2018-03-21
Handelinge 3:3 NLV
Petrus en Johannes was gewillig om die verlamde man toe te laat om hulle planne te onderbreek en hulle dalk laat vir die gebedstyd in die tempel te maak – wat ‘n belangrike punt uitlig. Is dit moontlik dat jy so besig met godsdienstige aktiwiteite is dat jy nie tyd vir mense wat seer het, maak nie? Selfsug is een van die maklikste sondes om te pleeg, want wanneer jy besig is, is jy nie bewus dat jy dit pleeg nie. Paulus beskryf Jesus as ‘…die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my oorgegee het’ (Galasiërs 2:20 AFR53). Dit klink dalk of Paulus homself weerspreek, maar Jesus het ons geleer dat ons meer geseënd is wanneer ons gee as wanneer ons ontvang. Om te gee spoor ons aan; om te weerhou dreineer ons. Om te gee benodig energie, wat nie altyd maklik is nie, veral nie in stresvolle situasies nie. Die motiveringspreker Trudy Metzger, wie se kinderjare met mishandeling gepaard gegaan het, het ‘n gewer in haar volwasse jare geword. Sy vind dit egter steeds moeilik om ‘n gewer te wees wanneer sy met sommige mense in haar verlede te doen kry. Sy erken dat sy verdedigend word en die situasie probeer beheer wanneer sy weerloos voel. Wanneer dit gebeur, verander sy van ‘n gewer na ‘n nemer. Sy skryf: ‘Terwyl gee energie benodig, moet ek sê dat situasies waar ek die nemer word, my heeltemal gedreineer laat. Om ‘n gewer te wees bring lewe – soos om ‘n plant water te gee sodat dit kan groei – maar om ‘n nemer te wees is soos om die water en voedingstowwe uit die grond te suig.’ Om ‘n gewer te wees is ‘n wen-wen situasie. Dit help ander, gee jou energie en vul jou met vreugde.
Sielskos: 2 Kon 24-25; Matt 26:1-25; Ps 19; Spr 8:6-7
Acts 3:3 NKJV
Peter and John were willing to let the lame man at the temple gate interrupt their plans, and maybe make them late for “the hour of prayer” – which raises an important point. Is it possible to be so busy with religious activities that you don’t take time for people who are hurting? Selfishness is one of the easiest sins to commit, because when you’re busy, you’re unaware of committing it. Paul describes Jesus as “the Son of God, who loved me, and gave himself for me” (Galatians 2:20). It seems counterintuitive, but Jesus taught that we’re more blessed when we give than when we receive. Giving fuels us; withholding drains us. Giving requires energy, and that’s not always easy, especially in stressful situations. Motivational speaker Trudy Metzger, who had an abusive childhood, became a giver in adulthood. However, she still finds it difficult to maintain the mind-set of a giver when dealing with some of the people from her past. She admits to becoming defensive and trying to control the situation if she feels vulnerable. And when that happens, she goes from being a giver to being a taker. She writes: “While giving requires energy, I have to say that the situations where I become a taker leave me completely drained and ‘dead’ inside. To be a giver brings life – like watering a plant so that it grows – but to be a taker is like sucking the water and the nutrients from the soil, leaving both the plant and the soil depleted and useless.” Being a giver is a win-win. It helps others, plus it energizes and fills you with joy.
Soul food: 2 Kings 24-25; Matt 26:1-25; Ps 19; Prov 8:6-7
2018-03-20
Acts 3:5 NKJV
You can’t help someone until they’re ready. That calls for knowing the difference between those who are looking for solutions, and those who may just be looking for sympathy. Before the lame man at the temple gate received his healing, “he gave [Peter and John] his attention, expecting to receive something from them.” Note two important words: (1) “Attention.” Have you got the other person’s attention? Are they really hearing what you say, or are they so blinded by circumstances and emotion that they can’t see a way out, even though you’re clearly pointing them to it? (2) “Expecting.” The most effective thing you can do to help somebody is to build their faith. And that takes patience. One leader writes frankly about his problem with impatience when working with others: “Early in my career I wanted to do things as quickly as possible and move on to the next thing. If someone didn’t want to move at my speed, I breezed right past him or her. But that leadership style hindered my ability to connect with others, and my relationships suffered. The good news was that I moved fast. The bad news was that I often moved alone. Moving at the speed of another person can be exhausting. It obviously takes energy to keep up with someone who’s moving faster than we are. But isn’t it also tiring to move at a slower pace than we want to?…I find it very frustrating. It tries my patience. However, if I want to connect with people, I have to be willing to slow down and go at someone else’s pace.” And to help people, you must be willing to do the same.
