2017-12-21
Romans 16:1-2 NIV
Your church needs members committed to supporting and encouraging each other. People like Phebe, whom Paul calls “a succourer of many.” Succor: In Greek, it applied to Olympic coaches who supported athletes and made sure they were trained and equipped to win. Bible scholar H. F. Moule describes Phebe as “a champion…who stood up for others…a devoted, brave friend of converts in trouble, who fought battles of protest where she found oppression …and pleaded the cause of the poor.” That’s a heavy-duty assignment! And in today’s “Me Generation” not many are willing to take it on. But the truth is there’s no greater investment than people. When you invest in another person you give yourself a gift, because you can’t light their path without brightening your own. And the divine rewards outweigh any earthly compensation: “Whatever good anyone does, he will receive the same from the Lord” (Ephesians 6:8 NKJV). As one pastor observed: “You have something nobody else can give. Think about how you can make somebody else’s life better. Who can you support and strengthen? Somebody needs your encouragement today…needs to know you believe in him, that you’re for him, that you think he has what it takes to succeed. Looking back, chances are someone played a pivotal role in helping you get where you are today. A parent or teacher who had confidence in you…a boss who placed you in a higher position when you didn’t feel qualified…somebody who saw more in you than you saw in yourself.” Now it’s your turn!
Soul food: Job 15-17; Luk 1:39-56; Ps 128; Ecc 10:1-4
Romeine 16: 1-2 NLV
Jou kerk het gemeentelede nodig wat daaraan toegewyd is om mekaar te ondersteun en aan te moedig. Mense soos Febe, wat volgens Paulus ‘…al baie gelowiges ondersteun het…’ Die Bybelse geleerde, H.F. Moule, het Febe as ‘n ‘kampioen, wat vir ander opgestaan het, ‘n toegewyde, moedige vriendin vir bekeerlinge in die moeilikheid, wat die strydgevegte van protes gestry het waar sy onderdrukking teëgekom het,’ beskryf. Dis ‘n lywige taak! In vandag se ‘Ek-Generasie’ is nie baie mense gewillig om so ‘n taak aan te pak nie. Die waarheid is dat daar nie ‘n groter belegging as in mense is nie. Wanneer jy in ‘n ander persoon belê, gee jy jouself ‘n geskenk, omdat jy nie hulle pad kan belig sonder om jou eie pad te verlig nie. Die goddelike beloning weeg ook meer as enige aardse beloning: ‘Julle weet mos dat die Here elke mens wat sy werk goed doen, sal beloon…’ (Efesiërs 6:8 NLV). Soos een pastoor opgemerk het: ‘Jy het iets wat niemand anders kan gee nie. Dink daaraan hoe om iemand anders se lewe beter te maak. Wie kan jy ondersteun en versterk? Iemand het vandag bemoediging nodig. Iemand het nodig om te weet dat jy in hom glo, dat jy daar is vir hom, dat jy dink hy het wat dit benodig om sukses te behaal. As jy terugkyk, is die kans goed dat iemand anders ‘n belangrike rol gespeel het om jou te help om te kom waar jy vandag is. ‘n Ouer of ‘n onderwyser wat vertroue in jou gehad het. ‘n Baas wat jou in ‘n hoër posisie aangestel het as waarvoor jy gekwalifiseerd gevoel het. Iemand wat meer in jou gesien het as wat jy in jouself gesien het.’ Dis nou jou beurt!
Sielskos: Job 15-17; Luk 1:39-56; Ps 128; Pred 10:1-4
2017-12-20
Matteus 18:19 DB
Becky Smith was vier-en-tagtig jaar oud en haar suster Christine was twee-en-tagtig. Die jare het Becky se sig geneem en Christine se liggaam gebuig, sodat hulle nie meer kerk toe kon gaan nie. Tog het die kerk hulle nodig gehad. Hulle het op die eiland, Lewis, langs die kus van Skotland gewoon. ‘n Geestelike donkerheid het op hulle dorpie, Barvas, neergedaal. Die gemeente het mense verloor en die jong mense het die geloof gespot deur te sê dat bekering ‘n plaag is. In Oktober 1949 het die Ring van die Vrye Kerk van Skotland hulle lede gevra om te bid. Wat kon twee bejaarde, huisgebonde susters egter doen? Nogals baie, het hulle uitgevind. Hulle het hulle huisie in ‘n huis van gebed wat deurnag aangehou het, omskep. Van 10:00 nm tot 4:00 vm, twee nagte ‘n week, het hulle God gevra om hulle dorpie genadig te wees. Na verskeie maande het Becky vir Christine gesê dat God die volgende woorde tot haar gespreek het: ‘Want Ek sal jou water gee, genoeg om jou dors te les en jou droë lande nat te lei…’ (Jesaja 44:3 NLV). Sy het haar pastoor aangemoedig om ‘n opwekkingsdiens te hou en die bekende evangelis Duncan Campbell uit te nooi om ‘n praatjie te kom lewer. Toe Campbell weier om te kom, het sy aangehou: ‘God het gesê hy kom en hy sal oor twee weke hier wees.’ Dit het so gebeur! Vyf weke lank het Campbell elke aand vir groot skares gepreek, om 07:00 nm, 10:00 nm, om middernag en 3:00 vm. Sondaars is bekeer, kroeë het as gevolg van ‘n gebrek aan klante toegemaak en die eiland, Lewis, het die teenwoordigheid van God gesmaak – omdat twee vroue in ooreenstemming gebid het.
