2023-12-26
Lukas 2:20 NLV
‘n Vroeë pionier wat oor die Groot Vlaktes gereis het, het by die rand van die Grand Canyon gestop. Verbaas om ‘n groot kloof van een myl diep en agtien myl breed wat buite sig strek te ontdek, het hy uitgeroep: ‘Iets moes hier gebeur het!’
Soos Haddon Robinson opmerk: ‘Met Kersfees sal enigiemand wat stilhou om te kyk en luister vra waaroor die gewoel gaan. ‘n Nadenkende man of vrou wat die ligte, versierings, feestelikhede en godsdienstige dienste sien kan ook tot die gevolgtrekking kom: ‘Iets moes hier gebeur het!’ Iets het natuurlik gebeur. Ons moet die wêreld vertel dat God ons planeet kom besoek het. Sy Seun het gekom om God aan ons te openbaar en vir ons sondes te sterf (sien Johannes 1:1-14). Hy het tussen ons geleef sodat ons vir ewig saam met Hom kan leef.’
Toe die skaapwagters die Messias in die krip gevind het, was hulle verwonderd, want dis was ‘…net soos die engel gesê het’ (Lukas 2:20 NLV). Gevolglik het hulle ‘…teruggegaan… terwyl hulle God loof… oor wat vir hulle vertel [is], en omdat hulle die Kind gesien het…’ Hulle het na hulle weivelde en kuddes met nuwe energie teruggekeer. Hulle moes egter steeds teruggaan.
Jon Walker skryf: ‘Nadat ons die geboorte van Jesus gevier het, keer ons na die dinge wat ons gewoonlik doen, terug. God neem ons na die bergtoppe toe en wys vir ons groot wonderwerke en wonders, maar Hy los ons nie daar nie. Dis in die veld en tussen die kuddes wat ons geloof groei. Die konflikte oor wie die gemors skoonmaak, wie vroeg huis toe kan gaan, of wie die grootste stukkie tert kry, toets of dit werklik Christus is wat in ons woon.’
Sielskos: Sag 1-5; Joh 20:1-9; Ps 113; Spr 31:14-17
Luke 2:20 NIV
An early pioneer traveling across the Great Plains stopped at the edge of the Grand Canyon. Amazed to discover a vast chasm one mile deep and eighteen miles wide stretching out of sight, he exclaimed, “Something must have happened here!”
And as Haddon Robinson observed: “At… Christmas… anyone who stops to look and listen must ask what the hustle and bustle is all about. A thoughtful man or woman seeing the lights… decorations… festivities, and… religious services might also conclude, ‘Something must have happened here!’ Of course, something did happen. We need to tell the world… God has visited our planet. His Son… came to reveal God and to die for our sins (See John 1:1-14). He lived among us that we might live forever with Him.”
When the shepherds found the Messiah lying in a manger, they marveled because it “was just as they had been told” (Luke 2:20 NET). As a result, they “returned, glorifying… God for all the things they had heard and seen.” They returned to their fields and flocks with fresh energy. But they still had to return.
Jon Walker writes: “After we celebrate the birth of Jesus, we return to the office… to school… to the things we normally do… God takes us to the mountaintops… shows us great miracles and wonders, but He doesn’t leave us there. It’s in the fields and among the flocks that our faith grows, nurtured in the soil of the mundane… The conflicts over… who cleans up the mess, who gets to go home early, or who gets the biggest piece of pie, test whether it’s really Christ who lives in us.”
Soul food: Zech 1-5; John 20:1-9; Ps 113; Prov 31:14-17
2023-12-25
Jesaja 9:5 NLV
Jack Hayford het geskryf: ‘Wie is hierdie Babatjie van Bethlehem wat vlees geword het, wat liedere van engele opgeroep het, hierdie Christus van Kersfees? Hy is die Verlosser. ‘Deur die Seun het ons verlossing verkry…’ (Kolossense 1:14 NLV). Ons wat in sy Naam glo, ‘…is geskik gemaak om in die erfenis van God se mense te deel…’ (vers 12 NLV), ons is ‘…gered uit die mag van die duisternis en ons [is] oorgebring onder die koningsheerskappy van sy geliefde Seun’ (vers 13 NLV). ‘n Prys is een keer betaal om ons vryheid, potensiaal en gemeenskap te verseker.
