2017-07-26
Isaiah 48:15 NIV
God told Jeremiah, “Before you were born, I set you apart for a special work” (Jer 1:5 NCV). When God decides to use you, five things happen: First, there is a call. God asks common people to do uncommon things, like Peter getting out of a boat and walking on water. Second, there is fear. When God called Moses to stand before Pharaoh, he said, “I’m not a good enough speaker; use somebody else.” Third, there is reassurance. The thought of filling Moses’ shoes must have shaken Joshua to the core, so God told him, “As I was with Moses, so I will be with you” (Joshua 1:5 NKJV). Fourth, there is a decision. Sometimes we say yes to God and sometimes we say no. When we say yes we live with joy; when we say no we forfeit that joy. But there’s always a decision. Fifth, there is a changed life. Those who say yes to God’s call don’t walk perfectly, not by a long shot. But because they say yes, they learn and grow even from their failures. Indeed, their failures often become part of their ability to minister to others. And those who say no to God are changed too; they become a little harder, a little more resistant to His calling, and a little more likely to say no next time. Is God calling you? Maybe it has to do with your work, or your relationships, or your money, or facing your biggest fear. God’s call will go to the core of who you are and what you do. Saying yes to Him is the best decision you’ll ever make.
Soul food: Zeph 1-3; Mat 27:45-56; Ps 46; Prov 19:18-20
Jesaja 48:15 NLV
God het vir Jeremia gesê, ‘…Voor jou geboorte al het ek jou gekies en aangestel…’ (Jeremia 1:5 NLV). Wanneer God besluit om jou te gebruik, gebeur vyf dinge: Eerstens is daar ‘n oproep. God roep gewone mense om ongewone dinge te doen, soos Petrus wat uit die boot geklim en op die water geloop het. Tweedens, is daar vrees. Toe God vir Moses geroep het om na Farao te gaan, het Moses geprotesteer deur te sê dat hy nie ‘n goeie spreker is nie. Derdens, is daar gerusstelling. Josua se broek moes omtrent gebewe het toe hy daaraan gedink het dat hy Moses se plek moes inneem, dus het God vir hom gesê. ‘…Soos wat Ek by Moses was, so sal Ek ook saam met jou wees…’ (Josua 1:5 NLV). Vierdens, is daar ‘n besluit. Soms sê ons ja vir God en soms nee. Wanneer ons ja sê lewe ons met vreugde; wanneer ons nee sê verbeur ons daardie vreugde. Daar is egter altyd ‘n keuse. Vyfdens, is daar ‘n veranderde lewe. Diegene wat vir God ja sê, se optrede is nie perfek nie. Omdat hulle egter ja sê, leer hulle en groei selfs uit hulle mislukkings. Diegene wat vir God nee sê verander ook; hulle word ‘n bietjie harder, ‘n bietjie weerstandig teen God se roeping en sê makliker die volgende keer nee. Roep God jou? Miskien het dit te doen met jou werk, jou verhoudings, jou geld of jou grootste vrees. God se roep sal tot die kern van wie jy is en wat jy doen, spreek. Om ja vir Hom te sê, is die beste besluit wat jy ooit sal maak.
Sielskos: Sef 1-3; Mat 27:45-56; Ps 46; Spr 19:18-20
2017-07-25
2 Samuel 23:1 NLT
Someday we will all die, and our last words are often considered some of our most important. The question is, have you lived to your highest potential and fulfilled God’s purpose for your life? The Bible says, “These are the last words of David.” What will he tell us? His story is a checkerboard of good and bad, profit and loss, victory and defeat. During David’s lifetime his son raped his daughter, one son killed another, his wife turned her back on him, his friends betrayed him and took his kingdom, his mentor tried to kill him, his family rejected him, and he spent a lot of time hiding out in caves. Now David speaks to us one last time. Will he talk about Goliath? Or Saul? Or Bathsheba? No. “David, the man who was raised up so high…the man anointed by the God of Jacob…the sweet psalmist of Israel, [said], ‘The Spirit of the Lord speaks through me; his words are upon my tongue. The God of Israel spoke. The Rock of Israel said to me: The one who rules righteously…in the fear of God, is like the light of morning at sunrise…a morning without clouds…the gleaming of the sun on new grass after rain. Is it not my family God has chosen? Yes, he has made an everlasting covenant with me. His agreement is arranged and guaranteed in every detail. He will ensure my safety and success” (vv. 1-5 NLT). Why are these words recorded in Scripture? For the benefit of those of us, like David, who are less than perfect but whose hearts never cease to follow God.
