached the same gospel. Paul took them to task for their carnal attitudes. “One of you says, ‘I belong to Paul,’ and another says, ‘I belong to Apollos.’ When you say things like this, you are acting like people of the world. Is Apollos important? No! Is Paul important? No! We are only servants of God who helped you believe. Each one of us did the work God gave us to do. I planted the seed, and Apollos watered it. But God is the One who made it grow. So the one who plants is not important, and the one who waters is not important. Only God, who makes things grow, is important… We are God’s workers, working together” (1 Corinthians 3:4-9 NCV).
In an attempt to blow out another’s light so that their own lights can shine, some ministers make disparaging remarks about other ministries. And it’s such a turnoff to both believers and non-believers. Paul’s primary objective was to spread the gospel, and he wanted to make sure that no minister was hindered from doing so. In his letter to Titus, he encouraged believers to give Apollos their full support: “Do everything you can to help… Apollos” (Titus 3:13 NLT). Such a request could emanate only from a secure heart.
So, the word for you today is – have a cooperative spirit.
Soul food: 2 Chr 22-24; Mark 6:30-44; Ps 119:81-88; Pro 21:17-19