Hy is die Openbarer. ‘Die Seun is die sigbare uitbeelding van die onsigbare God…’ (vers 15 NLV). Die sluier van geheimhouding is verwyder. Niemand hoef te wonder hoe God is nie – sy Seun Jesus het gekom om sy hart, sy aard, sy weë en sy wese te openbaar. Hy is die Skepper. ‘omdat God alles deur Hom geskep het…’ (Kolossense 1:16 NLV). Alle dinge – in die hemel en op die aarde – is vir sy gebruik, plesier en heerlikheid gemaak. Hy is die Onderhouer. Hy, die Woord, het alle dinge tot stand gebring (sien Johannes 1:3) en ‘…Deur sy magtige bevel hou Hy die ganse heelal in stand…’ (Hebreërs 1:3 NLV). Hy is die Leier. ‘Hý is die hoof van die kerk, sy liggaam…’ (Kolossense 1:18 NLV). Hy het hierdie posisie verkry as gevolg van sy bewese krag en gesag wat in sy opstanding gedemonstreer is. Hy wat alle wesens en magte geskep het (sien v. 16) het Homself binne sy eie skepping ingeperk en vrywillig aan die dood onderwerp (sien Filippense 2:6-9). Tot die hel se ontsteltenis het Hy egter uit die dood opgestaan, aan die Kerk geboorte gegee, en is nou Here oor alles.’
Sielskos: Jes 9:1-7; Luk 2:1-20; Miga 5:2-5a
Isaiah 9:6 TLB
Jack Hayford writes: “Who is this Babe of Bethlehem… who became flesh… who called forth songs of angels… this Christ of Christmas? …the answer comes back with ringing authority… He is the Redeemer – ‘in whom we have redemption’ (Colossians 1:14 NKJV). We who believe on His name have been ‘qualified’ (v. 12 NKJV), ‘delivered’ and ‘conveyed’ (v. 13 NKJV) into a new… kingdom, by… a price once-paid to secure our freedom, potential, and fellowship.
He is the Revealer – ‘the image of the invisible God’ (v. 15 NKJV). The veil of mystery is removed… no one need wonder what He is like – His Son Jesus has come to disclose His heart, His nature, His ways, His very being. Christ reveals all of the Father we could ever want to understand (See John 14:9).
He is the Creator – ‘by Him all things were created’ (Colossians 1:16 NKJV). All things – in heaven and earth – were made… for His use, pleasure, and glory. He is the Sustainer – ‘in him all things consist’ (v. 17 NKJV). He, the Word, spoke all things into existence (See John 1:3)… and ‘upholds all things by the word of His power (Hebrews 1:3 NAS). Just as He creates (See Hebrews 11:3), so He keeps.
He is the Leader – ‘the head of the body, the church’ (Colossians 1:18 KJV). He gained this position by reason of His proven power and authority demonstrated in His resurrection. He who created all beings and powers (See v. 16) confined Himself within His own creation and voluntarily submitted to death (See Philippians 2:6-9). But to the dismay of hell, He rose from the dead, gave birth to the Church, and is now Lord over all.”
Soul food: Isaiah 9:1-7; Luke 2:1-20; Micah 5:2-5a
2023-12-24
Johannes 1:14 NLV
Toe die engel vir Maria besoek het, het hy gesê: ‘Moenie bang wees nie, Maria… want God het besluit om jou te seën!’ (Lukas 1:30 NLV). Tog, wanneer dit daarby kom om God direk te nader, word baie godsdienste deur vrees geregeer.
Philip Yancey sê: ‘Die Jode het verseker vrees met aanbidding geassosieer. ‘n Persoon wat met ‘n direkte ontmoeting met God ‘geseën’ is, het verwag om verskroei, gloeiend of dalk half kreupel soos Jakob daaruit te kom. Onder mense wat ‘n aparte heiligdom vir God in die tempel afgebaken het en nie sy naam wou uitspreek of spel nie, het God ‘n verrassende verskyning as baba in ‘n stal gemaak. In Jesus het God ‘n manier gevind om met mense in ‘n verhouding wat nie vrees behels nie, te staan. ‘n Nuwe Verbond wat nie die kloof tussen God en die mensdom sou beklemtoon nie, maar dit eerder sou oorbrug.
Ek het van vleeswording geleer toe ek ‘n soutwater-akwarium aangehou het. Jy sou dink, in die lig van al die energie wat ek op hulle bestee het, dat my visse darem dankbaar sou wees. Dit was egter nie die geval nie. Elke keer as my skaduwee bo die tenk opgedoem het, het hulle vinnig weggeswem om skuiling te soek. Om hul persepsie te verander sou ek ‘n vis moes word en met hulle in ‘n taal wat hulle kon verstaan, moes ‘praat’. ‘n Mens wat ‘n vis word, is niks in vergelyking met God wat ‘n baba geword het nie. Tog is dit wat in Bethlehem gebeur het. God het ‘n storie, deur regte karakters te gebruik, op die bladsye van die regte geskiedenis, geskryf. Die Woord het vlees geword.’
Sielskos: Jes 11:1-10; Luk 1:39-56