Sielskos: Job 11-14; Luk 1:26-38; Ps 47; Pred 9:16-18
Matthew 18:19 TM
The Bible says, “When two of you get together on anything at all on earth and make a prayer of it, my Father in heaven goes into action.” Becky Smith was eighty-four years old and her sister Christine was eighty-two. The years had taken sight from the first and bent the body of the second, so they couldn’t attend church. Yet their church needed them. They lived on the Isle of Lewis off the coast of Scotland, and a spiritual darkness had settled on their village of Barvas. The congregation was losing people, and the youth were mocking the faith, speaking of conversion as a plague. In October 1949 the Presbytery of the Free Church of Scotland called upon their members to pray. But what could two elderly, housebound sisters do? Quite a lot, they determined. They turned their cottage into an all-night house of prayer. From 10:00 p.m. to 4:00 a.m. two nights each week, they asked God to have mercy on their city. After several months, Becky told Christine that God had spoken these words to her: “I will pour water on him who is thirsty, and floods on the dry ground” (Isaiah 44:3 NKJV). She urged her pastor to conduct a revival and invite the well-known evangelist Duncan Campbell to speak. When Campbell refused to come, she insisted: “God says he’s coming and he’ll be here in a fortnight.” And it happened! For five weeks Campbell preached every night to overflowing crowds at 7:00 p.m., 10:00 p.m., midnight, and 3:00 a.m. Sinners were converted, pubs closed for lack of patrons, and the Isle of Lewis tasted the presence of God – all because two women prayed in agreement.
Soul food: Job 11-14; Luk 1:26-38; Ps 47; Ecc 9:16-18
2017-12-19
Handelinge 16:14 NLV
Sommige van ons dink dat suksesvolle mense moeilik is om vir Christus te wen omdat hulle nie dieselfde behoeftes as ander mense het nie. Hulle het egter. Almal het ‘n leegheid binne in hulle wat net deur God gevul kan word, en Hy wil jou gebruik om dit te vul. Kyk na die verhaal van Lidia. ‘Een van dié wat geluister het, was ‘n vrou met die naam Lidia – iemand wat reeds die ware God vereer het. Sy was ‘n handelaar van pers wolmateriaal en was van die stad Tiatira afkomstig. Die Here het haar hart oopgemaak sodat sy ontvanklik was vir God se boodskap. Sy en die ander lede van haar huishouding is toe gedoop. Daarna het sy ons oorgenooi en gesê: ‘Aangesien julle daarvan oortuig is dat ek in die Here glo, kom gaan by my tuis.’ En sy het aangehou tot ons ingestem het’ (verse 14-15 NLV). Nie net het Lidia op die evangelie gereageer nie, sy het ook haar huis oopgemaak sodat ander mense ook daarna kon kom luister. Dit is in baie gevalle makliker om suksesvolle mense met die evangelie te bereik. Hoekom? Omdat hulle weet dat sukses daarvan afhang om oop vir nuwe idees en konsepte te wees. Hulle verstaan ook om aan te hou om sukses te behaal, moet hulle oop vir verandering wees. Moenie die feit dat iemand nie jou sosiale eweknie is nie, jou daarvan weerhou om hulle van Jesus te vertel nie. Dis jou werk om hulle van Jesus te vertel en God se werk om hulle harte daarvoor oop te maak! Saai dus die sade van sy Woord in hulle lewens wanneer jy die geleentheid kry en die Koning van die oes sal die res doen.
Sielskos: Job 8-10; Luk 1:11-25; Ps 12; Pred 9:10-12