Soul food: 2 Kings 21-23; Matt 25:24-46; Ps 11; Prov 8:4-5
Handelinge 3:5 NLV
Jy kan nie iemand help tensy hulle gereed daarvoor is nie. Dit beteken dat jy moet kan onderskei tussen diegene wat oplossings soek en diegene wat net simpatie wil hê. Voor die verlamde man by die tempel sy genesing ontvang het, het hy ‘…toe na hulle [Petrus en Johannes] [gekyk] in die verwagting dat hy ‘n bydrae gaan kry.’ Daar is twee belangrike beginsels hieruit te leer: 1) Aandag. Jy moet eers die persoon se aandag kry. Hoor hulle regtig wat jy sê, of word hulle so deur hulle omstandighede en emosies verblind dat hulle nie ‘n uitweg kan sien nie, selfs al wys jy dit duidelik vir hulle uit? 2) Verwagting. Die effektiefste ding wat jy kan doen om iemand te help, is om hulle geloof te bou. Dit neem geduld. Een leier skryf eerlik oor sy probleem met ongeduld wanneer hy met mense moet werk: ‘Vroeg in my beroep wou ek dinge so vinnig as moontlik doen. As iemand nie teen my spoed beweeg het nie, het ek hulle in die stof agtergelaat. Hierdie leierskapstyl het egter my vermoë om met ander mense te skakel verhinder en my verhoudings het daaronder gelei. Die goeie nuus was dat ek vinnig beweeg het. Die slegte nuus was dat ek dikwels alleen beweeg het. Dit neem uit die aard van die saak energie om by iemand wat vinniger as ons beweeg, by te bly. Maar is dit nie ook uitputtend om teen ‘n stadiger pas as wat ons wil te beweeg nie? Ek vind dit baie frustrerend. Dit beproef my geduld. As ek egter by mense wil inskakel, moet ek gewillig wees om stadiger en teen iemand anders se pas te beweeg.’ Om mense te help, moet jy gewillig wees om dieselfde te doen.
Sielskos: 2 Kon 21-23; Matt 25:24-46; Ps 11; Spr 8:4-5
2018-03-19
Handelinge 3:6 NLV
Let twee dinge in hierdie verhaal op. Eerstens: Dis belangrik om te weet wat jy het en wat jy nie het nie. ‘Maar Petrus sê: ‘Geld het ek nie. Maar wat ek het, dít gee ek vir jou…’ Jy moet gemaklik in jou eie vel en vol vertroue in jou roeping wees. Paulus skryf: ‘…Ons almal het nie dieselfde geestelike geskenke van Hom ontvang nie…As jou hemelse geskenk is om God se boodskap bekend te maak, doen net dit… As jy oor die gawe beskik om ander mense te dien, dien hulle dan met oorgawe. As jou hemelse geskenk is om ander te leer waaroor ons verhouding met God gaan, doen net dit. As jy die gawe het om ander mense te vermaan en te vertroos, doen dit. As jou hemelse gawe is om jou besittings met ander te deel, moet dan nie suinig wees nie. As dit God se geskenk aan jou is dat jy een van die leiers in die kerk moet wees, doen dit met toewyding. En as jy oor die gawe beskik om mense te help wat in nood verkeer, doen dit met blydskap. Moenie net maak asof julle mekaar liefhet nie. Nee, gee regtig vir mekaar om…’ (Romeine 12:6-9 DB). Tweedens: Leer om die verskil te herken tussen dit wat mense wil hê en dit wat hulle waarlik nodig het. Die verlamde man het nie ‘n aalmoes nodig gehad nie, hy het ‘n helpende hand wat hom optrek, nodig gehad. ‘Petrus vat die man toe aan sy regterhand en help hom op. En onmiddellik het sy voete en enkels gesond en sterk geword’ (Handelinge 3:7 NLV). Om mense te help moet jy dus vir hulle lief wees, herken wat hulle nodig het, weet wat jy het om aan te bied en hulle in hul tye van nood tegemoet kom.
Sielskos: 2 Kon 18:17-20:21; Matt 25:1-23; Ps 115; Spr 8:1-3
