2019-07-11
2 Korintiërs 10:12 NLV
Jesus het gesê: “Twee mense het na die tempel toe gegaan om te bid. Die een was ‘n Fariseër en die ander ‘n tollenaar. Die Fariseër het stelling ingeneem en by homself gebid: ‘O God, ek is dankbaar teenoor U dat ek nie soos die ander mense is nie – diewe, onregverdiges, ontugtiges of ook soos hierdie tollenaar. Ek vas twee keer gedurende die week, en ek gee ‘n tiende van alles wat ek verdien!’ Die tollenaar het op ‘n afstand stelling ingeneem en wou selfs nie na die hemel opkyk nie. Hy het vol skuldbesef op sy bors geslaan en gesê: ‘O God, wees my as sondaar genadig!’ ‘Ek sê vir julle, hierdie man, eerder as die eerste een, gaan huis toe as iemand wie se saak met God reg is…'” (Lukas 18:10-14 NLV). God het die Fariseër se kleed van eiegeregtigheid as ‘vuil klere’ gesien en hom verwerp (sien Jesaja 64:6). ‘n Onbekende digter het geskryf: ‘I dreamed death came the other night and heaven’s gates swung wide. With kindly grace an angel ushered me inside. And there to my astonishment stood folks I’d known on earth; some I’d judged and labelled as unfit or of little worth. Indignant words rose to my lips but never were set free; for every face showed stunned surprise – no one expected me!’ Ons almal word deur genade, nie dade nie, gered (sien Titus 3:5). Ons kom nie in die hemel as gevolg van ons optrede nie, maar op grond van Christus se optrede aan die kruis. Moenie jouself probeer ophef deur op iemand anders neer te kyk nie. Moenie aanneem dat jy die reg het om hulle karakter, hartsmotiewe of geestelikheid te oordeel nie. Wanneer jy dit doen, sê die Bybel dat jy nie insig het nie.
Sielskos: Hand 8-9; Matt 8:28-34; Ps 118:10-18; Spr 15:31-32
2 Corinthians 10:12 NLT
Jesus said: “Two men went up to the temple to pray, one a Pharisee and the other a tax collector. The Pharisee stood and prayed thus with himself, ‘God, I thank You that I am not like other men – extortioners, unjust, adulterers, or even as this tax collector. I fast twice a week; I give tithes of all that I possess.’ And the tax collector, standing afar off, would not so much as raise his eyes to heaven, but beat his breast, saying, ‘God, be merciful to me a sinner!’ I tell you, this man went down to his house justified rather than the other” (Luke 18:10-14 NKJV). Whereas the Pharisee thought of himself as the best-dressed man in town, God saw his garments of self-righteousness as “filthy rags” and rejected him (See Isaiah 64:6). An unknown poet wrote: “I dreamed death came the other night and heaven’s gates swung wide. With kindly grace an angel ushered me inside. And there to my astonishment stood folks I’d known on earth; some I’d judged and labelled as unfit or of little worth. Indignant words rose to my lips but never were set free; for every face showed stunned surprise – no one expected me!” We are all saved by grace, not works (See Titus 3:5). We don’t get into heaven based on our performance, but on Christ’s performance on the cross. That being true, don’t try to lift yourself up by putting someone else down. Don’t assume that you have the right to judge their character, heart motives, or spirituality. When you do that, the Bible says you are “not wise.”
Soul food: Acts 8-9; Matt 8:28-34; Ps 118:10-18; Prov 15:31-32
2019-07-10
Hebrews 12:1 NLT
Glenn Cunningham was born on a Kansas farm and educated in a one-room schoolhouse. He and his brother were responsible for keeping the school’s fire going. One morning as the boys poured kerosene on the live coals to get the fire started before school, the stove blew sky-high. Glenn rushed toward the door, then realized his brother had fallen and wasn’t moving. He went back to help, suffering terrible burns in the process. In the end his brother died and Glenn was hospitalized with severe burns on his legs. The tragedy seemed to mark an end to his dream of running track. Still, he was determined to walk again – which the doctors said wouldn’t happen, but he did. Then he began to run. Through many periods of discouragement and disappointment he kept running and getting faster. He mastered the mile. Eventually he set his sights on the international record for his distance and broke it! Then he went on to set a new world record. What kept him running? He said it was thinking about his brother. When you feel discouraged and want to quit, think about Jesus: “Let us run with endurance the race that God has set before us. We do this by keeping our eyes on Jesus, the champion who initiates and perfects our faith. Because of the joy awaiting him, he endured the cross, disregarding its shame. Now he is seated in the place of honor beside God’s throne. Think of all…he endured…then you won’t become weary and give up” (vv. 1-3 NLT).
