2019-11-23
Johannes 14:26 ABA
Jesus het gesê: ‘…Die Helper is die Heilige Gees. Hy sal vir julle alles leer. Ja, Hy sal julle laat onthou wat Ek vir julle gesê het.’ Die Heilige Gees het dus hierdie twee funksies: 1) Hy leer jou om saam met God te stap. 2) Hy herinner jou om dit elke dag te doen. As verloste kinders van God, moet ons konstant geleer word hoe om saam met Hom te stap en aan die seëning wat vir ons wag wanneer ons dit doen en die moeilikheid waarin ons ons bevind wanneer ons dit nie doen nie, herinner word. As jy kinders grootgemaak het, ken jy die roetine. Hulle moet hulle ABC leer sodat hulle kan lees en skryf; dan moet jy hulle aanhoudend daaraan herinner totdat hulle dit bemeester het. Hulle moet geleer word hoe om te loop en om honderde kere te val is deel van grootword. Die Bybel sê: ‘Selfs al val ‘n regverdige mens sewe keer, hy sal elke keer weer opstaan…’ (Spreuke 24:16 NLV). Net soos jy nie vir jou kind sê: ‘Vergeet dit, jy gaan nooit leer loop nie,’ net so gee jou hemelse Vader nie op oor jou nie. Jou kind moes van higiëne en netheid geleer word. Net so, sal die Heilige Gees jou elke dag herinner hoe belangrik dit is om daagliks God se Woord te lees. Die Psalmdigter het geskryf: ‘Hoe kan ‘n jongmens [en ‘n oumens ook] ‘n skoon lewe lei? Deur gehoorsaam te wees aan u woord’ (Psalm 119:9 NLV). As jy wys is, sal jy elke dag begin deur te bid: ‘Heilige Gees, leer my wat ek nodig het om te weet en herinner my gedurende hierdie dag daaraan.’
Sielskos: 2 Kro 35-36; Joh 13:18-30; Ps 114; Spr 27:20-22
2019-11-22
Galatians 5:16 NLT
Dr. Charles Stanley says: “During a photographic trip my group had been traveling up a trail for almost three hours, and I began to have a funny feeling that we were going in the wrong direction. I asked the guide about it and he assured me everything was fine. Not wanting to be presumptuous, I kept walking. After a few minutes, I noticed that my sense of uneasiness persisted; in fact, it was growing stronger. I pulled out my compass and looked at the map. Sure enough, we were headed away from our intended destination. It took us close to an hour and a half to return to where we’d taken the incorrect turn. Sadly, this meant by the time we got to the site, our window for taking photographs was cut short. The event helped me realize two valuable lessons. First, when we sense an internal witness encouraging us to take a certain course of action, we should listen. Second, when you and I choose people to guide us, we must be certain they know the path ahead better than we do. Have you ever felt something alerting you to pay attention or pulling you in a particular direction? Perhaps you were listening to a sermon and you sensed God telling you to follow Him in obedience. Or maybe you walked into a restaurant and were filled with dread, as if you should leave quickly. If you’re a believer, most likely these feelings were the promptings of the Holy Spirit speaking to your heart, warning you about danger, and encouraging you to submit to God’s purposes.” Today, “Let the Holy Spirit guide [you].”