Soul food: 1 Tim 4-6; Mat 27:33-44; Ps 42:6-11; Prov 19:15-17
2 Samuel 23:1 NLV
Eendag sal ons almal doodgaan en ons laaste woorde word dikwels as die belangrikste beskou. Die vraag is, het jy jou lewe tot jou volle potensiaal geleef en God se doel vir jou lewe vervul? Die Bybel sê, ‘Hier volg die laaste woorde van Dawid…’ Wat sal hy sê? Sy storie is ‘n mengsel van goed en sleg, van oorwinnings en mislukkings. Gedurende Dawid se lewe het sy seun sy dogter verkrag, een seun het ‘n ander een vermoor, sy vrou het haar rug op hom gedraai, sy vriende het hom verraai, sy mentor het hom probeer vermoor, sy familie het hom verwerp en hy het baie tyd in grotte weggekruip. Nou praat Dawid die laaste keer met ons. Sal hy oor Goliat praat? Oor Saul? Oor Batseba? Nee. “…Dawid… die man vir wie God aansien gegee het, die gesalfde van die God van Jakob, die geliefde psalmdigter van Israel… [het gesê]…’ Die Gees van die Here het deur my gepraat; sy woorde was op my lippe. Die God van Israel het gepraat, die Rots van Israel het vir my gesê: ‘Die mens wat regeer met regverdigheid, wat regeer in eerbied teenoor God, hy is soos die môrelig wanneer die son in die oggend verskyn in ‘n wolklose hemel, soos helderheid ná die reën wat jong gras uit die aarde laat groei.’ Is my huis dan nie by God nie? Het Hy dan nie ‘n blywende verbond met my gemaak, een wat in elke opsig bevestig, gewaarborg is nie? Al my redding, al my vreugde – is dit nie Hý wat dit laat groei nie?'” (verse 1-5 NLV). Hoekom is hierdie woorde in die Skrif opgeneem? Tot voordeel van diegene van ons wat, soos Dawid, nie perfek is nie, maar wie se harte nooit ophou om God te volg nie.
Sielskos: 1 Tim 4-6; Mat 27:33-44; Ps 42:6-11; Spr 19:15-17
2017-07-24
2 Samuel 23:16 NLV
Dawid het geweet hoe om ander leiers te ontwikkel. Hy het nie mense misbruik om te kry wat hy wou hê nie. Hy het hulle talente erken, hulle geleenthede gegee om te dien, en hulle beloon en geëer. Gevolglik was hulle bereid om hulle lewens vir hom neer te lê. In 2 Samuel 23 lees ons: ‘Dawid het toe teenoor sy manskappe opgemerk: ‘Ag, as iemand my net ‘n bietjie water kan bring uit die put in Betlehem se poort!’ Die drie helde het toe deur die Filistynse linie gebreek, die water uit die put opgetrek en dit vir Dawid gebring…’ (verse 15-16 NLV). Dis onmoontlik om leierskap te leer sonder om self te lei. Leierskap is immers ‘n aksie. As leiers is ons natuurlike neiging om aan ander mense take te gee om uit te voer, eerder as om leierskapsfunksies te vervul. As ons egter nie die leierskap delegeer nie – met outoriteit sowel as toerekenbaarheid – sal ons mense nooit die ervaring kry om goeie leiers te wees nie. As jy ‘n leier is, antwoord hierdie vraag eerlik: Voorsien jy jou mense van leierskapservarings? ‘Maar wat as hulle misluk?’ vra jy. Jy kan maar weet – hulle gaan! As jy egter mense met ware leierskapsvaardighede gekies het, sal hulle daaruit leer. Dr John Maxwell skryf: ‘Soos ek ouer word, begin ek myself sien as iemand wat deksels oplig. Dit is my hooffunksie as spanleier. As ek die leierskapdeksels van die lede van my span kan oplig, dan doen ek my werk. Hoe meer struikelblokke ek vir my mense uit die weg ruim, hoe makliker kan hulle tot hulle volle potensiaal uitrys.’ Dawid het leiers ontwikkel wat as magtige mans bekend geword het. Jy moet ook in ander mense belê.
Sielskos: 1 Tim 1-3; Mat 27:27-32; Ps 42:1-5; Spr 19:12-14