Soul food: Acts 6-7; Matt 8:18-27; Ps 118:1-9; Prov 15:27-30
Hebreërs 12:1-2 NLV
Glenn Cunningham is op ‘n plaas in Kansas gebore en het by ‘n skool met net een klaskamer skoolgegaan. Hy en sy broer was verantwoordelik om die skool se vuur aan die gang te hou. Een oggend toe die seuns keroseen oor die gloeiende kole gooi om die vuur voor skool aan die gang te kry, het die stoof ontplof. Glenn het na die deur toe gehardloop, maar toe besef dat sy broer geval het en nie beweeg nie. Hy het teruggegaan om sy broer te help en verskriklike brandwonde in die proses opgedoen. Sy broer het egter gesterf en Glenn is met ernstige brandwonde aan sy bene gehospitaliseer. Dit het gelyk of die tragedie ‘n einde aan sy droom om ‘n naelloper te word, gemaak het. Die dokters het gesê hy sou nie weer loop nie, maar deur sy determinasie het Glenn dit reggekry. Toe het hy begin hardloop. Hy het die myl bemeester. Uiteindelik het hy sy visier op die internasionale rekord van sy afstand gestel en dit verbeter! Wat het hom laat aanhou hardloop? Hy het gesê dat dit die gedagte aan sy broer was. Wanneer jy mismoedig voel en wil tou opgooi, dink aan Jesus: ‘Kom ons hardloop met volharding op die baan wat voor ons uitgestrek lê, ons oë vasgenael op Jesus, die Een op wie ons geloof vanaf die wegspring tot by die eindstreep steun. Hy het ter wille van die blydskap wat daar voor vir Hom gewag het, die kruis verduur. Ja, Hy het Hom selfs deur die skande van die kruisdood nie laat afskrik nie. En nou sit Hy op die ereplek langs God op die troon! Dink aan Hom wat soveel vyandigheid van sondaarmense deurstaan het. Laat dit julle inspireer om nie uit te sak en tou op te gooi nie’ (verse 1-3 NLV).
Sielskos: Hand 6-7; Matt 8:18-27; Ps 118:1-9; Spr 15:27-30
2019-07-09
Markus 8:34 NLV
God is ‘n God wat begeertes skep en dit vervul. Voëls wil vlieg omdat God hulle geskep het om dit te doen. Dolfyne wil swem omdat God hulle met die instink om te swem geskep het. God plant nie verkeerde begeertes in ons nie. Toe Adam Eva vir die eerste keer gesien het, het hy ‘n sterk begeerte na haar ontdek. Waar het daardie begeerte vandaan gekom? Van God af. Dit is waarlik vir God lekker om jou begeertes te vervul. Sommige begeertes word egter deur sonde verwring en moet skoongemaak, gesuiwer en heropgelei word. Dis waarna Jesus verwys het toe Hy gesê het: ‘…As enigeen van julle my volgeling wil wees, moet julle julle eie, selfsugtige ambisie prysgee, julle kruis opneem en agter My aan kom’. Ons moet nee sê vir die begeertes wat ons daarvan weerhou om in God se Gees te lewe. Ons moet altyd gereed wees om ‘n mindere begeerte op te offer om sodoende ‘n beter lewe te lei. Aan die ander kant maak niks ‘n mens so weerloos teen versoeking soos ‘n vreugdelose lewe nie. As God al jou begeertes sou verwyder, sou jy nie menslik wees nie. ‘n Stuk sement hoef nie bekommerd te wees oor die onkruid wat daarop groei nie, maar dit sal ook nooit ‘n tuin wees nie. God se plan is dat ons sal besef hoe goed Hy is, elke keer wat ons ‘n Godgegewe begeerte ervaar. Ons leer hoe Hy ons aanmekaar gesit het en wat Hy wil hê ons in die lewe moet doen; en gevolglik vind ons dat ons Hom net liewer en liewer kry. Dis hoekom die Bybel sê: ‘Beproef en sien dat die Here goed is. Geseënd is die persoon wat op Hom vertrou!’ (Psalm 34:9 NLV).
Sielskos: Hand 3:11-5:42; Matt 8:10-17; Ps 109:16-31; Spr 15:23-26