Soul food: 2 Chr 32-34; John 13:1-17; Ps 95; Prov 27:17-19
Galasiërs 5:16 NLV
Dr Charles Stanley sê: ‘Gedurende ‘n fotografiese toer het my groep vir amper drie ure op ‘n wandelpad gestap toe ek ‘n snaakse gevoel begin kry dat ons in die verkeerde rigting beweeg. Ek het die toerleier daaroor uitgevra en hy het my verseker dat alles reg was. Ek wou nie aanmatigend wees nie en het aangehou stap. Na ‘n paar minute het ek agtergekom dat my gevoel van ongemak my bygebly het; dit het inteendeel sterker geword. Ek het my kompas uitgehaal en na die kaart gekyk. Ons was wraggies in die teenoorgestelde rigting van ons bestemming op pad. Dit het ons amper ‘n uur en ‘n half geneem om terug te stap na die punt waar ons die verkeerde afdraai geneem het. Teen die tyd wat ons egter by ons regte bestemming uitgekom het, was die tydperk waarin ons foto’s kon neem, ongelukkig kortgeknip. Hierdie gebeurtenis het my twee waardevolle lesse laat besef. Eerstens, wanneer ons voel dat ‘n interne getuie ons aanmoedig om ‘n sekere koers in te neem, moet ons daarna luister. Tweedens, wanneer ek en jy mense kies om ons te lei, moet ons seker maak dat hulle die pad vorentoe beter as ons ken. Het jy al ooit gevoel dat iets vir jou sê om aandag te gee of jou in ‘n spesifieke rigting trek? Miskien het jy na ‘n preek geluister en aangevoel dat God vir jou sê om Hom in gehoorsaamheid te volg. Of miskien het jy in ‘n restaurant ingestap en was onmiddellik met vrees vervul, asof jy vinnig moes wegkom. As jy ‘n gelowige is, was daardie gevoelens heel waarskynlik die aansporings van die Heilige Gees wat met jou hart gepraat het, jou teen gevaar gewaarsku het en jou aangemoedig het om jou aan God se doelwitte te onderwerp.’ Laat jou lewe vandag deur die Heilige Gees bepaal word.
Sielskos: 2 Kro 32-34; Joh 13:1-17; Ps 95; Spr 27:17-19
2019-11-21
Titus 1:5 NKJV
The fourth issue you find among pastors who quit the ministry is this: They teach others how to build strong families without necessarily knowing how to build one themselves. Or they’re not willing to pay the price to do it and eventually it becomes a problem. The greatest sermon you’ll ever preach is at home! Pastors’ wives can slip into despair and depression because they feel like the ministry robs them of all their husband’s time and attention. Their neglected children get tired of hearing, “I’m doing this for the Lord,” so they rebel against God and the church, and act out in ways that embarrass the parent who has no time for them. Your wife and children should always be able to reach you. If the church takes up seven days out of your week, it’s not the church’s fault – it’s yours! You need to start making changes! And if you think this is a phenomenon of living in the 21st century, think again. Read the stories of leaders like David and Samuel, and you discover it’s possible to succeed on the job, yet fail miserably on the home front. Too many preachers value the approval of their peers more than the love and respect of their families. Bear in mind that you won’t always be the pastor, but you will always be the husband of your wife and the father of your children. So be there when they need you – and they’ll be there when you need them.
Soul food: 2 Chr 29-31; John 12:37-50; Ps 102:18-28; Prov 27:13-16
Titus 1:5 NLV
Die vierde kwessie wat jy by pastore wat uit die bediening uittree sal vind, is die volgende: Hulle leer ander mense hoe om sterk families te bou, sonder dat hulle noodwendig weet hoe om self een te bou. Of hulle is nie gewillig om die prys te betaal nie en dan word dit uiteindelik ‘n probleem. Die grootste preek wat jy ooit sal preek is by die huis! Pastore se vrouens kan wanhopig en depressief raak, omdat hulle voel dat die bediening hulle van al hulle man se tyd en aandag beroof. Hulle verwaarloosde kinders raak moeg om te hoor: ‘Ek doen dit vir die Here,’ dus rebelleer hulle teen God en die kerk en tree op maniere op wat die ouer wat geen tyd vir hulle het nie, in die verleentheid stel. Jou vrou en kinders moet jou altyd kan bereik. As die kerk sewe dae van jou week opneem, is dit nie die kerk se skuld nie – dis joune! Jy moet veranderinge begin maak! As jy dink dat dit ‘n 21 eeuse verskynsel is, dink weer. Lees die verhale van leiers soos Dawid en Samuel; jy sal ontdek dat dit moontlik is om sukses in jou werk te behaal, maar klaaglik op die tuisfront te misluk. Te veel predikers heg meer waarde aan die goedkeuring van hulle portuurgroep as aan die liefde en respek van hulle familie. Hou in gedagte dat jy nie altyd die pastoor sal wees nie, maar jy sal altyd jou vrou se man en jou kinders se pa wees. Wees dus daar wanneer hulle jou nodig het – en hulle sal daar wees wanneer jy hulle nodig het.
Sielskos: 2 Kro 29-31; Joh 12:37-50; Ps 102:18-28; Spr 27:13-16
