Voed jou kinders op

2017-11-16
Efesiërs 6:4 NLV

Ons word aanhoudend deur stories waar kinders hulle onderwysers en ander kinders by die skool vermoor, voordat hulle die geweer op hulself draai, geskok. Twee seuns van twaalf en dertien, het ‘n man buite ‘n winkel doodgeslaan net omdat hulle iemand wou sien doodgaan. ‘n Ander seun het ‘n man by ‘n stopstraat doodgeskiet. Toe hy gevra word hoekom hy dit gedoen het, het hy geantwoord, ‘Omdat hy na my gekyk het.’ Wat veroorsaak hierdie gedrag? Maklike toegang tot gewere? Ure wat gespandeer word om na gewelddadige video’s te kyk? Dit mag dalk faktore wees, maar na uitgebreide navorsing het wetenskaplikes bevind dat gewelddadige gedrag dikwels deur mishandeling en verwaarlosing in die vroeë kinderjare veroorsaak word. Wanneer ‘n baba drie of meer dae in ‘n vuil doek spandeer of wanneer kinders gebrand, geslaan of geïgnoreer word, word hulle bloed met streshormone gevul – kortisol en adrenalien, onder andere. Hierdie hormone bombardeer en beskadig die brein van daardie kinders. Vir die res van hulle lewens sal hulle dus nie dink en voel wat ander mense dink en voel nie. Hulle verloor inderwaarheid die kapasiteit om met ander mense wat ly te empatiseer. Dieselfde navorsing het bevind dat babas en jong kinders veral tussen geboorte en die ouderdom van drie jaar verskriklik weerloos is. As hulle families hulle nie beskerm, liefhet en vir hulle sorg nie, sal die samelewing in later jare ‘n afgryslike prys daarvoor betaal. Die Bybel sê dat ons ons kinders moet opvoed. Dit beteken dat ons hulle moet liefhê, beskerm, aanmoedig, komplimenteer en die beste in hulle na vore moet probeer bring.

Sielskos: Rom 15-16; Joh 9:24-41; Ps 50; Spr 30:7-10

Why go to church?

2017-11-15
Ephesians 5:25 NIV

The story’s told of a mother who woke her son one Sunday morning and said, “Get up – you’re late for church!” He replied, “I don’t want to go. I’ve no friends there, the music’s awful, and the sermons are boring!” The woman replied, “You’ve got to go – you’re the pastor!” Seriously, why should you go to church? Because “Christ loved the church and gave himself up for her to make her holy, cleansing her by the washing with water through the word, and to present her to himself as a radiant church, without stain or wrinkle or any other blemish” (vv. 25-27 NIV). Pastor and President Emeritus of Taylor University Dr. Jay Kesler gives us five reasons for going to church: (1) It’s the only organization that still deals with issues like salvation, death, judgment, grace, purpose, heaven, and hell. (2) It adds value and dignity to human life. We live in a secular culture that contributes to our sense of inner worthlessness. The church counteracts this negative message by preaching God’s love and acceptance. (3) It provides a moral and spiritual compass. Society has revised, resisted, and rejected absolutes, embracing relativism, but the church stands on the timeless bedrock of God’s Word. (4) It’s where you find compassion, healing, and community. There – we’re all on par. There – God’s Spirit is working to knit us together as believers, guaranteeing us all “equal access to the Father” (Ephesians 2:18 TM). (5) Unlike other institutions, it has motivated the most lasting, unselfish, essential, courageous endeavours on earth. Things like missions, schools, hospitals, food pantries, rehab centres, and orphanages. Why go to church? Because Jesus loves the church – and so should you.

Soul food: Rom 12-14; John 9:13-23; Ps 8; Prov 30:5-6

Hoekom moet jy kerk toe gaan?


Efesiërs 5:25 NLV

Daar is ‘n verhaal van ‘n ma wat haar seun een Sondagoggend wakker maak en sê, ‘Staan op – jy is laat vir kerk!’ Hy antwoord, ‘Ek wil nie gaan nie. Ek het nie vriende daar nie, die musiek is aaklig en die preek is vervelig!’ Die ma antwoord, ‘Jy moet gaan – jy is die pastoor!’ Op ‘n ernstiger noot, hoekom moet jy kerk toe gaan? Omdat ‘…Christus liefde aan die kerk bewys het toe Hy sy lewe daarvoor gegee het. Hy het dit gedoen sodat die kerk aan God kan behoort. Deur die water van die Woord was Hy die kerk skoon sodat Hy haar in alle skoonheid voor Hom kan stel, nie met enige vuilheid of slordigheid nie, maar aan God toegewy en onberispelik’ (verse 25-27 NLV). Die pastoor en president emiritus van Taylor Universiteit, dr Jay Kessler, gee vir ons vyf redes om kerk toe te gaan: 1) Dis die enigste organisasie wat nog kwessies soos redding, dood, oordeel, genade, doelbestemmings, hemel en hel hanteer. 2) Dit voeg waarde en eer aan die menslike lewe toe. Ons lewe in ‘n sekulêre kultuur wat tot ons sin van innerlike waardeloosheid bydra. Die kerk werk hierdie negatiewe boodskap teë deur oor God se liefde en aanvaarding te preek. 3) Dit bied ‘n morele en geestelike kompas. Die kerk staan op die tydlose rots van God se Woord. 4) Dit is waar jy meelewing, genesing en gemeenskap ontvang. Daar werk God se Woord om ons as gelowiges saam te bind, en waarborg dat ons ‘…deur een Gees toegang tot die Vader het’ (Efesiërs 2:18 NLV). 5) Dit motiveer blywende, onselfsugtige, noodsaaklike en moedige pogings, soos sendingsreise, skole, hospitale, sopkombuise, verslawingsentrums en kinderhuise. Hoekom moet jy kerk toe gaan? Omdat Jesus die kerk liefhet – en jy moet ook.

Sielskos: Rom 12-14; Joh 9:13-23; Ps 8; Spr 30:5-6

Bid vir hulle!

2017-11-14
Hebreërs 13:3 NLV

Die Bybel sê vir ons, ‘Julle moet mekaar steeds met ware Christenliefde liefhê’ (vers 1 NLV). Dan raak dit spesifiek: ‘Moenie hulle wat in die tronk is, vergeet nie. Ly saam met hulle asof julle self daar sit. Deel in die seer van hulle wat mishandel word asof dit met julle eie liggame gebeur.’ Op 18 April 2007, is drie Christene in Turkeye as gevolg van hulle geloof doodgemaak. Necati Aydin was een van hulle. Hy was ‘n vyf-en-dertig jaar oue pastoor in die stad van Malatya, en Max Lucado vertel sy storie: “Teen die tyd wat Necati die kantoor bereik het, het sy twee kollegas reeds besoekers daar verwelkom; vyf jongmanne wat gesê het dat hulle in die Christelike geloof belangstel. Die besoekers het egter meer as net vrae saamgebring. Hulle het ook gewere, broodmesse, toue en handdoeke by hulle gehad. Die aanvallers het hulle wapens uitgeruk en vir Necati beveel om die Islamietiese gebed van bekering te bid: ‘Daar is geen God behalwe Allah nie, en Mohammed is sy profeet.’ Toe Necati weier, het die marteling begin. Vir ‘n folterende uur het die aanvallers die Christene vasgebind, ondervra en stukkend gesny. Uiteindelik, toe die polisie aan die deur hamer, het hulle hulle slagoffers se kele afgesny.Die laaste woord wat uit die kantoor gehoor is, was die uitroep van ‘n onwrikbare Christen: ‘Messias! Messias!’ Sulke stories het ‘n manier om ons tot stilstand te skok. Vanoggend se verkeersknoop is nou nie meer noemenswaardig nie. Sulke stories maak dat ons onsself afvra: ‘Sal ek die opoffering maak? Sal ek tot die Messias uitroep? Sal ek my lewe gee?’ Wanneer ons oor onbenullige dinge kla, wonder mens. Die Bybel sê dat jy vir jou mede-Christene regoor die wêreld moet bid, ‘asof dit met julle eie liggame gebeur.'”

Sielskos: Rom 9:17-11:36; Joh 9:1-12; Ps 23; Spr 30:1-4

Pray for them!


Hebrews 13:3 NIV

The Bible tells us, “Keep on loving each other as brothers” (v. 1 NIV). Then it gets specific: “Remember those in prison as if you were their fellow prisoners, and those who are mistreated as if you yourselves were suffering.” On April 18, 2007, three Christians in Turkey were killed for their beliefs. Necati Aydin was one of them. He was a thirty-five-year-old pastor in the city of Malatya, and Max Lucado tells his story: “By the time Necati reached the office, his two colleagues had already received visitors; five young men who’d expressed an interest in the Christian faith. But the inquisitors brought more than questions. They brought guns, bread knives, ropes, and towels. The attackers brandished their weapons and told Necati to pray the Islamic prayer of conversion: ‘There is no God except Allah, and Mohammed is his prophet.’ When Necati refused, the torture began. For an agonizing hour the assailants bound, interrogated, and cut Christians. Finally, with the police pounding on the door, they sliced the throats of their victims. The last word heard from the office was the cry of an unswerving Christian: ‘Messiah! Messiah!’ Such stories have a way of silencing us. This morning’s traffic jam is no longer worth the mention…Such stories make us ask ourselves: ‘Would I make the sacrifice? Would I cry out, Messiah! Messiah? Would I give up my life?'” When we complain about frivolous things, you have to wonder. The Bible says you’re to pray for your fellow Christians around the world who are suffering “as if [you yourself] were suffering.”

Soul food: Rom 9:17-11:36; John 9:1-12; Ps 23; Prov 30:1-4